NILUFAR (doston, Nodir Jonuzoqdan)

[Asadbek]

http://www.htwm.de/truziboy/forum/NodirJonuzoq.jpg



=============================



NILUFAR (doston)


«Men seni sevaman» -
Yodimda ham yo'q,
Qachon, kimga dedim,
Ko'zladim neni...
Mening xayolim - ko'k,
Mening ko'nglim to'q -
Baridan ortiqroq ko'raman seni...

1

Umrim nihol edi, manzilim - falak,
Yerning chaqmoqlari sindirdi tuyqus.
Ko'ngling panoh bo'ldi, nigohing - tirgak,
Nilufar, o'n to'qqiz dardim olgan qiz.
Kimdandir voz kechdim, nedandir tondim,
Kimningdir yuziga tupurdim qattiq:
Yo'q, yo'q, o'zimgamas - senga ishondim,
Yuragim ko'zini teshib o'tgan tig'.
Menga berishmadi pokiza kuloh,
Hilol orzusidan qildilar judo.
Xudoni unutdim... astag'firulloh...
Ehtimol, meni ham unutdi Xudo...
Yo'limda izg'idi olamushuklar,
«Pisht» dedim,
hammasi to'ng'izga do'ndi.
Yuzimga urildi ochiq eshiklar,
Eshiklar ko'nglimni quyqaga ko'mdi.
O-o-h, dedim,
Mayliga, o'tmishim - ayro,
Bugunim - yarador, ertam quruq dard.
Axlat sochavering - gul uchun zero
O'g'it bo'lar hatto eng chirkin axlat.

Kimdir mazax qildi
hiringlab gizli,
Kimdir qo'l siltadi
izimdan:
«ahmoq...»
Hayqirdim:
» Ko'rsatib qo'yaman...
Sizni...
Men chaqmoq bo'laman,
men hali
chaqmoq...


2

Shoni ulug og'am Po'rtana,
Ohanraboli inim Girdob,
Men o'zimni topyapman yana,
Men o'zimga berayapman tob.

To'lqin, mening oqqo'ngil singlim,
Yo'lga tayyor bo'lib tur har on.
Men ko'chyapman - sezmakda ko'nglim,
Qo'pajakdir yangi bir to'fon.

Poseydon*, huv, qo'zgoling, deb ayt,
Nuh, kemangni safarga shay de:
Mayliga, men g'arq bo'lsam bo'lay -
Baribir nilufar yashaydi!
-----------------------------------
* Poseydon - yunon afsonasidagi dengiz xudosi


3

Yuragim,
bardosh ber,
o'ttizmi-qirq yil
Seni ko'kragimga yurayin osib.
Yuragim, bir kuni yozilsa bu til,
Sen uchun bir ism topay munosib.

Yuragim, balki sen chaqmoqday ko'chgan
Tig'dor tuyg'ularning tugilgan tug'i.
Yuragim, balki sen nilufargulning
Ko'ksimga tashlangan mitti urug'i...


4

Nilufar,
suv ichra zerikmadingmi,
baqalar joningga tegmadimi-ey!?
Tufroqko'lda qolgan sheriklaringga
Bugun sen haqingda nima xabar dey?

Ahd qilu
shahdingda aslo kechikma,
kecha bo'sh bo'lgan joy erta bo'lar band.
Aslida men ham eng nodir chechakman,
Istasang, kel, ikkov bo'lamiz payvand!

5

Tomirimiz yondi - qonimiz qaynoq,
Istirohat bog'i.
Soat kech 6.
Majnuntol ostida yalab muzqaymoq,
Yuragimiz battar alanga oldi.
Menga qaramasding,
cho'g'dor nigohim
ko'zingdan olardi tunlarning qasdin.
Senga tikilardim... tikilardim-u
Baribir chehrangni ko'rmasdim.
Men vulqon edimu
uyquda yotgan,
Tushlarimni senga aytardim bir-bir.
Demakki, mening ham tonglarim otgan,
Demakki, aylashing kerakdi ta'bir.
Nafasing issig'-u
qovjirab qoldim,
Lablaringda bildim sarinbaxsh yelni.
Tushlaringdan seni ayirib oldim,
Quchog'ingda bir zum uxlagim keldi...


6

O'sha kuni kechikding darsga,
Qirq daqiqa chidadim, biroq
Vujudimni irg'itdi pastga
Yuragimni o'ygan qo'ngiroq.
Professo'r falsafasini
Qabr qazib, havoga ko'mdim.
Tashqariga chiqdimu
seni
Bir yigitning yonida ko'rdim.
Ko'zlarimni to'ldirdi birdan
Ko'ylagingning qip-qizil rangi.
Fol ochganday sirqiroq sirdan,
Gumburladi tuyg'ular jangi.
Xayolimda qolmadi tartib,
Irodamni ayladim g'orat.
Qo'llaringdan qotilday tortib,
Yuz-ko'zingga sochdim haqorat.
Sas-sadosiz gurlading lov-lov,
Sas-sadosiz yig'lab yubording.
Tig' uchida turgan ko'nglimni
Kipriklaring tig'lab yubordi.
Majruh qushday potirlab,
o'ksib -
yulqilanding... siqdi quchog'im.
(Qanotlaring shunchalar kengmi,
Osmonimga sig'mas uchog'im!?)

- Axir, senga ne bo'ldi, Nilu,
Nahot yurak - boshi bo'sh kema?!
- Axir, do'stim bo'ladi-ku u,
Axir, mening gunohim nima!?

Javoblaring meni shol qildi,
Javoblaring ayirdi hushdan.
Do'stu dushman tomosha qildi,
Yayrab g'iybat qildi do'st-dushman:

«Kim bo'libdi bu o'zi Nodir?!
Har kuni mast... jin ursin uni!
Bilarmidi neligin qadr,
Rasvo qildi gulday Niluni...»

Titrayotgan taningni ko'rib,
Qaltirardim - borlig'im behol.
Chindan ikki ko'zim ham ko'r-u
Qo'l-oyog'im bo'lib qoldi shol...
Ko'cha bo'ylab yig'lab ketarding,
(Alamlarning surati - yig'i)
Bulutlarday yig'ilib dardim,
Og'riyverdi ko'ksim sinig'i.
Ko'ylagimni parchalab echdim,
Qo'llarimga berdim ming ozor.
Va... umrimda ilk bora ichdim,
Mo'ri bo'lib tutadim... ilk bor!
Kiprigimda iztirob pishdi,
Qiyin bo'ldi tushmoq hovurdan.
Vujudimni zo'rga topishdi
Jo'ralarim shomda zovurdan.
Pand o'qishdi:
- Ne bo'ldi, Nodir,
Nahot ko'ngil - boshi bo'sh kema?!
- Axir, sevgi talabi nedir,
Axir, mening gunohim nima!?


7

Mendan yuz o'girding, xuddi men
Darslardan voz kechganday oson.
Nahotki, bu ishqning udumin
Ado qilmoq an'ana hamon!?

She'rlarimda sherga xos toqat
Savol bo'lib singmoqda oqqa.
Nega ulkan Zaminda «faqat
Shoir haqli baxtsiz bo'lmoqqa»?! *
--------------------------
* Rauf Parfi misrasi

[Asadbek]

8

Seni xafa qildim,
o'zimni so'kdim,
Oppoq gullarini sochdi ayriliq.
Dengiz izlaringga izillab cho'kdim,
Sen esa boqmading qayrilib,
Seni xafa qildim...

Ne bo'lsa bo'ldi,
faqat men istagan narsalar emas.
Oftobga chidamsiz chechakday so'lding,
Men quruq xashakday o't oldim chars-chars,
Nima bo'lsa-bo'ldi...

hammasi aniq -
Soyangda izg'ibman itday bekorga.
Ishongan narvonim bo'lsa-da siniq,
o'zimni osibman eng baland dorga,
hammasi anig'-u...

Chidyolmayman:
Sen qayda,
men qayda,
muhabbat qayda?
Aytgan so'zlarimni olgim kelmas tan,
Shivirlashgim kelar sen bilan qayta,
Chiday olmayman...

Mayli, azizim,
Ahding qattiq bo'lsa,
Izingga qaytma,
Telba tuyg'ularga bermagil izn.

«Men ham sizni sevar edim» deb aytma,
Mayliga, azizim...

Ahvolimizga -
Kimlardir befarqu kimlardir kular,
Kimdir g'iybat qilar, bilaman... bizga
Achinsa-achinar nilufargullar.
Faqat...
Faqat...
Faqat...
Seni ranjitdim,
Buyuk bir jinoyat bo'ldi-ku sodir.
Aslida jobir kim, jabrlangan kim,
Aslida xor kimu kim bo'ldi nodir!?
Na qilay...
ko'ksim cho'l...
kipriklarim ho'l...
Men shoir bo'laman...
Sen-chi baxtli bo'l!


9

Shahidlar qoniday qoraydi oqshom,
Bosh qo'ydim. Tushimni yoritdi bir nur.
Bir qo'lida qilich, birida Kalom,
Meni huzuriga chorladi Temur.

- Ay, qarog'im, kel qani,
Ko'zlaringda ko'rdim dard.
Alhamdulillah! Sani
Bandi etmish muhabbat.

Turkiymu u yo arab,
Forsiymi yo farangi?
O'g'lum, ko'nglingga qarab,
Poyingga etgum bandi...

Y-o'-o'-q, dedim...

Ko'ngilday yorishdi osmon:
To'lin Oy - Ulug'bek Mirzoning boshi,
Serjilo qarog'i - «Ziji Ko'ragon»,
Qalamday qimirlab turardi qoshi.


- Kuygan bovrim, suyganing
Qaysi bir sayyorada.
Ayt, sen uchun keltiray
Eng yangi tayyorada.

Kundami u Kunsuluv,
Oydami yo Oyjamol -
Kunglingga solgan g'uluv
Kimdir, bolam, ayta qol!

Y-o'-o'-q, dedim...

Boshimni kundaga tutdim,
Ongimni tilkalab tashladi bir harb.
Garchi sirlarimni sindirib yutdim,
Tilimdan tomchilab tushdi
Yetti harf:

N...
I...
L...
U...
F...
A...
R...


10

Dars bitdi.
Sirg'alib dugonang keldi:
- O'lmang-ey, sizni kim shoir ataydi.
Shunchalik ham qo'pol bo'lasizmi-ya,
Kimga foyda araz qilmoq atayin?!
Axir, o'zingiz-ku she'rda yozgan ham:
«Muhabbat - eng nafis gulday bejirim!»
Xo'sh, endi Niluga etib oling-da,
Shoirona qilib so'rang kechirim.
- Nega so'rarkanman, axir...
- Azizim,
Bunda ortiqchadur «yigitcha g'urur»,
Har kim ma'qullasa o'zining izin,
Siz aytgan bejirim chechak ham qurir.

Noiloj bosh egdim:
- Haydab solsa-chi?
- Voy, qaysi yurak-la yuribsiz o'zi?!
Hamma sizga o'xshab qilmaydi achchiq,
Boring,
haydamaydi - kafilman o'zim.

Ko'ngil to'la g'ulu... yo'l oldim shitob,
Bilmayman, qay holda senga-da etdim,
«Nilu, sizda bormi haligi kitob...
Kechirasiz... meni... haligi...» - dedim.
«Kitobmi? Haligi... Bor edi... Ha, ha...
Ertalab iltimos qiluvdi Jasur,
Berib yuboribman... Bilmagandim-da
Sizga kerakligin... Tutingiz ma'zur!»
So'ng
oppoq qo'lingdan
avaylab tutdim,

Ko'zlaringga boqdim:
- Ayrilmaymiz-a!?
Sensiz qancha qaro tunlarni yutdim...
- Necha kunlar mahtal bo'ldim-ku Sizga!..

Shu kecha eng go'zal she'rimni bitdim,
Shu kecha yana pok ruhlar qo'lladi.
Tong otdi.
Uyquli farrosh xolaga
Shoirona qilib salom yo'lladim...


11

Yuragimday izlarga to'la -
Bu bekat.
Band etdim uni qish, bahor, yoz, kuzlar.
Seni quchog'imdan yulqib ketadi
27 - avtobuslar.

Oynani munavvar aylaydi yuzing,
O'ziga sig'masdan uchar avtobus.
Yelkamga sakraydi eng so'nggi izing,
Ohista qulog'imga shipshiydi bir so'z:

«Dunyoda gulzorlar ko'p - eng go'zali Motrudda,
Dunyoda chechaklar ko'p - eng nafisi Nilufar.
Uning qiyosi bor na Istanbul, na Madridda,
Qiymati yo'q - husniga na shon yetar va na zar»

Nigohim kirtillab sinadi...

Sen hali uyingga yetib-yetmasdan
Sog'inib ketaman -
dilim xun.
Quvlayotgan hijron chaqmoqlaridan
Jonimni saqlaydi telefo'n:
- ...
- Allo', kim? - akangning tovushi,
- Kechirasiz... - sinaman mulzam.
Ey-ey...
...bu dunyodan roziligim yo'q,
Ag'yorlik qiladi hatto simlar ham.

Ustunlar mushtimga to'yadi,
Go'shaklar yaramay qoladi ishga.
Simyog'ochda sirli kulib qo'yadi
«Muhriddin Xoliqov» -
yangi afisha.

Sen Yulduzxonimni sevasan,
Men esa qasdma-qasd Oxunni.
Qoshlaring tor ipi kabi tortilar:
«Qo'ying-e shuni...»

Ko'nglingga qarayman -
be-poy-yo-o-n,
Bir labin Enasoy, birin Nil o'par.
Men esa baliqday o'ynayman - ayon,
Nilufar!

Sen tug'ilgan kuning men ham tug’ildim:
19 may, 76 nchi.
Seni qobirg'amning kemtigi bildim,
Sening bilan to'lug' shu yigit kuchim.

Ko'cha - keng, yo'l - uzun...
Top-toza qizlar
Ko'zlarimni teshib o'tadi, ammo
Topisha olmaydi ko'nglimni izlab,
Ko'nglimni sen olib ketgansan-ku, o!
Tip-tiniq kaftingga yotqizib uni,
Qoshing-la silaysan...
Va yarim tunda
Eshita boshlaysan sen ham Oxunni,
O'ylaysan: «Xabari bo'lmaydi bundan».

Men esa eng inja sezgilarim-la
Rasmingni yasayman yigirib-tikib.
Qo'llarim havoda igna tortadi:
«35 - 21 - 22»


12

Bir kuni g'alayon ko'tardi tuyqus
Senga atab bitgan jami she'rlarim:
«Bizga ozodlik ber!»
Ko'zimni qisib,
Uzoq vaqt o'yladim...
Bermadim.

G'aflat ogushida qoldimmi yoxud
Sening xayoling-la edimmikan band -
Bir saboh hammasi goyib bo'lishdi,
Meni yotog'imga qilib zanjirband.

O'n kecha to'lgondim, go'yo chalajon...
Yangi she'rlarimni tushimga ko'mdim.
Bir tongda, so'zimga ishon, Nilujon,
«Matbuot oynasi» tevaragida
Mudhish ur-sur to'la to'polon ko'rdim.

Hammaning qo'lida «hurriyat tongi»
(Eng omadsiz gazet edi-ku oldin!?)
Qiziqdim...
Navbatga kirdim-u ang'ib
Naq tushda eng so'nggi nusxani oldim.

Boqdim-u nigohim chatnadi qizib,
Talvasa ichida muzlab-terladim.
So'nggi sahifada menga ko'z qisib,
Kulib turar edi qochoq she'rlarim.

Vo-o-h, dedim...
Shu kundan boshimni egdi
Davrada o'qilgan har bitta she'rim.
Muharrir xatlari jonimga tegdi:
«Nilufar»dan bo'lsa bizga ham bering!

Sen chiroyli bo'lsang,
mening aybim ne?!
Qara, qalamimga ko'zlar sanchilar.
Qiynalib ketdim-ku o'zing bir gap de,
Meni tinch qo'yishsin gazetachilar.

Kecha bir g'alayon ko'tardim tuyqus:
«Shafqatsiz she'rlarim,
Menga erk bering!»
Uzoq vaqt o'ylashdi ko'zlarin qisib,
So'ng battar bog'lashdi...
Deyolmadim g'ing.


13

Chumoliday kechmakda darslar,
Dovul kabi ko'chmakda darslar.
Kimlarningdir ortidan chopib,
Yarim yo'lda qolmoqda saslar...

Nima qolar ertaga, bilmam,
Keragi ham yo'qdir, ehtimol.
Hech kimsaga e'tibor qilmam,
Hech kimsaga bermasman savol.

Tevarakning ta'mali ko'zi
Ko'zlarimga og'ir botadi.
Kimdan nima istadim o'zi -
Menga sevgi yetib ortadi!


14

Dars nima?
Seni bilmadim,
Mening uchun - yuzingni ko'rmak...
O'sha kuni sen-da kelmading,
Xuddi mendan olganday o'rnak.
Ertasi ham...
Tugadi sabot -
Jo'ralar ham ketgan aksiga.
Motrud tomon chiqordim qanot,
(Pul etmasa netay taksiga?!)
Bir amallab chaqirdim.
Chiqding.
Ko'zlaringda chiroyli hadik,
Shu hadik-la dilimni yiqding.
- Nima bo'ldi?
- Sog'indim qattiq!

Ro'molingning uchlari g'ijim,
Ro'molingning uchi labingda.
Ko'zlaringga yosh to'ldi - g'ujum,
Hasrat changday uchdi gapingdan:
- Jonga tegdi...
...bezbet sovchilar,
Erta kelib, ketadi shomda...
- Kimdan!??
- O'g'li uchun kelyapti
O'sha... sizni «yiqitgan» domla...

O'-o'-o'-h...
Muzlab ketdi peshonam,
Bo'sh qopdayin bo'shashdi qaddim.
Axir, unga... unga ishonib,
Seni sevishimni aytgandim...

O, ko'nglimning ayyor o'g'risi,
Ustozmisan? -
Iblisga dars ber!
Seni...
Seni...
Seni...
To'g'risi...
Eh, bu so'zni ko'tarmaydi she'r.

Xayr, dedim...
Xayr!
Izimga -
Alangaday gurillab qaytdim.
Domlayimning tikka yuziga
«Charchab qolmang tag'in...» deb aytdim.

O, mening g'o'r yigirma yoshim,
Pok deb bilma har kas etagin.
Silkib ketsa - o'krab qolasan,
Jinlariga aytsin ertagin.

Eh-ey, sodiq qora kunlarim,
Kelavering, yosh jonim - uloq...
Sadoqatli itday uvladim,
Eshitmadi bironta quloq.

Potir-potir quloch yozdimu
Keng maydonga o'kirib chiqdim.
Men Xudoga ishondim yolg'iz,
Ishondimu yigitday yiqdim.

Oshnolarim olqishladi... Zo'r
G'animlarim ko'tardi qo'lin.
Yo'llarimdan olinguncha to'r
Burolmadim sen tomon yo'lim...

Dars nima?
Seni bilmadim,
Mening uchun - yuzingni ko'rmak.
Ortingdagi partadan pinhon
Sochlaringni iskalab o'rmak...


15

Qarog'im ko'zyoshga to'ldi-yu
Unib chiqdi bir nilufargul.
Qah-qah otib kulaman endi,
Istasang, ey g'addor, sen ham kul.

So'ramasman hech kimdan shafqat,
Jon, deng - beray, qonim so'rganlar.
Gulruhimni so'ramang faqat,
Ko'zlarida guli so'lganlar...


16

Nilufar,
Vatan ne?
Men uchun - Osmon,
Sen uchun - Suv yuzi,
Ikkimizga - Yer.
U haqda kun bo'yi xayol sursak-da,
Nechun bitolmaymiz ikki misra she'r?!

Nilufar,
Millat ne?
Men uchun - Shiddat,
Sen uchun G'urur-u
Ikkimizga - Ishq.
U haqda tun bo'yi tushlar ko'rsak-da,
Nechun aytolmaymiz balandroq qo'shiq?!


Nilufar,
nahot,
bu olam
jimjima,
Zerlar zabar bo'lgay,
Zabarlar-chi zer?!
Nilufar, dilsizning millati nima?!
Nilufar, tilsizning vatani qayer?!

[Asadbek]

17

Uch yil...
Uydan uchib ketdimu
Nelar qildi taqdirning izmi:
Goh Samarqand, Toshkand izg'idim,
Goh chorladi Anqara, Izmir.
G'oziy Antep ko'chalarida
G'oziy yanglig' gupirdim, lekin
Ko'nglimning o't go'shalarida
Shahid bo'lmoq istaganim chin.
Qaytdim...
Qutlug' diydor izladim,
«O'zbegim»ni hayqirib aytdim.
Sog'intirdi qishloq qizlari,
Yalangoyoq changyo'ldan qaytdim.
O-o-o...
Ko'zlarim tutayverdi-ku...
Chanqadim... til qovjirab yondi.
Tonglar yurtim yantog'larini
Ko'kragimga bosib uyg'ondim.
Talabalik...
beshakl olam
kunlarimga bemalol sig'di.
Ammo chetda qolibdi otam,
Ammo onam esimdan chiqdi.
Ketmon meni tanimay qo'ydi,
Mendan qocha boshladi o'roq.
Hammasini iqbolga yo'ydim,
Do'st-dushmanga solmadim quloq.

Ayo,
g'ofil,
dunyobexabar...
Mashhur shoir bo'laman, dedim.
Men o'lmayman... o'lsam ham agar,
Dovruq solib o'laman, dedim.
Intilganim ne edi o'zi,
Orzularim nimaga loyiq?
Samimiy, chin bo'lsa-da so'zim,
Meni tinglarmidi xaloyiq?!
Men o'zimni tanidim bexos,
Men xalqimning holini bildim.
Shuncha kibru havo ichinda
O'lmaganimga shukur qildim.
Y-o'-o'-q...
Yengimdan kimdir silkidi,
Tomirimga tashladi g'ulu.
Ko'zlarimga singdi gul hidi,
Xudoyimga qaytarding,
Nilu!
Garchi yo'l ko'p,
girdob har bir iz.
Yo'l bitta, deb qasam-la qaytdim.
Ko'zlaringga termulib sassiz,
«O'zbegim»ni hayqirib aytdim...


18

Shahar - eng katta xatom,
Qishloq - qalbim suvrati.
Qaytdim... umidvor otam
O'qishimni so'radi.

«Ko'nglimni so'rang, ota!»

Meni qo'msagan olam
Ro'mol qilib o'radi.
Hadiklari mo'l onam
Sog'ligimni so'radi.

«Ko'nglimni so'rang, ona!»

Hovlimizda gulbog'cha -
Turfa chechak qulf urar.
Biroq ko'rmadim hali
Birorta ham nilufar.

«Ko'nglimga qarang, axir!»

Otamday mag'rur ko'nglim,
Onamday mushfiq ko'nglim.
Sen to'lasan, men - to'la,
Hovuzimiz limmo-lim:

Seni Osmon so'rasin!


19

Nilufar,
Sen - suvdagi chaqmoq,
Baliqlarga dilini yorgan.
Menga qismat - samoga chiqmoq,
Menga qismat - askarlik Yorga.
Bugun bildim: ko'p ekan raqib
Bugun bildim: yurak - surx xazon.
Iblislar-da xudoga chaqib,
Tanobingni tortishar ba'zan.
Nega endi muhabbat - hadik?
Nega do'stlar o'zidan ortmas?!
Ortsa... qayga ham borar edik,
Baribir bir qabrda yotmas...
Qilko'prikka
o'zimni
ossam,
Ko'zyosh to'kma, suvni sevgan qiz.
Axir, seni bag'rimga bossam,
Yonib ketar ummonlar jiz-jiz.
Vasiyatim malaklar tinglar,
Vasiyatim allaqachon shay:
«O'lsam, meni suvga ko'minglar,
Nilufarning poyida yotay!» *
Seni tashlab qayga ketaman,
Mening ruhim - ko'klamgi yomg'ir.
O'lsam hamki... senga yetaman,
Barglaringda uxlayman bir-bir.
Tushlarimda:
o'tmishim - hamdam,
bugunim - shahd,
ertam - muhabbat.
Tushlarimda g'animlarim ham
Ekishadi nilufarko'chat...
Kecha kimdir degandi «ahmoq«,
Bugun kelib poyimni o'par.
Men chaqmoqman,
men endi...
Chaqmoq -
Ko'kka ildiz otgan nilufar!
--------------------------
* Muhammad Yusuf satrlari


20

Ibtidoning intihosi bor:
Kun ortidan tug'iladi tun.
Fikr so'ngi bo'ladi xayol,
She'r boshlansa, topadi yakun.

Kun ortidan tug'iladi tun,
Samarqanddan chiqqan avtobus
Bulung'urda to'xtaydi... mahzun
Onam ovqat suzadi beso'z...

Fikr so'ngi bo'ladi xayol,
Behishit behush qiladi seni.
«Kimsan? Nesan?» - beradi savol
Firiblarni osgan Yesenin.

She'r boshlansa, topadi yakun,
Chirsillaydi nozik belli harb.
Savashadi sevinch ila mung,
She'r yakuni - kutilmagan zarb!

Ibtido ne?
Intiho nima?
Xayolim - ko'k...
Mening ko'nglim to'q.
Oq ko'ngilli, gulim, o'ksima,
Sevgining
so'ngi
yo'q!!!


1996 yil, aprel. Nodir Jonuzoq

_____
PS: Nodir Jonuzoq ijodidan namunalar yetkazib bergani uchun Samarqandda nashrdan chiqadigan "Parvona" gazetasi Tahririyatiga tashakkur izhor qilaman!

[Han]

bu yigitni 2 yil avval Toshkentda bittra qarindoshimiznikida mehminda o'tirganda tvda ko'rib qoldimu umi u emasmi deb ancha o'ylangandim... so'rayin desam ahvol unaqa "Lubopitniy"lik qilishga munosib emasdi...

eeee haqiqat egiladi lekin sinmaydi...
Jonbo'tayev midi familyasi shunqaydi Tomerda adashmasam bir oycha bir guruhda ham o'qiganmiz... :)

TOMERda ham Nadir Özbek degan tahallus bilan she'r va hikoyalar bitardi...

e yashavor azamat....

[Shokirbek]

Rahmat Asadbek, ancha vaqtdan beri bunchalik maza qilmagan edim, baraka toping, shoirning ijodiga baraka, yaxshi yozar ekan, tashbehlarda burungilar qo'llamagan go'zal ixtirolarni ko'rdim..
Sizga PDF shaklida yetib kelgan bo'lsa shu yerga qo'yarsiz degan umiddaman..

[Asadbek]

Nodir Jonuzoq ijodidan boshqa namunalar:


* * *

Ona, meni quchog'ingga ol,
Torlik qildi qizlar quchog'i.
Kulsa, ustimdan kuldi iqbol,
Nurab tushdi ko'ksim o'chog'i.

Muzlayapman - boqmas hech kimsa,
Quvrab borar tobora ilkim.
Nahot to'ngich ustuning sinsa,
Kuzatasan, onajonim, jim?!

Pichirlashar qizchalar: g'iybat...
Raqiblarim chorlashar to'yga.
Mayxo'r do'stim osadi qiymat:
«Dunyo ishqqa tupurib qo'ygan».

Tupuraman... ammo qayerga!?
Ishqim - yerni qoplagan gilam.
Ketgim kelar havosiz yerga,
Ketgim kelar yantog'lar bilan.

Endi meni kim ham suyadi,
Endi menga kim bo'lar qalqon?
Gardun - keli, jonim tuyadi,
Gardun meni qiladi talqon.

Qochay desam - Zamin menday shol,
Quyosh boshim erga egmoqda.
Onajonim, quchog'ingga ol -
Men suygan qiz... erga tegmoqda!

1996

* * *


QIShLOQ

Baribir qaytaman...
Olifta shahar -
yaltiroq yo'llaru sun'iy guzarlar
ilonu chayonday chirmashib chaqar...
Dod solib qolsa-da dardsiz go'zallar -
baribir qaytaman,
qaytmasam bo'lmas;
qaytaman eng toza she'rlarim bilan.
Qishloq peshvoz chiqar,
chiqar basma-bas -
men suygan qizlar ham...
...erlari bilan!

1997



PS: Shokirbek aka, keyinroq she'rlarni PDF-formatga o'tkazib, bu yerda yuklab qo'yaman.

[Asadbek]

Nodir Jonuzoq ijodidan boshqa namunalar:


Unutish...

Unutgansiz meni - bilaman,
Faqat, «yo'q« deb qilmang e'tiroz.
Yolg'on so'zlab nima qilaman,
Men ham sizni unutdim biroz.

O'z zabtiga olyapti turmush,
Goh g'am kelar, gohida sevinch.
Xotiralar go'yo eski tush
Yo'qotmoqda o'z kuchini... Tinch -

O'tayapti yuvosh kunlarim,
Kengaymoqda mayin qorachug'.
To'zg'ib ketdi o'lik kullarim,
So'nmayapti faqat bitta cho'g'.

Tomirimda yugurar betin,
Goho to'xtar... Kimga kelar duch?
O't olgisi keladi, lekin
Topolmaydi puflaydigan kuch.

Nafasini qizg’onar dudoq,
Hushtak chalar go'yoki beg'am:
«Azoblardan qutildim, Xudo,
Endi qaytib tashlama, Egam».

Manglayida borini ko'rar
Har kas - axir erkning nafi kam.
Tan olayin: sizdan ham ko'ra
Mehribonroq chiqdi rafiqam.

Hatto sizdan qattiq sevdi u,
Tuyg'ulari - tiniq va quyuq.
Bu hududsiz olamda mangu -
Unga mendan boshqa dunyo yo'q.

To'liqaman, baxtliman to'kis,
Baxt shu bo'lsa - dilni dil o'par...
Eng xush ko'rgan soni - o'n to'qqiz,
Eng yoqtirgan guli - nilufar.

Menmi?! O'zni o'nglab oldim, bas...
Sho'ng'imasman ortiq jununga.
Bersam, kuyuk yuragimnimas,
Hayotimni beraman unga.

Uzr... Sizga og'ir bu so'zlar,
Nega aytdim?! Anglaganim yo'q.
Balki menmas, aslida bo'zlar -
Tomirimda omon qolgan cho'g'.

Baribir-ku... Axir, siz meni
Unutgansiz - qilmang e'tiroz.
Endi sizdan yashiray neni -
Men ham sizni unutdim biroz.

Yana she'rlar yozayapman. Ha!
Yuragimga qaytib keldi shasht.
Bu dunyoda ming urilsang-da,
Kerak ekan baribir yashash!

Mana, siz ham yashayapsiz-ku,
Baxtiyorsiz mendan yuz karra.
Ranjitmaydi sizni hech ham U,
Menga o'xshab qilmaydi zarda.

Kechirasiz... men kimman o'zi?!
Men o'shami - sizni deb yongan!?
Gurillashda quyoshdan o'zib,
Kuygan - o'zin urib to'rt yonga...

Bilolmadim. Unutdim. Tamom.
Kerak emas. Tugadi. Nuqta.
Ketaman o'z yo'limga tomon,
Siz ham bunda qolmaysiz to'xtab.

Unutasiz. Endi nafi kam,
Xotiralar - ojiz yeringiz.
Unutmaydi faqat rafiqam,
Unutmaydi faqat eringiz...

1999


Shahina - nadir?

Nafasingiz - eng xushbo'y atir,
Orazingiz istamas g'oza.
Eron qizi - Shahina nadir,
Gulgunroqsiz undan, Shahnoza.

Ko'zingizda mavj uradi Baxt,
Siz yengilsiz, lekin cho'kasiz.
Sal jilmaysam - kulasiz qah-qah,
Sal injilsam - ko'zyosh to'kasiz.

«Meni shuncha suyasizmi?!» - deb
Rasmingizdan har kech so'radim.
«Uyaltirmang odamni hadeb» -
Qizardi u...
Mening suratim

Sizga neni qilar hikoya?
Bilmaydi-ku ichkin g'aybimni -
Surat siyrat emas-da, shoyad
Ko'pirtirmagandir aybimni...

Men haqimda mayda gaplar ko'p:
Qancha nozik qo'lchani o'pgan...
Siz ishonmang! Hammasi ko'pik,
Ko'nglim ayon emas-ku ko'pga.

Bilasiz-ku kasbu korimni,
Sevgi deya ne ko'yga tushdim.
Unutdimmi yigit orimni?!
Garchi bukun hammasi tushdir...

Siz ertakdan chiqib keldingiz,
Etagingiz o'par hurlar ham.
Qoshingizda - ikkita dengiz,
Har tomchisi jonimga malham.

Yosh to'kasiz - injilsam agar,
Sal jilmaysam - qah-qah kulasiz.
Ey, ruhimni kuydirgan axgar,
Qachon menga hamdam bo'lasiz?

Chayqalaman tig'day rasanda,
Tanhoman-ku, keling - toqsiz Siz.
Men Yesenin bo'lolmasam-da,
Shahinadan suluvroqsiz siz!

1998

[Asadbek]

Nodir Jonuzoq ijodidan boshqa namunalar:

:up: :up: :up: :up: :up:

O'yin

Bu qiz bilan har kuni
O'ynardik bekinmachoq.
Darrov topardim uni
Devorga bekingan choq.

Qo'l ushlashib adirga
Chopar edik hakkalab.
Qaytardik keyin birga,
Qo'ymas edim yakkalab.

Ishonmasdan, ko'zimni
Kafti bilan yopardi.
Bekinardi. Men uni
Osongina topardim.

Kapalakday beqaror,
Ohuday edi qochoq.
Keyin bilsam, aslida
Bu dunyo - bekinmachoq.

Bir kun ogoh qilmasdan
Bir burchakka chekindi.
O'zi bilib-bilmasdan
Chimildiqqa bekindi.

Ovoz berdim: «Bo'ldi, chiq,
Qanisan?..» - tinglar edi.
Lekin negadir piq-piq
Chiqmasdan yig'lar edi.

Kiray desam yoniga,
To'siq bo'ldi yangalar.
Igna sanchib jonimga,
Dil dardimni yangilar.

Tashqaridan so'z qotdim:
«Hammasi o'yin edi,
Ko'z yumdimu - yo'qotdim,
Buyog'i to'ying endi...»

Shundan beri har kuni
Yaramga teginaman.
Uzoqdan ko'rib uni,
Shu zahot bekinaman.

Ergasholmas izimdan,
Ortimdan chopolmaydi.
Ko'rib turaru zimdan,
Hech qachon topolmaydi...

2002

:up: :up: :up: :up: :up:

[Godunov]

Yaxshi yozarkan, soddagina til.

[Asadbek]

Nodir Jonuzoq ijodidan namunalar:

:up: :up: :up: :up: :up:



* * *

Ishonaman sizga, azizim,
Faqat meni sevasiz, faqat -
O'pich uchun bir menga izn
Berasiz-u yotga yo'q shafqat.

Turna bo'lib uchar qoshingiz,
Qabog'ingiz shimadi shafaq.
Shab sharobin ichar sochingiz,
Kiprigingiz - hilol, muhaqqaq.

Barmog'ingiz atirgulday xush,
Ko'ylagingiz yoqasi burma.
Ko'ksingizda g'unchalar behush,
Poyingizga qadalgan durmi?!

Nur elagan oyday yuzingiz
Bilamanki, faqat men uchun.
Demak, chindir aytgan so'zingiz,
Demak, meni sevishingiz chin.

Tun torayib boradi asta,
Xayolotga bazo'r sig'asiz.
Meni o'ylab uxlayolmasdan,
Yostiq tilin tishlab chiqasiz.

Tuyg'ularim aldamas sira,
Hech bir qizni sizday suymadim.
Tarqab ketar olis xotira -
O'zgaradi yurak qiymati.

Xum ichida qolgan g'o'raman,
Ko'hna mayday ko'pirar qonim.
Faqat sizni yaxshi ko'raman,
Faqat sizni o'paman, jonim!

1995


D A R S

Darsxonaga kirasiz shoshib,
Yonimdan «g'uv» o'tib ketasiz.
O'zingizga loyiq yo'l ochib,
Joyingizga qushday yetasiz.

O'tirasiz (axir, bu dars-da)
Va'zlar sig'mas dilxonangizga.
Pichir-pichir qilasiz, asta
Sirg'alib yon dugonangizga.

His qilaman: g'iybatingiz - men,
Po'rtanadek qo'pgim keladi.
Sochingizdan tortqilab, keyin...
Keyin...
...yig'lab o'pgim keladi!

1995


* * *

O'layapman - ranjimang tag'in,
Qololmayman bu yerda sobit.
Atirgulning shoxchalaridan
Yasaganman o'zimga tobut.

Jar soladi mushfiqim - sabo,
Chorlayverar do'stu g'animni.
Mehmon bo'lgan Azroil bobo
Shabnam bilan yuvar tanimni.

Hayotimni muqaddas bilib,
Urfu-rusum qilurlar ul-bul.
She'rlarimni tilovat qilib,
Janozamni o'qiydi bulbul.

Yaproqchalar soladi uvvos,
O'ksimasin maysalar nega?!
Ko'milaman eng toza, eng soz,
Eng chiroyli gulning tagiga.

Ko'm-ko'k rangga kiradi jonib,
Chayqaladi zil-zambil hislar.
Yuragimni alvonday yopib,
Tobutimni ko'tarar qizlar!

1995

[Asadbek]

Nodir Jonuzoq ijodidan namunalar:


Qariqiz

Osuda, tinch yo'ldan ham yurak yutib o'tar jim,
Topilmaydi olamda yuragiga mutarjim,
Kim bilsin, balki u ham shahzodasin kutar jim,
Axir, o'z baxtin kutib yashaydi-ku bari qiz,
Singlisini uzatib, o'zi qolgan qariqiz.

Bolalikka yo'lak yo'q. Oldga ham. Bir joyda lol,
Halinchakka osilib o'z-o'zicha ochar fol:
Balki bugun yo erta yoki indin, ehtimol...
Foli o'zgaga to'g'ri - o'ziga teskari qiz,
Qo'shni uyda kul bo'lib yor-yor aytar qariqiz.

Chehrasi dog'li deya havas qiladi Oyga,
Sochining bir tolasi zarbidan sinar oyna.
Tushin aytmaydi hatto tushunmaydi deb soyga,
Ko'nglining girdobidan qo'rqar, tubsiz qa'ri, qiz,
Xayolida baliqlar bilan suzgan qariqiz.

Bormi unga dugona, bormi dardin so'rovchi?
Bormi uning zoriga yetadigan zo'r ovchi?
Bu eshikni har kimsa qoqar - ko'rinmas sovchi,
Ostona hatlab endi chiqmas o'zi nari qiz,
Soyasi - o'zi, soya bo'lib qolgan qariqiz.

Halqa-halqa mung sochar qaroqlari havoga,
«Kimning qobirg'asiman?» - bo'zlar Momo Havvoga,
U ham gul-ku - bir kuni ochilishga da'vogar,
Ochilsa, hovlisini jannat qilar pari qiz,
Yaproqlari ostida ifor to'la qariqiz.

Ona - tinsiz: keksargan yuragin timsoh g'ajir,
Ota - tilsiz: qarigan manglayi g'ij-g'ij ajin,
Yo, Xudoyo, sen bu uch qulingga o'zing achin,
Ketayapti kun sayin, oy sayin Sen sari... qiz,
Ko'zlaridan to'kilib duolari - qariqiz...

Ko'ksimga xanjar sanchdim-qonday chiqdi bu she'rim
O'ttiz uch yil to'lg'ongan jonday chiqdi bu she'rim,
Rosti, o'zim bilmayman, qanday chiqdi bu she'rim..
Ko'zyoshingday samoda omonat Yer shari, qiz,
To'kma, yo'qsa, yo'qlikka yo'l olamiz, qariqiz!..

1999


:up: :up:

[Asadbek]

Nodir Jonuzoq ijodidan namunalar:

:up: :up: :up: :up: :up:


Yo'qlov (Muhammad Yusufni yo'qlab...)

-1-

Uzoqlashgan edim qalamdan,
Qo'llarimdan tushgandi qog'oz.
Bag'rim tutab qayg'u-alamdan,
Yuragimni to'kayapman boz.
Har bir so'zni, har bitta harfni
Dil to'ridan olyapman uzib.
Sog'intirib menday g'aribni,
Qayerdasiz, Muhammad Yusuf?

Kimdir dedi: o'lgan, u o'lgan...
Hayron boqdim: jinnimi u yo...
Odamlarga bir nima bo'lgan,
Yo so'ngiga yetdimi dunyo?
Axir, cheksiz samovot uzra
Charchadi-da Ona Yer yuzib.
Yoki Oyda axtarib misra -
Yuribsizmi, Muhammad Yusuf?

Yulduzlarni sarxush etibdi
Ko'ksimga siz kadagan rayhon.
Ammo kimdir yulib ketibdi,
So'ng ezg'ilab, etibdi payhon.
Nogoh izza bo'lgan boladay
Yig'layapman dunyoni buzib.
Cho'qqidagi yolg'iz loladay
Olisdasiz, Muhammad Yusuf.

Yetolmayman - tovonlarim qon...
Osilsam-da tikan, xaslarga -
Poyingizga yetganim hamon
Yumalayman yana pastlarga.
Intilaman tag'in ko'k sari,
Burnim konab, laxta qon qusib.
Unutilar ozorlar bari -
Sizni ko'rsam, Muhammad Yusuf.

Diydoringiz qayda? Hansirab,
O'rmalayman - eltar qay so'qmoq?
Ketayapman faqat sha'n so'rab,
Balki tushar boshimga to'qmoq.
Axir, dunyo maslagi - makr,
Huzur qilar hiylalar tuzib.
Dardkashim yo'q, ezginman, axir,
Bexabarsiz, Muhammad Yusuf.

Men kimman?!
Huv, yo'lda o'ksinib,
Yolg'iz qolib ketgan butaman.
Yarim yo'lda oyog'i sinib,
Bo'zlab yotgan nochor bo'taman.
Chor atrofim - yonayotgan dasht,
O't yo'lini bo'lmaydi to'sib.
Endi qiyin bo'ladi yashash -
Siz yo'qsiz-da, Muhammad Yusuf.

Tog' edingiz - har kuni quyosh
Bag'ringizdan ko'kka chiqardi.
Men-ku sizdan yumalagan tosh,
Yuksalay deb quvvat yig'ardim.
Balki bir kun yo'l ochsa Samo,
Tog' bo'larman siz kabi o'sib.
Qay tomonga bo'ylayin ammo -
Qaerdasiz, Muhammad Yusuf!?

-2-

Umr nima?
Bir sho'x nag'maki,
Tugamasdan bo'ladi sarob.
U - bir tutab o'chgan tamaki,
Yarmi yerga to'kilgan sharob...

-3-

O'ylab qoldim birinchi marta:
Ne o'zi shoir bo'lmoq?

Hech kim qabul qilmagan dardni
Yuqtirib o'lmoq!


2001 yil, 19 avgust



:up: :up:

[Asadbek]

Nodir Jonuzoq ijodidan namunalar:

:up: :up: :up: :up: :up:


MUNOJOT


Ey, ismidan atir taratgan,
Ey, dunyoni ishqdan yaratgan.

G'uncha kabi ochdim ko'zimni,
G'arib holda ko'rdim o'zimni.

Neki bildim - mudhish... Uyaldim,
Behush bo'lib, gulga suyandim.

Yuragimga tegdi tikani,
Qonim oqdi yaproqqa... Ani -

Chumolilar ichib berdi jon,
Qanday maxluq bo'ldim, Xudojon?!

Tomirimga sancharkan nishin,
Chayonlar ham yiqilar shishib.

Nahot boshdin oyoq zaharman,
O'z-o'zimni tinmay chaqarman.

Holbuki, bol isini tuyib,
Kelgandim gul ishqida kuyib.

Bilmam, qachon, ne deb chalg'idim,
Adashdimmi turmush changidin...

O'zing - mayoq, o'zingsan habib,
O'zing - tiryoq, o'zingsan tabib.

Kasalimni tuzatsang zora,
Sendan o'zga topolmas chora.

Ki, sensan bor olam maqsudi,
Senga yetmas tubanlig' dudi.

Arshingdasan, oliysan, poksan,
Va hammadan ham yaqinroqsan.

Yaqindirsan hatto o'zimdan,
Olissan-u ojiz ko'zimdan.

Har hujayram sezar taftingni,
Osmonlarga sig'mas taxtingni -

Yuragimga qo'ndirgan o'zing,
Isyonimni so'ndirgan - so'zing.

Sokinman-u ruhimda to'lg'oq,
Sening otash shavqingga to'lmoq -

Qanday azob, qanday shirin, xush,
Go'yoki tush ichidagi tush.

Jilvalanar eng toza ranglar,
Go'zal, nafis saslar, ohanglar...

Jimirlaydi har bitta tolam -
Menga singib yo'qolar olam.

Men qaydaman? Vujudim qayda?
Mast bo'ldimmi gul tutgan maydan?

Eslolmayman nega ismimni?
Topshirdimmi butkul izmimni?

Hayotimni o'zing qilgin hal,
Ey, nafasi - mushk, ismi - zarhal...

Sendan o'zga yo'qdir yupanchim,
Sen boqmasang, bu dunyo yanchib -

Ko'kka eltar xas-somonimni,
Bir qop qoldig'-u yomonimni.

Holbuki dur, marvaridlarim -
Sochiladi tuproqqa bari...

Hech kim sezmas, hech kimsa termas,
Tersa hamki, birovga bermas.

Ular faqat senga atalgan,
Ruhimga tugmaday qadalgan.

Sen deb tunlar berganman oro,
Zahmatimdan topganman orom.

Ey, ismidan atir taratgan,
Meni ishqqa qorib yaratgan.

Gardim bo'lsa - artib qo'y sekin,
Tanobimni tortib qo'y, lekin

Qahhor isming talabin tutma,
Parvardigor, meni unutma!

Bir uyum go'ng kabi tashlandiq
Sasib yotmay bir chetda... Sandiq

Ichidagi zanglagan tig'day
Ruhim ado bo'lmasin... Tinmay

Yod etaman nurli zotingni,
Rahmon, Rahim, Karim otingni.

Netay, faqat shunga qodirman,
Bechoralar ichra nodirman.

Yuragimga kuch ber, ilohi,
Yetib borsin senga dil ohi.

Toki jannat yuzin qaratsin,
Toki ismim atir taratsin...

2006


:up: :up:

[Asadbek]

Nodir Jonuzoq ijodidan namunalar:

:up: :up: :up: :up: :up:


SAN'AT

1

Ko'ksimdagi parcha muz
Kun sayin eriyapti.
Ko'zlarimdan sizar So'z -
His qildim she'riyatni.

Yomg'irpo'shni yopinib,
Singayapman botinga.
Faqat unga topinib,
Kechdim - neki yot unga.

Anglab yetdim: suv kabi
Isrof bo'larkan his ham.
Gunoh bo'larkan kabir -
Ehtiyot bo'ling siz ham.

Dildagi toshni oting,
U - muzning bir xili-da...
Keyin... menga so'z qoting
Faqat qushlar tilida!


2

Qofiyalar aylanar g'uj-g'uj,
Shoshiradi: «Tashbeh, timsol top.
Bo'lmasin lek havoyi yo puch,
Va shaklga bergin zebu-tob».

Chavandozday sapchiydi har So'z,
Sho'rlik dilim - o'rtada uloq.
Tomoshaga shaylanar ming ko'z,
Eshitsam der ming bitta quloq.

Men-chi, jonim halak, taloshda
Ulashaman borimni saxiy.
Netay, shunga ko'nganman boshdan,
Netay, boshqa yo'lim yo'q, axir.

Hislarimni bitta-bittalab
Gul misoli tutaman - oling.
Yo'q, hech narsa qilmasman talab,
Faqat she'rga muxlis bo'p qoling.

Chin so'zim shu... Ey, g'ofil Inson,
Kulmang, mazax qilib, lof deya:
Tushingizga kirar so'ng timsol,
Tushingizga kirar qofiya...

2006


* * *

Eng keskir so'zlarin bo'g'ziga taxlab,
Mazlumlar yuzingga boplab tuflaydi.
Hatto jinlaring ham qololmas saqlab,
Do'zax eshiklarin mahkam qulflaydi.

Ko'zingdan yosh emas oqadi yiring,
Qalbingdan burqsiydi mog'orning hidi.
Dod solib yig'laysan: «Bir bor kechiring,
Adashdim men - nafsning sharmanda iti...»

Holingga achinib mehribon Olloh,
Aybingning yarmidan kecharkan tayin -
Soqolini yulib keladi shu choq
Sodiq maslakdoshing - Shaytoni la'in.

Oh chekar bosh chayqab: «Aslim - alanga,
Shu bois Odamga egmadim men bosh.
Va lekin ne balo bo'ldiki anga,
O'z qavmiga oyoq qo'ydi bu avbosh.

Asli tufroq, ammo yerga tupurdi,
Oyog'i uzildi zamindan butkul.
Kimki etagidan tortsa gar - urdi,
Kimki haq so'zlasa, mazax qildi: «Qul...»

Ne bois betavfiq, munkirga shafqat,
Mening-chi - do'zaxdir mangu makonim?
Axir, gunohimdan qilmishi qat-qat
Og'ir-ku... Adolat qilgin, Hoqonim»

Tarozi pallasi o'ynaydi bir zum,
Bir zumda hukmini e'lon qilar Arsh:
«Do'zaxda milyon yil chaynasin zaqqum,
Mazlumlar haqidan qilgan ekan aysh».

Birdan oyog'ingdan qochadi mador,
Samoni titratib Iblis kuladi:
«Menga taqlid qilgan maqtanchoq, g'addor
Mendan ham tubanroq chohga quladi!»

Olamni qoplaydi asabiy quyun,
Qorishib ketadi turfa sas-unlar.
Jannatda bir chetda o'tirib yum-yum
Holingga yig'laydi faqat mazlumlar...

2006



:up: :up: