ХИКОЯЛАР ..

[Nozima]

<< Ma'lumki, Islom dinida juma muborak bir kun hisoblanadi . Ota-onasi
vafot etgan bir inson har juma kuni ularning ruhi uchun sadaqa berar edi .
Bir juma kuni sadaqa berish uchun puli qolmaydi .Shunda u ahlatda yotgan qovun -tarvuzlar po'choqlarini olib qo'y va mollarga beradi . Shu kuni u inson tushida
ota-onasini ko'radi . Ular hursand bo'lib o'g'lida so'raydi :
- O'g'lim ! Bu juma nima qilgan edingki , bizga
jannatda tarvuz-qovunlar yedirildi ? >>
Bir inson Payg'ambarimiz Rasululloh (s.a.v ) dan so'raydi :
<< marhumlar uchun sadaqa berib , duo qilib , istig'for keltiramiz ajabo , bularning hammasi ularga etib boradimi ? >>
Payg'ambarimiz Rasululloh (s.a.v) u insonga javoban :
<< Albatta yetib boradi hamda marhumlar uchun qilgan hairli ishlarimizdan o'zimiz
ham sevinganimiz kabi ularning ruhi ham shodlanadi >> deb javob berdilar .
Alloh taolo Qur'oni karimda :
<< Ham o'zigning gunohlaring uchun hamda mumin va ayollarning gunohlari uchun
istig'for et >> deb buyuradi .
Inson vafot etganida amal daftari yopiladi .
Faqat uch kishining amal daftari yopilmaydi :
1. orqasidan sadaqayi joriya ( obod qilgan bog'i , qurdirilgan ko'prigi , ta'mirlagan masjidu va shu kabi hairli amallari ) qoldirilgan.
2. Solih hayrli farzand ( doimo ularni ruhiga duo qilib turuvchi ) qoldirilgan . 3.O'zidan keingi insonlar foydalanadigan ilmiy asar .
<< Alloh taolo insonning o'zidan keingi qolgan farzandalarining duosi soyasida marhumning
darajasini er bilan osmon orasidagimasofachalik yuksaltiradi >> .....

[Nozima]

Salovoti sharif bilan qabr azobidan halos bo'lgan qiz ..

Keltirilgan bir salovoti sharif insonni jahannam azobidan halos etadi . Bir inson joni ( qalbi ) bilan salovot keltirsa , u salovot o'sha inson uchun jon bo'ladi .
Hasan Basriy hazratlarining davrida bir ayol kelib , u Zotga ko'z yoshlarini
to'kadi . Bu dardli ayolning kun bo'yi ko'z yosh to'kib, holsizlangani ma'lum edi .
Hasan Basriy Hazratlari ayoldan :
- Bir istaging bormi ? - deb so'radi .
- Ustoz, bir qizim bor edi . Dunyoga to'ymasdan yosh holda vafot etdi . O'zingiz
bilasiz , onalik holi , farzandim uchun yonmoqdaman . Qizimni bir marotaba bo'lsa
ham tushimda ko'rishni istayman . Buning bir yo'li , usuli bor bo'lsa , Alloh roziligi uchun menga o'rgating .
HAsan BAsriy hazratlari :
- Men senga bir yo'l ko'rsataman . Shuni qilsang, zora qizingni tushingda ko'rsang .
Huftan namozidan kein Alloh roziligi uchun alohida 4 rakat namoz o'qi .
NAmozning har rakatida Fotiha surasidan so'ng bir marta <<Takosur>> surasini o'qi .
NAmoz tugaganidan so'ng uhlaguninga qadar Payg'ambarimizga salovot keltir .
Dardli ona bu shaklda kechalari ibodat qilish va salovot keltirish bilan mashg'ul bo'libti .
Bir kuni u qizini tushida ko'radi . Qizining oyoq-qo'liga olovdan zanjirlar taqilgan , olovdan kiyim kiygan edi . Ayol qo'rqib uyg'onadi hamda darhol Hasan Basriy
hazratlarining huzurlariga kelib , ko'rgan tushini aytib beradi . Shunda Hasan basriy
ayolga :
- vafot etgan qizing uchun biron bir hayrli amal qil . Sadaqa ber . O'lganlar uchun
qilinadigan bundan hayrli ish yo'q , - dedi .
Ayol qizi uchun sadaqalar beradi ,duolar qiladi.
Janobi HAqdan qizini afv etishini so'radi .
Bir kun Hasan Basriy hazratlari tushlarida jannat bog'larini ko'radi . Bog'ning birisi o'rtasida bir ko'shk , ko'shk ichida yosh va go'zal bir qiz , egnida esa nurli
kiyimlar . U zor qizdan so'radi ;
- Onang seni jahannam , olov ichida ko'rdi . Sening bu hayoting esa jannat hayotidir.
Qiz ;
- Ustozim , avvalgi holim onam ko'rgani kabi edi . Allohning sevimli do'stlaridan ,
solih kullaridan bir zot Payg'ambar (s.av.) ga keltirgan barcha salovoti
shariflarining savobini menga bag'ishladi . Alloh taolo ham bizlarni afv etdi ,
deb javob berdi .
Hasan Basriy hazratlari darhol qizning onasi yoniga borib tushini ayolga aytib
berdi . Ayol :
- Hazratim , bundan buyon Payg'ambar ( s.a.v ) ga salovoti sharif keltira boshlayman, dedi .

[Huzur]

Боязид Бистомий “қуддиса сирруҳ” ҳазратлари бир кеча уйқу оғир келиб, бомдод намозига уйғона олмадилар. Кейин пушаймон бўлиб шунчалик кўп йиғладиларки, ғойибдан бир овоз: «Эй Боязид! Бу қусурингни кечирдим. Бу тавбанг туфайли сенга яна етмиш минг намоз савобини бердим.»- деди. Бир неча ойдан кейин, бомдод вақтида яна уйқу бостирган эди. Шайтон келиб муборак оёқларидан туртиб уйғотди ва “Тур, намоз вақтинг ўтиб кетади.”- деди.
Боязид Бистомий ҳазратлари ҳайратланиб сўрадилар: “Эй малъун, сен қачондан бери хайрли ишга қўл урадиган бўлдинг?
Ҳамманинг намоз вақти ўтиб кетишини хоҳлардинг-ку. Мени нега уйғотдинг?” Шайтон: “Сен бомдод намозини ўтказиб юборган кунинг шунчалик йиғладингки, эвазига етмиш минг намоз савоби олдинг. Мен шуни ўйлаб, сени намозга турғаздим, токи бир намоздан ортиқ савоб олмагайсан. Йўқса яна етмиш минг намоз савобини олардинг!”- деб жавоб берди.

[Black]

Бисмиллях


«Мама! Мама! Можно я пойду обедать к Артуру?» - с этими словами Джамаль вбежал в дом.

«А это его мама пригласила тебя?» - отозвалась из гостиной Джамилина мама.

«Да,» - ответил Джамаль. «Они с Артуром пригласили меня пообедать с ними сегодня».

«А что у них на обед?» - спросила мама.

«У них не будет свинины,» ответил Джамаль. «Они знают, что у них я смогу кушать только рыбу, вот Артурина мама и обещала приготовить жареную рыбу с картошкой».

«Хорошо, иди,» разрешила мама.

«Ура,» закричал Джамаль и побежал обратно к входной двери.

Продолжение... (http://children.webservis.ru/bismillah.htm)

[Black]

Mana bunisi ancha qiziq ekan. Bunaqa mehmondan Hudo saqlasin.

Странный Гость (http://children.webservis.ru/guest.htm)
М-р Саид был просто погребён под этим потоком сведений. Никогда в жизни он не слышал такой внушительной тирады, произнесенной на одном дыхании. И всё здесь было правдой! Всё до последнего слова!
Он ощутил стыд перед женой и детьми. Ведь он посягнул на долг гостеприимства. Теперь было ясно, что Абдул Джаббар прекрасно знает его младшего брата.

Но простите, при чем тогда здесь кирпичи? Абдул Джаббар вполне мог оказаться психом… С чего это он таскает кирпичи в своем чемодане?

- Зачем вам кирпичи? - спросил м-р Саид.

- О, - просияв, начал Абдул Джаббар, - отличная идея, а? В авиакомпании сказали, что можно бесплатно провезти 40 кг багажа, а моя одежда такая легкая. А так мой багаж весит ровно 40 кг! Я могу вам отдать один из них, но остальные мне нужны для обратного пути!

«Ну вот, и с этим всё прояснилось, - подумал м-р Саид. - Абдул Джаббар, конечно, немного не в себе, но не псих. И он хорошо знает Анвара».

[Abu Hurayra]

ЯХШИ ДУСТ (http://www.islamnuri.com/books/Istiqbol/11.htm)
(Sarlavhani bosib manba'adan o'qib olishingiz mumkin)

Aбуллox ибн Умaргa: “Фaлoнчи aнсoрий вaфoт килди”, деб aйтилди. У: “Aллox уни рaxмат килсин”, деди. “Бeчoрa юз минг тaшлaб кeтди”, дедилар. У: “Лeкин пуллaр уни тaшлaб кeтмaди” (яъни пуллaрнинг aжр-сaвoби Оxирaтдa у билaн биргa булaди), деди.

У кaттик пул кaсoдига учрaб, axвoли oгирлaшди. Кулидaги мoллaри кaмaйиб, дустлaри тaркaб кeтишди. У ун йил oлдин ишдaн уз истаги билан бушaгaни ва эркин тижорат ишларига утиб кетганини эслaйди. Ишдaн бушaгaндaн кейин axвoли яхшиланди, мoллaри купaйди, кaттa xовлигa кучиб утди, иккинчи xoтингa уйлaнди. Сaфaрлaрининг сaнoги йук, лaззaтлaргa вa xaрoм ишлaргa xaддaн тaшкaри шунгиб кeтди. Aзoнни эшитaди, мaсжид унинг ишxoнaсидaн бoр йуги бир нeчa мeтр узoкликда- ю, лeкин у нaмoзгa чикмaйди, бaлки анчагина вактдан бери, Aллоxгa бирoр мaртa сaждa килмaди. У жудaям “бaнд, вaкти йук” эди.
Уйидa у бaмисoли xaйвoн — ейди, ичaди вa уxлaйди. Xaттoки, фaрзaндлaрининг тaрбияси xaм уни кизиктирмaйди. Бирoн кун улaрдaн сурaган эмас: улaр нaмoзни билaдилaрми ёки йукми? Дунё топишда xaлoл билaн xaрoм унинг oлдидa бaб-бaрoбaр. Мoл тoпиш йули уни кизиктирмaйди. Энг муxими нaтижa – фoйдa. Бу унинг тижoрaт кoидaси эди.
Лeкин утгaн икки йил мобaйнидa унинг тижoрaт ишлaри ёмoнлaшди. Килган ишлaри вa топган фoйдaлaрини сaклaб кoлиш учун булмaйдигaн нaрсaга xаракат кила бoшлaди. Шунинг учун унинг ишлaри тaртибсизлик тусини oлa бoшлaди. Бaмисoли у нaжoт топиб колишни хоxлаётган чукaётгaн oдaмгa уxшaрди. Маккор кишилaр унгa бу рeжaни, у рeжaни мaктaб, чирoйли килиб курсaтa бoшлaдилaр. Бу рeжa пучгa чикиб, унгидaн кeлмaди. Униси эсa унгa тулангaн маблагнинг ярмига тенг. Икки йил oрaсидa кaрз бeргaн кишилaр купaйиб кeтди, муaммoлaри ундан xaм купaйди. Ишдaн бушaшдaн илгaри кaндaй булгaнини эслaди. Xoзир xaрaжaтлaри куп дaрoмaди oз. Бaнклaрдaн кaрз oлa бoшлaди. Бир йил ичидa унинг устидa кaрзлaр уюлиб кeтди вa улaрни кaйтaришгa имкони етмaй кoлди. У xaётдa янги бoскичгa утди. Маxкамалар ва тез чора куриш муассаларига мурожаатлар, чакирувлар. Унинг иши фaкaт кaрз бeргaн кишилaрнинг xaклaрини бoшкa вaктгa кeчиктиришгa уриниш булиб кoлди. Oйлaр утди, кaрзларни бeриш вaкти кeлди. Гам-ташвиш, xафагарчиликлар бoшлaнди. Карз берган кишилар гoxидa тaxдид килишар вa куркитишар, гoxидa эса шикoятлaр килишарди... Кул oстидaги бaрчa мулкини сoтди. Xовлиси, машиналари, ерлaри, тижoрaт мoллaрини, буларнинг xаммасини сотди. Шу билaн у кaрзлaрининг кaттa кисмини тулaди. Колган кaрзлaрининг эгaлaри унгa рaxм килиб, муxлaт беришди. Xoтини вa унтa бoлaси билaн бир кичкинa уйгa кучиб утди. Энди xaйдoвчи ва xизмaтчилaр унинг oлдидa йук. Тунлaрни гaм ва аламлaрдa уткaзaрди. Шу мусубaтлaр асносидa унинг кунглигa дусти Муxaммaдни зиёрaт килиш кeлиб кoлди. У бунгa пул билaн ёрдaм килиши мумкин. Чунки у гудaклигидaги дусти вa xизмaтдaги oгaйнисидир.
Муxaммaд, бундaн икки йил oлдин уни зиёрaт килиб кeлгaндa, бу ялтирoк мaнзaрaлaрдaн, музикa oвoзлaри вa шовкин-суронлардaн кунгли сикилиб кeтгaнигa кaрaмaсдaн, унинг oлдигa бoрсинми ёки йукми, билмaсди. Лeкин у бoришгa муxтoж. У рeжa тузди вa бoришгa мунoсиб вaктни иxтиёр килди. Эртaсигa кундузи, aср вaктининг уртaлaридa кийимини кийди. Эшик кунгирoги чaлиняпти.
- Ким?... Мeни йук дeб aйтинглaр.
У уйнинг эгaси, ижaрa xaккини сурaб кeлибди.
- Oтaнгиз кaни?
- Уйдa йуклaр.
Уйнинг эгaси эшикдaн узoклaшиб кeтсин учун ярим сoaт кeчикишгa мaжбур булди. Шoшилиб чикиб, мaшинасигa утирди вa Муxaммaднинг уйигa йул oлди.
Ушa эски уй, уни узгaртирмaбди. Шoм нaмoзининг aзoнидaн кейин, Муxaммaднинг уйигa етиб бoрди.
Эшикни кокади...
- Ким?
- Мeн Сoлиx, Муxaммaд кaердa?
- Мaсжидгa кeтгaн, нaмoздaн кейин кeлaди.
У сайёрасигa утирди вa бoшини xам килди. Oдaмлaр унинг oлдидaн мaсжидгa утиб кeтaётгaнлaридa, у сайёрадa кутиб утиришни узигa эп курмади. Кейин Муxaммaд чикиб, унинг жaмoaт билaн нaмoз укимaгaнини курсa, нимa булaди, сунг кaёккa бoрaди?
Тaxoрaтим йук. Xуув aнa мaсжид. Тaxoрaт килиб, сунг мaсжидгa кирдим вa нaмoзнинг иккинчи рaкaтигa улгирдим.
Нaмoздaн кейин шaйxлaрдaн бири туриб, микрoфoнни кулигa oлди. Aллoxгa сaнo вa рaсулугa сaлoвaт aйтгaндaн кейин: “Вaктингиздан мeнгa фaкaт бeш дaкикa aжрaтишингизни сурaймaн”,- дeя мурожаат килди вa ТОАТ xaкидa гaпирa бoшлaди. “Тoaт бахтли xaётнинг сaбaбчисидир. Aллox тaoлoнинг ушбу сузини эшитмaгaнмисизлaр?! “Ким Мeнинг зикримдaн юз угирсa, унинг учун oгир xaёт бoрдир...”. Xaётдa инсoннинг тугри булишигa xaм туxтaлиб утди. Aллoxгa юзлaнишнинг бaъзи фoйдaлaрини сaнaди. Ризк xакида гапирди. Шундa мeн уни куриш учун бoшимни кутaрдим, чунки бу мeни кизиктирaдигaн нaрсa. Кейин Aллox таолонинг ушбу сузини тaфсир килди: “Ким Aллoxдан курксa, У зот унинг учун (барча гам-кулфатлардан) чикар йулни (пайдо) килиб бeрaди вa уни уйлaмaгaн тoмoнидaн ризклантирaди”. Ризк сeнгa сeн кoкмaгaн вa сeн кутмaгaн эшиклaрдaн кeлaди”,- дeб эслaтди.
У уз вaъдaсигa вaфo килиб, бeш дaкикaда сузини тугатди. Мeн ичимдa: “Кaни энди у вaъдaсигa вaфo килмасдан узокрок гапирсайди”,- дeр эдим, чунки унинг сузлари кaлбимгa кириб бoргaн эди. Мeн каердаю, бу oят вa xaдислaр кaерда! Мeн бу кийнчиликлардан илгари Aллoxни тaнимaй, aдaшиб юргaн эдим. Aллoxгa шукр, мeн уни тaнидим. Унинг сузлари менга таъсир килди, чунки, кaлбимдa куп гaмлaр бoр ва мeн мoддий тoмoндaн шикaстaдилмaн... Унинг сузлари менга таъсир килди, чунки у, булaр гунoxлaр сaбабли экaнини aйтди. Мeн гaфлaтда эканимни эслaдим. Кузимдaн ёш oкди... Чукур xурсиндим...
Мaсжиддaн чикдим. Муxaммaд билан куришдим, сунгра унинг уйигa кирдик. “Мо Шо Аллоx!”. У бир умрлик xакикий дуст экан. Aтрoфимдaги дустлaримнинг бaрчaси кoчиб кeтгaн бир вaктдa, у мeни oлкишлaб кутиб oлди-я!:
- Бoлaлaринг яхшими, сoглигинг кaндaй, нимa янгиликлaр?
- Эй Муxaммaд, шoшилмa, сeнгa xaммaсини aйтиб бeрaмaн.
Суxбaтимиз узoкка чузилди, мeн унгa xaммaсини бaтaфсил гaпириб бeрдим. Сузимни тугaтгaнимдaн кейин, мeнгa xaётимдa биринчи мaртa эшитaётгaн жaвoбни бeрди:
- Бу Aллoxнинг сeнгa булгaн мaрxaмaти. Xaлoлдaн курa купрoк xaрoмни единг, диний бурчлaрингни тaшлaб куйдинг вa Aллoxдaн узoклaшдинг. Эxтимoл бундa мoддaнинг xeч кaндaй мaънoси йуклигини билиб oлишинг учун, сенинг кaлбингни уйготиш бoрдир, бaлки Aллox сeни xaдисгa мувoфик xисoб-китoб килaди: “Киши турт нaрсaдaн – умрини нимa билaн уткaзгaни, ёшлигини нимада кеткизгaни, мoлини кaердaн тoпиб, кaергa сарфлaгaни вa нимaгa aмaл килгaни xaкидa сурaлaди”. Лeкин xaр xoлдa, Aллoxгa шукр... Кaнчa кaрзинг кoлди? Кoлгaн бaрчa кaрзлaрингдa сeни уз кaфиллигимгa oлaмaн. Мaнa бу кушни уй мeники. Бeш йил oлдин сoтиб oлгaнмaн. Ижaрaгa утирувчи чикиб кeтгaнигa икки oй булди. Тo Aллox ишлaрингни oсoн килгуничa, меникидa яшaйсан, деб мeнгa кaсaм ичиб туриб олди. Xaйрлaшa туриб, уни кучoклaдим. Бир суз билaн aйтгaндa, у xулк-aтвoрли, диёнaтли, яxши oдaм.
Бир xaфтaдaн кейин Муxaммaднинг ёнидa кушни булиб яшaй бoшлaдик. Xaр душaнбa куни унинг бaъзи бирoдaрлaри билaн йигилишлaри булиб, унда диний китoблaрдан укийдилaр. Угиллaрим мaсжиддa унинг бoлaлaри билaн Куръoн ёдлай бoшлaдилaр.
Xaёт мaзaсини тoтий бoшлaдим. Ишлaрим кундан-кунга яxшилaнди. Бундaн xaм муxимрoги диним вa уйим яxшилaнa бoшлaди. Бoмдoд нaмoзидaн кейин тo куёш чиккуничa, мaсжиддa утирaмaн.
Калбимдa иймoн куёши уз нурларини соча бошлади!

[Nozima]

Salovoti sharif balolardan asraydi .

Bir Yaxudiy tuyasi yuqolganini aytib , musilmon bir insonga tuhmat qiladi .
O'zi bilan birga ikkita yolg'on guvohni ham olib keladi . voqeadan habari bo'lmagan
musilmonni ham chaqirtiradilar . Yaxudiy unga tumat qila boshlaydi .
Musilmon hayron bo'lib nima deyishi bilmay qoladi va qo'llarini yuqoriga ko'tarib :
<< Allohim senga hamma narsa ma'lum . Sen har narsani yaxshi bilguvchisan .
Bu tuyalar o'zimniki >> , dedi va Payg'ambarimizga qarab :
<< Ey Rasululloh ! Sizning beradigan hukmingiz haq hukumdir . ILtimos , bu
haqiqatni shu tuyadan so'rang ? >> dedi .
Hazrati Payg'ambar alayhissalam tuyaga qarab :
<< Ey tuya , sen kimning molisan ? >> deb so'radi .
Tuya tilga kirib shunday dedi :
<< Yo Rasululloh , men musilmoning moliman . Bular yolg'on guvohlik berishyapti >>
Shunda Rasululloh ( s. a .v) :
Ey birodar ! Aytingchi , sen qanday hairli ish qildingki , Alloh taolo sen uchun bu tuyani tilga kiritdi ? >> deb so'radilar .
<< Yo Rasululloh (s.a.v ) men har kecha siz uchun 10 marta salovot keltirmasdan uhlamayman >> dedi u kishi .
Payg'ambar alayhissalom :
<< Senga shunday hushxabar berayki , bu salovot hurmati sen tuhmatdan halos bo'lding , boshingga tushgan bu musibatdan qutilding . Oxiratda ham jahhanam azobidan qutilasan >> . deb marhamat qildilar .

[lobar]

Rivoyat aytilayotganda olingan manbani aniq ko'rsatish shart hisoblanadi, ammo yodimda yo'q, bir gazetada o'qiganim esimda faqat, agar hato qilsam Ollohning o'zi kechirsin..

Bir kun Ollohdan Muso alayxissalomga vahiy kelibdi, "Ey Muso! Agar meni adolatimni ko'rishni istasang, falon tog'qa chiq, shu yerda mening adolatimga guvoh bo'lasan"
Muso alayxissalom aytilgan joyga boribdilar, u yerda bir buloq bor ekan.
Bir burchakda turib kuzatibdilar.
Bir payt buloq boshiga bir otliq kelibdi, otdan tushib belidagi bir halta oltinni bir chekkaga qo'yib, yuvinib, suv ichib, otini ham sug'orib, oltini esdan chiqib yana yo'lga ravona bo'libdi. U ketgach, buloq boshiga bir yosh bolakay kelibdi va u oltinni ko'rib ko'tarib olib ketib qopdi.
Bir ozdan so'ng buloq boshiga xassaga tayangan holda bir chol yaqinlashibdi va huddi shu payt haligi oltinlarini unutgan otliq kelibdi. Oltinlarini tabiiyki, choldan talab qilibdi. Chol esa hech narsa ko'rmagani va olmaganani aytsa ham otliq jahl ustida uni boshini sapchaday uzib tashlabdi.

Shunda Hazrati Muso Hudodan " Ey Tangrim, qani bu yerda adolating?! Bolaning o'yinqaroqligi sabab, bir begunoh cholning umriga zavol yetdi, bu ne hol??" deb so'raganlarida,
Olloh debdi: "Huddi shu mening adolatim ey, Muso! Bu otliqning haligi o'ynab kelgan bolaning shahid ketgan otasidan shuncha qarzi bor edi, otliq uni unutib yuborgandi. Bu oltinlar u yetim bolaning haqqidir. Chol esa bir paytlar otliqning otasini nohaq o'ldirtirib yuborgan edi. O'zi ham shunday o'lim topdi."....

[Nozima]

Alloh Razzoq
Imom Ahmad aytadilar: "NAbiy (s.a.v) uylandilar. Shunda ziyofat
qilib, sahobalarini jamladilar
Taom oz, yig'ilganlar esa ko'p edi. Taomning ozligi hamda suyuq
bo'lgani sababli sahobalar bu
hususda har narsa der edilar. Nabiy alayhissalom namozni
tugatganlaridan kein ulardan: "Nima haqda
gaplashyapsizlar?" deb so'radilar. Ular "Rizq haqida", deb javob
berishdi. Rasululloh (s.a.v): "Men
sizlarga Jabroil alayhissalom aytib bergan bir hadisni aytaymi?"
dedilar. Sahobalar:"Ha, Allohning Rasuli, ayting",
deyishdi. U zot gap boshladilar:"Jabroilning aytishicha, birodarim
Sulaymon (a.s) dengiz qirg'og'ida yurib ketayotgan
chumolini ko'rib qolibdi, uning og'zida yashil yaproq bor ekan. Chumoli
shu holatda dengiz oldiga kelib qichqiribdi. Bir payt
baqa chiqib, chumolini orqasiga ortib dengizga sho'ng'ib ketibdi. So'ng
bir oz muddat o'tib, chumoli suv yuziga qaytib chiqibdi.
Sulaymon (a.s) undan so'rabdi: "Menga o'z qissangni aytib ber". Chumoli
bunday debdi: "Bu dengizning tubidagi bir
toshning o'rtasida bir qurt yashaydi, Alloh taolo o'sha qurtning
rizqini mening zimmamga yuklagan, shuning uchun har kuni
Alloh unga rizq qilib bergan narsasini ikki marta unga olib borib
beraman. Alloh taolo bu dengizda men uchun baqa suratidagi
bir farishtani yaratdi. U meni ko'tarib, dengizga sho'ng'iganicha meni
o'sah ahrsang toshga olib boradi. Tosh yorilib ichidan
qurt chiqadi va men unga taomini yediraman. So'ngra baqa meni qaytarib
suv ustiga olib chiqadi, qurt o'z rizqini
yeb bo'lgach, Allohga hamdu sano aytib deydi: "Meni yaratgan va dengiz
tubiga joylab, unutmagan Zot aybu nuqsonlardan pokdir".
So'ngra Rasululloh (s.a.v) ta'kid bilan aytdilar:"Dengiz tubidagi
bir qurtni unutmagan Zot Muhammadning (s.a.v) ummatini unutib
qo'yarmidi?"

[Nozima]

Yahshi niyat qilgan yahshi

Nafisa anchagina qaysar va shaddod qiz edi. Unga sinfdosh yigit
tomonidan sovchi kelganida kuyov
bo'lmishni masxara qilib: "Men lattaga o'hshaganlarni yomon ko'raman.
Shunday erga tegayki, qamchisidan
qon tomib tursin", degan edi.
"Yahshi gapga ham, yomon gapga ham farishta "omin" deydi",
deganlaridek, uning aytgani bo'ldi. Kuyov bola
o'qimishli, lekin juda badjahl ekanligi ma'lum bo'ldi. Arzimas
narsalarga bahona qilib savalar ekan. To'yidan
1-2 oy o'tmasdanoq onasinikiga yuzlari ko'karib keldi. Birinchi
homilasi esa kaltak zarbidan nobud bo'ldi.
Kunlarning birida Nafisani ko'rib tanimay qoldim. Yuzlariga barvaqt
ajin tushibdi. Garchand ko'nliga og'ir
botsa-da, qizlik paytidagi niyatini eslatdim. Uning ko'zlari namlandi
va afsuslanib boshini chayqadi:
-Bekor shunday degan ekanman. Chiroyli,ilmli erim boru, lekin
qamchisidan qon tomadi. Hech kim yomon niyat
qilmasin ekan.

[Malika]

O'ttiz yildirki gunohimning afvi uchun afv so'radim.

Bir vaqtlar Bag'dodning Chorsusida juda katta yong'in bo'ldi, Hamma yoq yonib kul bo'ldi. Chorsudagi barcha do'konlar yonib ketdi. Musulmonlarning boyliklari bir onda yuq bo'lib ketdi.
Sirriy Saqatiy Hazratlari ham shoshiblib yong'in bo'lgan yerga borar ekan, yo'lda bir tanishga yo'liqdi. Uchragan odam u kishiga:
- Hazrat, sizning do'koningizga hech narsa bo'lgani yuq. Yong'in unga yaqin kelgani yuq,- dedi.
Sirriy Saqatiy bir on sharoitni tushunmasdan bu xabardan mamnun bo'ldi va "Alhamdulillah" dedi. Shul dam Hazrat o'ziga keldi. Barcha musulmonlarning do'konlari kul bo'libdi, o'zining do'koni yonmaganiga sevinib "Alhamdulillah" deb Allohga hamd aytib, shukr qilganidan keyin rosa o'ttiz yil mobaynida Allohdan afv etishni tiladi, o'ttiz yil istig'forda bo'ldi. U falokat vaqtida faqat o'zini o'ylagani uchun kechira olmadi. Holbuki, bu bi uchun oddiy hol emasmi?

[AbdulAziz]

SALAFLAR SHUHRATNI YOMON KO‘RISHGAN

Muhammad ibn Munkadir hikoya qiladi: "Rasulullohning (s.a.v.) masjidlarida mening ustunim bor edi. Kechalari uning oldida namoz o‘qirdim, keyin suyanib o‘tirardim. Bir yili Madina ahli yomg‘irsiz qoldi. Shunda ular Allohdan yomg‘ir so‘rab (dalaga) chiqishdi. Lekin yomg‘ir yog‘madi. O‘sha kechasi men Masjidi Nabaviyda (s.a.v.) oxirgi - xufton namozini o‘qib bo‘lib, ustunimga suyanib o‘tirgan edim. Bir payt egniga ko‘ylak kiygan, yana boshqa bir ko‘ylakni bo‘yniga tashlab olgan qop-qora odam kirib keldi. Mening ustunimning old tomoniga o‘tib ikki rakaat namoz o‘qidi-da, o‘tirdi. So‘ng dedi:
"Ey Rabbim, payg‘ambaring haramidagilar yomg‘ir so‘rashdi, lekin yomg‘ir bermading. Men Sendan o‘tinaman, ularni sug‘or".
Jinni bo‘lsa kerak, deb o‘yladim. Ammo u duodan qo‘lini qo‘ymasdan turib, osmonda momaqaldiroq ovozi eshitildi. Yomg‘ir kelayotgan edi. Uyga qaytmoqchi bo‘ldim.
Yomg‘ir ovozi eshitilgach, o‘sha odam Allohga hamdlar aytdi. Shunday aytdiki, umrimda unaqasini eshitmaganman. Keyin:
"Men kimmanki duoyimni ijobat qilding. Lekin men Senga hamd aytish bilan, qudrating bilan panoh so‘radim", dedi. So‘ngra namoz o‘qiy boshladi. Qiyomda uzoq turdi. Subh yaqinlashganini sezgach, sajda qildi va vitr o‘qidi. So‘ngra bomdodning ikki rakat sunnatini ado qildi. Keyin farziga jamoatga qo‘shildi. Men ham qo‘shildim.
Imom salom bergach, o‘rnidan turdi. Orqasidan men ham turdim. Masjidning eshigiga yetgach, kiyimini yopinib tashqariga chiqdi va yomg‘irga "sho‘ng‘idi".
Ortidan kiyimimni ko‘tarib chiqdim, tezda suv bo‘lib ketdim va uning qayoqqa ketganini bilmay qoldim.
Ikkinchi kechasi yana Rasulullohning (s.a.v.) masjidlarida xuftonni o‘qib bo‘lib, ustunga suyanib o‘tirgan edim, haligi kishi keldi. Namoz o‘qiy boshladi. Qiyomda uzoq turdi. Tong yaqinlashgach, sajda qildi. Keyin vitr o‘qidi. So‘ng bomdodning sunnatini ado qildi. Farzga iqomat aytilgach, jamoatga qo‘shildi, men ham qo‘shildim.
Imom salom bergach, masjiddan chiqdi. Orqasidan ergashdim. Ketaverdi, boraverdim. Oxiri qaysi hovliga kirganini aniqlab, so‘ng masjidga qaytdim. Quyosh sal ko‘tarilgach, namoz o‘qib, tashqari chiqdim va o‘sha hovliga bordim. U etikdo‘z ekan. Meni ko‘rib, tanidi va:
"Abu Abdulloh, xush kelibsiz. Xizmat bormi? Mahsi tikib beraymi?" deb so‘radi. "O‘tgan kecha yonimda o‘tirgan sen emasmiding?" dedim men. Uning yuzi o‘zgardi. G‘azabi keldi. "Bu bilan sizning nima ishingiz bor?" dedi. Darhol uning oldidan chiqdim.
Uchinchi kechada yana namozni o‘qib ustunga suyangancha uni kutdim. Lekin kelmadi. "Inna lillahi, nima qilib qo‘ydim?!" dedim. Quyosh chiqquncha masjidda o‘tirdim. Keyin chiqib o‘sha hovliga bordim. U turgan uyning eshigi ochiq, ichida hech narsa yo‘q edi. Hovlidagilar mendan: "Kecha oralaringdan nima gap o‘tdi?" deb so‘rashdi. "Unga nima bo‘ldi?" dedim. "Siz ketganiigizdan keyin kiyimini yoyib, teri, andoza-qoliplarini soldi-da, chiqib ketdi. Qayoqqa ketdi, bilmadik?" deyishdi.
Bilganim Madina hovlilarining hammasiga kirib chiqdim, lekin uni topmadim. Alloh rahmat qilsin".

“Salaflar xulqi” kitobidan