Hadji
04-25-2003, 10:12 PM
Musofirchilikda yurib musulmon bulish urniga, oyog'i toygan bir student hasrati deyishimiz mumkin, qisqacha qilib...
TAHLIKA OVCHISI YOKI O’LJASI?
Uyga ketish vaqti keldimi deb o’ylab qolaman ba’zida, hayotimning eng samarali o’tishi kerak bulgan davri afsuski bekorga o’tayapti.Yo rabb bu ne ko’rgulik bo’ldi..
O’zing yo’l ko’rsat, man osiy bandang bu g’arib dunyoning o’tkinchi orzu havaslariga ko’ngil bog’lab, shaytonning tuzog’iga ilindim.Achinarlisi shundaki bilib turib ilindim. O’z hohishim bilan boshimni o’sha dorga quydim,bilib turib isyon kuchasiga oyoq bosdim.O’z istagim bilan fosiq dunyo qo’lidan fitna qadahini olib gunoh sharobidan sipqordim. Balki manim fitratimda shunday bir isyonkorlik bordur.Qilmagin deyilgan ishlar hamma vaqt diqqatimni tortgan. Nima uchun mumkin emas,agar o’sha ishni qilsam nima bo’ladi degan savolni hayolimdan hech qachon chiqarolmaganman.Bo’lmasa Gordon necha marta chaqirib ogohlantirdi, san bilmayapsan shekilli bu ishlarni oqibati nima bilan tugashini deb. Ko’p ogohlantirdi.Aslida bilar edim oqibatini,lekin tushinmas edim. Qanaqa buladi?O’sha oqibatning, ya’ni salbiy oqibatning ma’zasidan ta’tib kurgim keldi. Yoshimni tanibmanki hamma vaqt ishim olg’a yurdi,doim oshig’im olchi edi,zafar hamma vaqt manim,mag’lubiyat boshqalarniki edi.Bu safar birdan savol tug’ildi.Mag’lubiyatni ma’zasi qanaqa bular ekan? Javob esa albatta bilmayman..chunki hech qachon yutqazmadim.Nima qilish kerak, ta’biiyki ataylab bu safar jang maydonidan mag’lubiyat hirqasini kiygan holda chiqaman.Bo’ldi qaror berdim,huddi aytganimdek bo’ladi va shu yul bilan man mag’lubiyat va muzzafariyat o’rtasidagi azaliy jangda maglubiyatdan qochib muzaffariyat tomon intilgan, iltijo qilgan ojiz inson emas, balki ikkisini ham o’z hohishiga buysundurgan,istagan vaqti istagan tarafiga o’tabiladigan qudratli lekin juda kam insonlar safidan yer olaman.Qanchalik ajoyib fikr?! Faqat daholargina bunday qarorga kelishga jur’at etabiladilar.Sen shu qaroring bilan o’sha daholar davrasidan o’zingga joy tayyorlagan bo’lding.Sevinchdan shunchalik jo’shib ketgan edimki,miyyamdagi hukmronlik tahtidan mantiqni olib o’rniga his- tuyg’ularimni o’tqizgan edim.Man o’sha payt ta’rifga so’z ojiz juda katta hayajon ichida edim.Olgan qarorimni na’qadar buyuk va a’lo bo’lganidan,fahrlanib, o’zimdan o’zim g’ururlanib yurgan paytlarim. Bu paytda sanga ishongan ota-ona,o’ila azolar, bunlar hech qaysi ko’zga ko’rinmas ekan. Mani juda hayajonlanishimga bo’lgan yana bir sabab albatta tikkan pulimning miqdori edi. Man bu dunyo deb nomlangan qimorhonada tahlika(risk)bilan o’ynashishga, bir marta bo’lsa ham,hatarning ko’ziga tik qarash imkoniga ega bo’lish uchun bor-yug’ini,hayotini tikkan mantiqsiz bir qimorboz edim holos. Yutsam, dunyo mani changalimda bo’ladi,yutqizsam nafaqat ohirgi 15 yil maktab va universitetlarda o’tgan umrim balki oldimda turgan 50 yillik hayotim ham ketadi.Bundan ham hayajonliroq,bundan ham hatarliroq ish bormi bu dunyoda?! O’yin boshlandi, orqaga qaytish yuq..Afsuski ertaklardagi kabi murod maqsadiga yitgan shahzoda bo’lolmadim. Aksincha, taqdir deb nomlanmish toshbag’ir raqibim quliga bor butimni birinchi o’yindayoq topshirdim.Jang bir hamlada hal bo’ldi. Taqdir birinchi hamladayoq yengdi.Man esa birinchi hamladayoq hech qarshiliksiz, o’z hohishim bilan taslim bo’ldim. O’sha paytdagi mani holimni ko’rsangiz edi,bilar edimu lekin tushinmas edim. Ammo o’sha dam, ya’ni mag’lubiyat va taslim nishonasi bo’lmish oq bayroqni kutarganimdan keyingi ilk soniyadayoq hammasini tushindim. Koshki tushunmasaydim,haligacha istamayman tushinishni,lekin endi juda kech, chunki hammasini tushinib yitdim….
London, Palmers Green
06.04.2003
TAHLIKA OVCHISI YOKI O’LJASI?
Uyga ketish vaqti keldimi deb o’ylab qolaman ba’zida, hayotimning eng samarali o’tishi kerak bulgan davri afsuski bekorga o’tayapti.Yo rabb bu ne ko’rgulik bo’ldi..
O’zing yo’l ko’rsat, man osiy bandang bu g’arib dunyoning o’tkinchi orzu havaslariga ko’ngil bog’lab, shaytonning tuzog’iga ilindim.Achinarlisi shundaki bilib turib ilindim. O’z hohishim bilan boshimni o’sha dorga quydim,bilib turib isyon kuchasiga oyoq bosdim.O’z istagim bilan fosiq dunyo qo’lidan fitna qadahini olib gunoh sharobidan sipqordim. Balki manim fitratimda shunday bir isyonkorlik bordur.Qilmagin deyilgan ishlar hamma vaqt diqqatimni tortgan. Nima uchun mumkin emas,agar o’sha ishni qilsam nima bo’ladi degan savolni hayolimdan hech qachon chiqarolmaganman.Bo’lmasa Gordon necha marta chaqirib ogohlantirdi, san bilmayapsan shekilli bu ishlarni oqibati nima bilan tugashini deb. Ko’p ogohlantirdi.Aslida bilar edim oqibatini,lekin tushinmas edim. Qanaqa buladi?O’sha oqibatning, ya’ni salbiy oqibatning ma’zasidan ta’tib kurgim keldi. Yoshimni tanibmanki hamma vaqt ishim olg’a yurdi,doim oshig’im olchi edi,zafar hamma vaqt manim,mag’lubiyat boshqalarniki edi.Bu safar birdan savol tug’ildi.Mag’lubiyatni ma’zasi qanaqa bular ekan? Javob esa albatta bilmayman..chunki hech qachon yutqazmadim.Nima qilish kerak, ta’biiyki ataylab bu safar jang maydonidan mag’lubiyat hirqasini kiygan holda chiqaman.Bo’ldi qaror berdim,huddi aytganimdek bo’ladi va shu yul bilan man mag’lubiyat va muzzafariyat o’rtasidagi azaliy jangda maglubiyatdan qochib muzaffariyat tomon intilgan, iltijo qilgan ojiz inson emas, balki ikkisini ham o’z hohishiga buysundurgan,istagan vaqti istagan tarafiga o’tabiladigan qudratli lekin juda kam insonlar safidan yer olaman.Qanchalik ajoyib fikr?! Faqat daholargina bunday qarorga kelishga jur’at etabiladilar.Sen shu qaroring bilan o’sha daholar davrasidan o’zingga joy tayyorlagan bo’lding.Sevinchdan shunchalik jo’shib ketgan edimki,miyyamdagi hukmronlik tahtidan mantiqni olib o’rniga his- tuyg’ularimni o’tqizgan edim.Man o’sha payt ta’rifga so’z ojiz juda katta hayajon ichida edim.Olgan qarorimni na’qadar buyuk va a’lo bo’lganidan,fahrlanib, o’zimdan o’zim g’ururlanib yurgan paytlarim. Bu paytda sanga ishongan ota-ona,o’ila azolar, bunlar hech qaysi ko’zga ko’rinmas ekan. Mani juda hayajonlanishimga bo’lgan yana bir sabab albatta tikkan pulimning miqdori edi. Man bu dunyo deb nomlangan qimorhonada tahlika(risk)bilan o’ynashishga, bir marta bo’lsa ham,hatarning ko’ziga tik qarash imkoniga ega bo’lish uchun bor-yug’ini,hayotini tikkan mantiqsiz bir qimorboz edim holos. Yutsam, dunyo mani changalimda bo’ladi,yutqizsam nafaqat ohirgi 15 yil maktab va universitetlarda o’tgan umrim balki oldimda turgan 50 yillik hayotim ham ketadi.Bundan ham hayajonliroq,bundan ham hatarliroq ish bormi bu dunyoda?! O’yin boshlandi, orqaga qaytish yuq..Afsuski ertaklardagi kabi murod maqsadiga yitgan shahzoda bo’lolmadim. Aksincha, taqdir deb nomlanmish toshbag’ir raqibim quliga bor butimni birinchi o’yindayoq topshirdim.Jang bir hamlada hal bo’ldi. Taqdir birinchi hamladayoq yengdi.Man esa birinchi hamladayoq hech qarshiliksiz, o’z hohishim bilan taslim bo’ldim. O’sha paytdagi mani holimni ko’rsangiz edi,bilar edimu lekin tushinmas edim. Ammo o’sha dam, ya’ni mag’lubiyat va taslim nishonasi bo’lmish oq bayroqni kutarganimdan keyingi ilk soniyadayoq hammasini tushindim. Koshki tushunmasaydim,haligacha istamayman tushinishni,lekin endi juda kech, chunki hammasini tushinib yitdim….
London, Palmers Green
06.04.2003