Destankutluhan
07-20-2006, 10:26 AM
Akliselim'in sozluk anlami " sağduyu".
Sağduyu'nun sozluk anlami ise ; Dogru, akla uygun yargilar verme yetenegi, akliselim, hissiselim, dogru ile yanlisi birbirinden ayrima ve dogru yargilama gucu.
Sozlukte bu sekilde tarif ediliyor. Belki kendimizin kullanirken yukledigi anlamlari da vardir.
Bir suredir aklima takilmiyor degil, takiliyor. Binlerce soru gelip geciyor beyinden, is , guc, ev , yasam, vatan , millet, o kadar cok sorunlarla karsi karsiyayiz ki...
Simdi yazarken " Iktidar olsaniz ne yaparsiniz" diye actigim basliga cevap veren arkadasin hemen "istifa ederim" yazisi canlandi gozumde. Kolay isler hicbiri.COk ama cok zor. Zor imkansiz degil ama insanin da ginasini getiriyor.
sanki mutlu olmayi becerememek icin elimizden geleni herseyi yapiyoruz gibi geliyor bana. Sanki eskiden cok daha hosgorulu, sagduyulu ve dahi secevendik gibi geliyor. Hatta eskinden bu kadar karsilikli dislama bile yoktu. Insanlar daha zevk duskunuyduler sanki, bayanlar, baylar daha cok bir arada olurlar, sen sakrak olurlar ve nisbeten de mutevazilerdi sanki. Birinlerinin burunlari kalktikca otekilerin omuzlari coktukce, kucuk mutluluklar birer birer kaydikca aklislim de sanki ellerimizden kayip gitmeye basladi. Cozumlerimiz hep dislamaya yonelik oldu ve var olmak icin dusman yaratmaya basladik. Once kendimizi hazirliyoruz sonra dusman yaratiyoruz ve onun sirtindan kendimizi daha da palanzladiriyoruz sanki.
Anadoluda issizlik dis boyu, millet kahveden cikmaz, kendine daha iyi bir mesgale bulmaz. Bes vakit namazina gider kadinin sirtindan sopayi eksik etmez. Akla gelmeyecek kufurleri savurur ve ardindan da dua ederiz. Basimizi, salvarimizi baglar en olmadik isler yapariz. Adam yan bakti diye kalkar bicaklar oldururuz. Trafikte korna caldi diye kursuna can verenlere "calmasaydi!" diye cikisiriz. Okumak, ogrenmek vs hak getire. Okuyana da bazen kizariz, zuppe falan deriz, artiz deriz, kac tane kitap okudular diye sorulsa kitaptan anlamam der Ibo'nun arabesklerine baslariz. Acayip Marjinallesmeye, kirilganlsmaya ve catismalara acik olmaya basladik.
Simdi ben burada aklima geleni dokmeye basladim, hersey karismadan simdilik burada birakayim.
Gercekten, hayatin her alaninda o kadar cok seyle karsilasiyoruz ki, bazen bu millet akliselimini kayip etmis diye dusunmuyorum da degil. Gittikce iyiye mi gidiyoruz ona da emin degilim. En azindan toplum olarak. Iyi hangi yonde ve nasil olmali elbette dusunceler var. Ya da bu akliselim akliselimi almak icin bir ortayol fikir mi dir diye de aklima gelmiyor degil. Acayip birsey !
Akliselim'in mi diyeyim yoksa sagduyunun mu diyeyim, yanina konmasi gereken en onemli konu da "cikar" kelimesi. Bunu da koyunca ABD Baskani Bush'un soyledigini soylemek durumunda olsuyorsunuz, yani " Bitirsinler shu Bul*tleri !" diyorsunuz.
Evet, evet, ama sorun da burada iste diyeniniz de vardir simdi. Ya da " bu da baslik mi simdi, millet kan agliyor ! " Ekonomi, Kibris, AB, ABD, Irak, Teroristler, Ayrilikcilar. Filistin, Lubnan, Ortaasya, Turkistan, Turan....
As, is, ekmek.............
ve
Akliselim..........
Sağduyu'nun sozluk anlami ise ; Dogru, akla uygun yargilar verme yetenegi, akliselim, hissiselim, dogru ile yanlisi birbirinden ayrima ve dogru yargilama gucu.
Sozlukte bu sekilde tarif ediliyor. Belki kendimizin kullanirken yukledigi anlamlari da vardir.
Bir suredir aklima takilmiyor degil, takiliyor. Binlerce soru gelip geciyor beyinden, is , guc, ev , yasam, vatan , millet, o kadar cok sorunlarla karsi karsiyayiz ki...
Simdi yazarken " Iktidar olsaniz ne yaparsiniz" diye actigim basliga cevap veren arkadasin hemen "istifa ederim" yazisi canlandi gozumde. Kolay isler hicbiri.COk ama cok zor. Zor imkansiz degil ama insanin da ginasini getiriyor.
sanki mutlu olmayi becerememek icin elimizden geleni herseyi yapiyoruz gibi geliyor bana. Sanki eskiden cok daha hosgorulu, sagduyulu ve dahi secevendik gibi geliyor. Hatta eskinden bu kadar karsilikli dislama bile yoktu. Insanlar daha zevk duskunuyduler sanki, bayanlar, baylar daha cok bir arada olurlar, sen sakrak olurlar ve nisbeten de mutevazilerdi sanki. Birinlerinin burunlari kalktikca otekilerin omuzlari coktukce, kucuk mutluluklar birer birer kaydikca aklislim de sanki ellerimizden kayip gitmeye basladi. Cozumlerimiz hep dislamaya yonelik oldu ve var olmak icin dusman yaratmaya basladik. Once kendimizi hazirliyoruz sonra dusman yaratiyoruz ve onun sirtindan kendimizi daha da palanzladiriyoruz sanki.
Anadoluda issizlik dis boyu, millet kahveden cikmaz, kendine daha iyi bir mesgale bulmaz. Bes vakit namazina gider kadinin sirtindan sopayi eksik etmez. Akla gelmeyecek kufurleri savurur ve ardindan da dua ederiz. Basimizi, salvarimizi baglar en olmadik isler yapariz. Adam yan bakti diye kalkar bicaklar oldururuz. Trafikte korna caldi diye kursuna can verenlere "calmasaydi!" diye cikisiriz. Okumak, ogrenmek vs hak getire. Okuyana da bazen kizariz, zuppe falan deriz, artiz deriz, kac tane kitap okudular diye sorulsa kitaptan anlamam der Ibo'nun arabesklerine baslariz. Acayip Marjinallesmeye, kirilganlsmaya ve catismalara acik olmaya basladik.
Simdi ben burada aklima geleni dokmeye basladim, hersey karismadan simdilik burada birakayim.
Gercekten, hayatin her alaninda o kadar cok seyle karsilasiyoruz ki, bazen bu millet akliselimini kayip etmis diye dusunmuyorum da degil. Gittikce iyiye mi gidiyoruz ona da emin degilim. En azindan toplum olarak. Iyi hangi yonde ve nasil olmali elbette dusunceler var. Ya da bu akliselim akliselimi almak icin bir ortayol fikir mi dir diye de aklima gelmiyor degil. Acayip birsey !
Akliselim'in mi diyeyim yoksa sagduyunun mu diyeyim, yanina konmasi gereken en onemli konu da "cikar" kelimesi. Bunu da koyunca ABD Baskani Bush'un soyledigini soylemek durumunda olsuyorsunuz, yani " Bitirsinler shu Bul*tleri !" diyorsunuz.
Evet, evet, ama sorun da burada iste diyeniniz de vardir simdi. Ya da " bu da baslik mi simdi, millet kan agliyor ! " Ekonomi, Kibris, AB, ABD, Irak, Teroristler, Ayrilikcilar. Filistin, Lubnan, Ortaasya, Turkistan, Turan....
As, is, ekmek.............
ve
Akliselim..........