Efsaneler

[afsharkizi]

herkes bildigi efsaneyi buraya yazmis paylasmis ve gecmisteki güzel söyleri øgrenelim gecmisteki kahramanliklar, kavusamayan asiklar leyla ile mecnun gibi ve efsane olup agiz agiza dolasan hikayeler

[afsharkizi]

Mecnun, bir kabile reisinin dualar ve adaklarla dьnyaya gelmiş olan Kays adlı oğludur.
Okulda bir başka kabile reisinin kızı olan Leyla ile tanışır.
Bu iki genз birbirlerine aşık olurlar. Okulda başlayıp gittikзe alevlenen
bu macerayı Leyla'nın annesi цğrenir.
Kızının bu durumuna kızan annesi, kızına зıkışır ve bir daha okula gцndermez.
Kays okulda Leyla' yı gцremeyince ьzьntьden зılgına dцner,
başını alıp зцllere gider ve Mecnun diye anılmaya başlar.

Mecnun' un babası, oğlunu bu durumdan kurtarmak iзin Leyla'yı isterse de Mecnun
(deli, зılgın) oldu diye Leyla' yı vermezler. Leyla evden kaзarak, Mecnun' u зцlde bulur.
Halbuki o, зцlde вhular, ceylanlar ve kuşlarla arkadaşlık etmektedir ve
mecвzо aşktan ilвhо aşka yьkselmiştir. Bu sebeple Leylв' yı tanımaz.
Babası Mecnыn' u iyileşmesi iзin Kвbe' ye gцtьrьr.
Duвların kabul olduğu bu yerde Mecnыn,
kendisindeki aşkını daha da arttırması iзin Allahь Tealвya duв eder:

"Ya Rab belв-yı aşk ile kıl вşinв beni
Bir dem belв-yı aşkdan etme cьdв beni."

Duвsı neticesi aşkı daha da зoğalır ve bьtьn vaktini зцllerde geзirmeye başlar.
Diğer tarafta ise Leylв da aşk ıstırabı iзindedir.

Bir zaman sonra вilesi, Leylв' yı İbn-i Selвm isimli zengin ve оtibвrlı birine verir.
Ancak, Leylв kendisini bir perinin sevdiğini ve eğer kendisine dokunursa ikisinin de
mahvolacağını sцyleyerek İbn-i Selвm' ı vuslatından uzak tutmayı başarır.

Mecnыn, зцlde, Leylв' nın evlendiğini arkadaşı Zeyd' den işitince зok ьzьlьr.
Leylв' ya acı bir sitem mektubu gцnderir.
Leylв da durumunu bir mektupla Mecnыn' a anlatır.
Kendisini anlamadığından dolayı o da sitem eder.

Bir mьddet sonra Mecnыn' un вhı tutarak İbn-i Selвm цlьr. Leylв baba evine dцner.
Bir зok tereddьtten sonra her şeyi gцze alarak, Mecnыn' u зцlde aramaya başlar.
Fakat Mecnыn, dьnyadan elini eteğini зekmiş ilвhо aşk yьzьnden Leylв'nın
maddо varlığını unutmuştur. Leylв, зцlde Mecnыn' u bulduğu hвlde, Mecnыn onu tanımaz.
Leylв onun erdiğini anlarsa da yine onsuz yaşayamaz. Hastalanıp yataklara dьşer.
Kısa zaman sonra da цlьr. Mecnыn, Leylв' nın цlьm haberini цğrenir.
Gelip mezarını kucaklar, ağlayıp inler;

"Ya Rab manв cism ь cвn gerekmez
Cвnвnsuz cihвn gerekmez."

Der, kabri kucaklayarak цlьr.

Bir mьddet sonra Mecnыn' un sвdık arkadaşı Zeyd rьyasında,
Cennet bahзelerinde birbiriyle buluşmuş iki mesut sevgili gцrьr.
Bunlar kimdir? diye sorunca, derler ki:
"Bunlar Mecnыn ile onun vefalı sevgilisi Leylв' dır. Aşk yoluna girip temiz цldьkleri,
aşklarını dьnya hevesleriyle kirletmedikleri iзin burada buluştular."


Ey Rabbim! Aşk belasıyla beni tanıştır
Beni bir an bile olsa; aşk belasından ayırma!

Detlilerden yardımını uzak tutma.
Yani beni daha зok belalara mьptela eyle!

Ben var oldukзa, beladan, isteğimi uzaklaştırma!
Ben belayı isterim, зьnkь bela da beni ister.

Sevgi belasıyla ağırbaşlılığımı gevşetme!
Ta ki dostlar beni kınayıp vefasız demesinler!

Gidip geldikзe, sevgilimin gьzelliğini arttır,
Sevgilimin derdine beni daha зok mьbtela et.

Ben nerede, mevki ve itibar kazanma nerede?
Bana yoksulluk ve yokluk ulaşma kabiliyeti ver

Senden ayrıyken, bedenimi цyle zayıf kıl ki,
Bahar yeli beni sana kavuştursun.

Fuzыlо' nin nasibi gibi beni gururlandırıp,
Ey Rabbim, asla beni bana bağlı kılma!

Sonunda yar, ağlayıp inlememize acıdı ve
Bugьn hьzьnler evimize ayak bastı.

Gцzyaşı yağmurum, demek, цyle tesir etti ki,
Gьl bahзemizde taze bir gьl dalı dьşьrdь.

Ah ateşinin bizi yaktığı,
Ayrılık gecesini aydınlatan meş' aleden bellidir.

Eğer ağlayan gцzьmьzde uyku olsaydı,
Bu kavuşma uyku halinde gцrьlen bir rьya demek mьmkьn olurdu.

Gцrdьğьmьz bir hayal mi?
Yoksa sevgilinin yanımıza geleceği aklımıza bile gelmezdi.

Ey can ve gцnьl! Sevgili, misafirimiz oldu!
Neyimiz varsa, misafirimizin ayaklarına dцkelim.

Ey Fuzыlо! Sevgilinin kasdı, canımızı almakmış.
Gel.. Gьzel uğruna can vermeyi kendimize bir borз bilelim.

**
Fuzыli' nin 1535' te yazdığı
Leylв ve Mecnыn adlı mesnevоsi.

[benay]

Bir varmis, bir yokmus, evvel zaman ormanda kaybolan üç erkek kardes varmis, en büyügü ev görüp kosdu ve siginma istedi, yasli kari'da "girin, girin, cicilerim benim, yavrularim benim, sizi yerim ben ! Canlarim benim !" demis, ilk gece yediler bol bol yemekler yediler, karnimizi istetecek güzel yemekler...
Ama gece yasli kari en küçük çocugu uyandirip "Bak sana ne vercem gel" demis ve çocugu kesip parçalayip, pisirmis...Sabah iki kardes küçügü soruyorlar "Kardes nerde ?", yasli kari gelecek, gelecek ama o gelesiye siz bu güzel kokulu yemeginizi bitirin, hadi canlarim, yeyin'de büyüyün" demis, çocuklar'da yediler, kardeslerin etini yediler iste...sonra koca kari masallari ile yine uyutup ikinci gece'de iste öbür en küçük çocugu kandirir ve güzel bir lezztli kebap yapar...
Sabah en büyük der "kardesler nerde ?", kari "haa ! onlar birazdan gelecek ama önce su güzel lezzerli yemegini ye ! Ye'de büyü, kari yemegibi yeyor ama büyük diyor "AAAAAAAAhh ! ben kardeslerimin eti'ni yeyormusum !! Sonra hemen kari'yi iter ve kaçar ! Ve ayle'sini bulur ve der "Bir daha sizin sözünüzden çikmam ! Cadi yedi kardeslerimi !!


Son...
Bunu küçük çocuklara'da anlatabilirsin...

[KaskırJürek]

Bir varmis, bir yokmus, evvel zaman ormanda kaybolan üç erkek kardes varmis, en büyügü ev görüp kosdu ve siginma istedi, yasli kari'da "girin, girin, cicilerim benim, yavrularim benim, sizi yerim ben ! Canlarim benim !" demis, ilk gece yediler bol bol yemekler yediler, karnimizi istetecek güzel yemekler...
Ama gece yasli kari en küçük çocugu uyandirip "Bak sana ne vercem gel" demis ve çocugu kesip parçalayip, pisirmis...Sabah iki kardes küçügü soruyorlar "Kardes nerde ?", yasli kari gelecek, gelecek ama o gelesiye siz bu güzel kokulu yemeginizi bitirin, hadi canlarim, yeyin'de büyüyün" demis, çocuklar'da yediler, kardeslerin etini yediler iste...sonra koca kari masallari ile yine uyutup ikinci gece'de iste öbür en küçük çocugu kandirir ve güzel bir lezztli kebap yapar...
Sabah en büyük der "kardesler nerde ?", kari "haa ! onlar birazdan gelecek ama önce su güzel lezzerli yemegini ye ! Ye'de büyü, kari yemegibi yeyor ama büyük diyor "AAAAAAAAhh ! ben kardeslerimin eti'ni yeyormusum !! Sonra hemen kari'yi iter ve kaçar ! Ve ayle'sini bulur ve der "Bir daha sizin sözünüzden çikmam ! Cadi yedi kardeslerimi !!


Son...
Bunu küçük çocuklara'da anlatabilirsin...

Yamyam efsanesi mi bu :D

[benay]

Yamyam efsanesi mi bu :D

Bu hikaye'yi örnek alip, ev'den ve aile'den pek uzaklasmamamiz içinmis herhalde, yaramaz çocuklara anlatilir genelde...ama sorun sonra çocugun karnini salata ve hiyarla karnini doyurma gibi sorunlar çikabilir...

[Mgas]

Bu pskoloji bozar yahu, зocuğu asosyal yapar. Bırakın evden uzaklaşmayı kapıdan dışarı зıkmaz bir daha :D

[Dulkadiroglu]

Yazıktır beaa nasıl kucuk cocuklara kıyıyosunuz bu korkunc seyi anlatarak:P

bu arada uslup guzel...

[benay]

Bana gerçek hikaye oldugunu söylerlerdi, çocugu baya etkiler, yillar sonra ne güzel'de anlatabildigime göre, etkisi fazla oldugu belli oluyor zaten...

[Dulkadiroglu]

Bana gerçek hikaye oldugunu söylerlerdi, çocugu baya etkiler, yillar sonra ne güzel'de anlatabildigime göre, etkisi fazla oldugu belli oluyor zaten...

Biz de onu soyluyoruz cocukları cok etkiler...bak senin hafızandan hic silinmemis iyi bisi mi bu cocukları korkutmak icin elinde bir koz olmasından baska:P(:

[benay]

Iyi etkilerini sayarsak söyle :
-çocuk salata, hiyar, domates gibi sagliya iyi olan yiyeceklere önem verir
-anne'sinden kaçmaz
-kardeslerine'de örnek olup, "sakin ayrilmayin, cadi'lar bizi yerler" der
-aile gelenegi sürmüs olur bu hikaye'yi anlatarak, bende iste ilerde çocuklarima bu hikaye'yi anlatirim

Bu hikaye çok uzun süre anlatildigina göre benim ata'larim yaramaz olduklarini tahmin edebiliriz, söz dinlemeyen ata'larim oldugunu'da tahmin edebiliriz...

[afsharkizi]

kız kulesi

Suların, karasevdanın ve söylencelerin gizemini taşıyan Kız Kulesi, İstanbul'un en romantik ve gizemli mekanlarından biri. Alımlı, sevdalı ve denizin ortasında bir başına, yapayalnız...



Kız kulesi ile ilgili anlatılan ilk Efsane; Ovidius'un kaydettiği bir aşk hikayesidir:

Zamanında Üsküdar sırtlarında Tanrıça Afrodit adına bir tapınak vardır. Hero'da genç kızların görev yaptığı bu tapınağın rahibelerindendir. Leandros ise karşı kıyıda bir kral oğlu...

Durun Leandros ile Herosnun Kız Kulesi aşkını anlatmadan önce Adonis ile Afroditin hikayesini bilmek lazım:

Bir bahar günü Sestosta bayram varmış, Afroditin çok genç ölen sevgilisi Adonisin şerefine bir bayrammış bu. Adonis temmuz ağaç kabuğundan doğmuş, çiçek gibi körpe, canlı bir çocukmuş. Afrodit onu görür görmez, güzelliğine vurulmuş, çocuğu yer altı tanrıçası Persophoneye vermiş, büyütsün diye. Ne var ki, karanlık ülkenin tanrıçası da çocuğa tutulmuş. Afrodite geri vermek istememiş. Tanrıların babası Zeus kızlarının arasını bulmak için Adonis yılın üçte birini yeryüzünde Afrodit ile, üçte birini yeraltında Persephone ile, geri kalanını da kendi nerede dilerse orada geçirecek diye kesip atmış. Ama Adonis yılın sekiz ayını Afroditin yanında geçiriyor, yalnız dört ay iniyormuş karanlık ülkeye, Persephone kıskançlığından bir yaban domuzu salmış ormanlara, hayvan Adonisi avlanırken yaralamış, öldürmüş. Can çekişen sevgilisinin yanına koşarken Afroditin ayağına bir gül dikeni batmış. O güne kadar beyaz olan gül, tanrıçanın kanıyla al renge boyanmış.

Tanrıça, Adonisin gövdesinde ne kadar kan damlası varsa, o kadar gözyaşı dökmüş, toprağa dökülen her damla kandan bir lale, her damla yaştan bir kırmızı gül fışkırmış. Bundan böyle bahar bayramında kadınlar, ahAdonis! Vah Adonis! diye bağırıp dövünürler, tören yaparlarmış.

Gelelim Efsanemize;

Hero kulede kumrulara bakmakla görevlidir. Aşka yasaklıdır. Her ilkbaharda doğanın uyanışı adına tapınak çevresinde yapılan bu törene çevre şehirlerden insanlar akın akın gelir, yenilir içilir, aşkı bulamayanlar Afrodit'e mabedinde yakararak aşkı yaşayabilmek için yakarırlar.

Boğazın karşı kıyısında oturan Leandros'ta Heroyu bu törenlerin birinde tapınağa geldiğinde tepeden tırnağa kırmızı güllerle donanmış olarak görür ve olan olur. Her ikisinin gönlüne aşk ateşi düşer; düşer ya işte efsane de böyle başlar.

Abydoslu kral oğlu Sestoslu rahibeye ne pahasına olursa olsun kavuşmak ister. Ancak arada bir engel vardır; Heronun rahibe olması. Böyle olunca Hero evlenemez ve sevdiğine kavuşamaz. Ama aşk sınır tanımadığı gibi deniz, deryayı hiç dinlemez elbet. Leandros Boğazın bir kıyısından Kız Kulesine geçmek için yanıp tutuşur. Bir gece dalgalara bakarken, Kız Kulesinin tepesinde bir ateşin yandığını görür. Hero kuleye çıkmış, sevgilisine, gel, gel diye bir meşale sallar. Deniz durgundur, ay suda hafifçe dalgalanan ışıltılarıyla Leandrosa bir yol çizer gibidir. Leandros dayanıklı bir yüzücüdür ve karşı kıyıda Heroya varan ışık yolu ise ona oldukça kısa görünür.

Dalgacıklar, gel, biz seni götürürüzder gibi fış fış ederek, kuledeki meşale ile aynı şarkıyı söyler ve Heroya kavuşacağı hayaliyle suya atlar. Var gücüyle kulaç atar, yüzmeye başlar. Heronun elinde sallanan meşale de gittikçe yakınlaşır. Aşk sarhoşu Leandros artık yüzmüyor, su fırtınası arasında uçuyor gibidir. Son bir kulaçla karaya ayak basar, soluk bile almadan kumsaldan yukarı koşar. Kulenin kapısı açıktır ve içeriye dalar, merdivenleri tırmanır. İlk defa birbirine sarılacak bir kadınla bir erkek nasıl bir an duraklar, karşılarına çıkan mutluluğa nasıl şaşkınlıkla inanmadan bakarlarsa, Hero ile Leandros da öyle duraklar, bakışırlar. Meşale söner, Kız Kulesi kapkara bir taş yığını gibi yükselir ay ışığında. Ve o gece Hero ile Leandrosun aşkları kutsanır.



Bir gece, bir gece daha, her gece Kız kulesi birbirine aşık iki gencin gizli aşkına tanıklık eder. Her gece Leandros kulede sallanan meşaleye doğru yüzer, her gece Heroya kavuşur ve her sabah doymadan, yaz gecelerinin kısalığına üzülerek dönüş yolunu tutar. Ancak yaz geçmiş, boğazda dondurucu poyrazlar esmeye başlamıştır. Ne var ki, Kız Kulesinde meşalenin yandığını gördü mü, ne rüzgar, ne dalga, ne soğuk durdurabilir Leandrosu. Denize dalar dalmaz en yüksek dalgaları yara yara yüzer, yorgunluğunu duymadan varır karşı yakaya.

Hero korkmaya başlamıştır, denizden çıkan sevgilisinin buz gibi bedenini sararken bir tehlike sezinleyerek ürperiyordur. Hızla esen bora meşalesini söndürecek gibi oluyordur bazı geceler. Yine de gelme diyemez Leandrosa. Kavuşmamak, biri boğazın bir kıyısında, öbürü öbür kıyısında bütün bir gece ayrı kalmak akla sığmayan, olmayacak bir şeydir.

Bir gece fırtına daha serttir, Heronun elindeki meşaleyi söndürür. Dağ gibi yükselen dalgalar Leandrosun çırpınan gövdesini döve döve Kız Kulesinden çok ötelere sürükler. Delikanlı bütün gücüyle karşı koymaya çalışır, ama kulenin tepesindeki ışığı göremez olmuştur artık. Nereye doğru yüzeceğini bilemez.

Yol gösteren ay ışığını kara bulutlar kaplamıştır. Leandrosun yüreğindeki ateş yanar daha, ama kollarının, bacaklarının gücü tükenmiştir. Buz gibi bir donukluk sarar bedenini. Ne olduğunu bilmeden bırakır kendini denize. Sabaha karşı dalganın kıyıya sürüklediği cesediyle acı son başlangıçtır onun için.

Kız Kulesi kıyılarında kurşun gibi bir sabah ve serin hava Heroyu sarmıştır. Bitkin bir şekilde akşamdan beklediği Leandrosunu düşünmektedir. Fakat kıyıya sürüklenen cesedi görünce hasret ateşini söndürmek için kendisini sadece boğazın sularına atmak olur çaresi; çaresizliğinin çaresi olarak.

Kaynak: Kız Kulesi / İstanbul

[benay]

Bu'da gьzel hikaye, bilmem tanirmisiniz...

Bir varmis, bir yokmus, evvel zaman, iki зocuklu bir aile varmis, biri erkek, biri kiz...
Anne, bir gьn hastalanip цlьyor...Baba'da baska bir kari ile evleniyor...cadi kendisi, зok kцtьymьs, зocuklara kцtь davranirmis babalari yokken...ama bir gьn babalari'da цlьyor. Cadi ьvey anne sьrekli зocuklari зalistirip dцvermis ve зok kizarmis. Ama bir gьn iki зocuk tasidiklari digan'daki yagi dьsьrmьsler ve erkek зocuk sцyle der "Eyvah !! Kari bizi kesecek, bizi fena edecek, napacaz !!!". Ablasi'da, kardesi'de зok korkmaya basliyorlar, ьvey anne'de sцyle bagiriyor "Leeeeeeeen, o ses de neydi, simdi geliyorum !".
Cok bьyьk bir gьrьltь ile зocuklar fena korkarlar ve kьзьk kiz sцyle der "Bak kardes, gelmeden hemen зukura saklanalim, Tanri bizi korusun..." Ikisi'de зukura saklanirlar ama ьvey anne onlarin зukurda olduklarini bilmezmi'di...Cocuklar ьvey anne'nin yaklasdigini daha fazla hissederler ve sцyle derler "Tanrim, emanet ettigin bu iki cani, ьvey annemizin kirli ellerinde birakma" diye dua ederler iste, ьvey anne tam зukura yaklasdi ki цdь patladi, iki tane gьzel kus dolanip cam'dan gцklere uзuverdi...

Son...

[ulaskirim]

Amasya yöresinden 4 güzel efsane!...

Ferhat İle Şirin Efsanesi

Ferhat, nakkaşlık yapan, Şirin’e sevdalı yiğit bir delikanlıdır. Saraylar süsler, fırçasından dökülen zarafetin Şirin’e olan duygularının ifadesi olduğu söylenir.

Amasya Sultanı Mehmene Banu’ya, kız kardeşi Şirin için, dünürcü gönderir Ferhat. Sultan; Şirin’i vermek istemediği için olmayacak bir iş ister delikanlıdan. “ Şehir'e suyu getir, Şirin'i vereyim” der, demesine de su, Şahinkayası denen uzak mı uzak bir yerdedir.

Ferhat'ın gönlündeki Şirin aşkı bu zorluğu dinler mi? Alır külüngü eline, vurur kayaların böğrüne böğrüne. Kayalar yarılır, yol verir suya. Zaman geçtikçe açılan kayalardan gelen suyun sesi işitilir sanki şehirde.

Mehmene Banu, bakar ki kız kardeşi elden gidecek, sinsice planlar kurarak bir cadı buldurur, yollar Ferhat’a. Su kanallarını takip edip, külüngün sesini dinleyerek Ferhat’a ulaşır. Ferhat’ın dağları delen külüngünün sesi cadıyı korkutur korkutmasına da, acı acı güler sonra da. “Ne vurursan kayalara böyle hırsla, Şirin'in öldü. Bak sana helvasını getirdim” der. Ferhat bu sözlerle beyninden vurulmuşa döner. “Şirin yoksa dünyada yaşamak bana haramdır” der. Elindeki külüngü fırlatır havaya, külüng gelir başının üzerine bütün ağırlığıyla oturur. Ferhat'ın başı döner, dünyası yıkılmıştır zaten “ŞİRİN !” seslenişleri yankılanır kayalarda.

Ferhat'ın öldüğünü duyan Şirin, koşar kayalıklara bakar ki Ferhat cansız yatıyor. Atar kendini kayalıklardan aşağıya. Cansız vücudu uzanır Ferhat'ın yanına.

Su gelmiştir, akar bütün coşkusuyla, ama iki seven genç yoktur artık bu dünyada. İkisini de gömerler yan yana. Her mevsim iki mezarda da birer gül bitermiş, sevenlerin anısına, ama iki mezar arasında bir de kara çalı çıkarmış. iki sevgiliyi, iki gülü ayırmak için.

Güzelce Kız (Aynalı Mağara Efsanesi)

Güzelce Kız, bir kral kızıdır. Dünyalar güzelidir. O kadar güzeldir ki; görenler dayanamaz, yıldırım düşmüş gibi kendilerinden geçerler. Bu yüzden genç kız, hep peçeli gezer, güzel yüzünü kimseye gösteremez.

Artık zamanı gelmiştir diye düşünen babası, dört bir yana haberciler çıkarır kızını evlendirecektir ama kim kızının peçesini açıp güzelliğine dayanır, onu dünya gözüyle seyredebilirse kızını ona verecektir.

Bu çağrıya yedi iklim, dört bucaktan şehzadeler, vezir çocukları, dünya zenginleri, yiğitler, bilginler, kısacası gençliğine, bilek gücüne güvenenler dört nala Amasya’ya gelirler.

Amasya meydanında kurulan özel bölümde bulunan Güzelce Kız bekleyedursun. Kendine güvenen delikanlılar cesaretlerini toplayamaz, yanına yaklaşan ise peçesini kaldırmak istediğinde eli titrer, dizlerinin bağı çözülür. Bu sahneler günlerce devam eder. Bir gün fakir mi fakir, ama yiğit mi yiğit, gerçekten güzel, alımlı bir delikanlı “Ben de şansımı denemek istiyorum!” diye destur alıp tahtın yanına yaklaşır. Herkesin şaşkın bakışları arasında hiç vakit geçirmeden Güzelce Kız'ın peçesini kaldırır. O an öyle bir elektriklenme olur ki, bir aydınlanma, bir alev, bir ateş sarar etrafı. Kimse ne olduğunu anlayamaz. Meydanda bulunanlar korkudan yerlere kapanır. Sonra, sonsuz bir sessizlik içinden kömür kesilir iki genç, yan yana uzanmış şekilde.

İki gencin cesedi, şehre yakın yerdeki bağ ve bahçelikler yanında bulunan kaya mezar içinde iki ayrı odaya gömülür. Bu kaya mezarının dışı güneşle birlikte Güzelce Kız’ın yüzü gibi parlamaya başlar. Bu parlaklığından dolayı da, daha sonra kaya mezarın adı " Aynalı Mağara" diye ünlenir.

İğneci Baba

İğneci Baba ile kardeş olan Serçoban, Amasya merkeze bağlı Karasenir Köyü’ne yerleşir. Çobanlık ile geçimini sağlayan, hal ve hareketleri, ibadetinin sadeliği ile tanınır.

Bir gün Amasya’da ayakkabıcılıkla geçimini sağlayan ağabeyi İğneci Baba’yı ziyarete gelir. Beraberinde de koyunlarından sağdığı sütü bir mendiline çıkılayıp hediye olarak getirir. Amacı, kendi mendiline koyduğu sütün, mendilden sızmadığını göstermektir. Serçoban mendilini kunduracı dükkanının duvarındaki bir çiviye asar. Bu sırada İğneci Baba dükkanında bir bayanın ayak ölçünü almaktadır. Serçoban, bayanın topuklarını görünce, “ne kadar da güzel” diye aklından geçirdiğinde çiviye asılan mendilden süt yavaş yavaş damlamaya başlar.

İğneci Baba, kardeşinin niyetinde bozulmalar olduğunu sezer ama hiç birşey belli etmez. Bayan ayak ölçünü verip dükkandan ayrılınca, İğnecibaba, kardeşi Serçoban’a “ Keramet dağ başında ermekte değil, keramet burada, çıkındaki sütü damlatmamakta” der.

Mezarı bugün özel bir mekan olarak hazırlanmış, Kocacık Çarşısı’ndadır.

Serçoban

Serçoban, Amasya merkezdeki Kocacık Çarşısı’nda türbesi bulunan İğneci Baba ile kardeştir. İğneci Baba ayakkabı tamiri, kardeşi Serçoban ise çobanlık yapar.

Serçoban, bir gün dağda sürülerini otlatırken kaçan oğlağı yakalamak ister, Serçoban kovalar, oğlak kaçar, iyice yorulan Serçobon "Seni yakaladığımda keseceğim" der. Sonunda yakaladığı oğlağı sözünü yerine getirmek için tam kesmek üzere iken mahzun ve etkileyici bakışları ile karşılaşan Serçoban, duygulanır “ Beni de çok yordun mübarek ” der ve yakaladığı oğlağı serbest bırakır.

Serçoban öldüğünde, sürüdeki hayvanların her biri ağaca dönüşür ve bir orman oluşur. Mezarın bulunduğu mevkii kendi adı ile adak ve mesire yeri olarak ziyaret edilir. Yöre insanı oradaki ağaçları kesmenin kendilerine kötülük getireceğine inanır.

[ulaskirim]

Kerem İle Aslı

Kerem ile Aslı'nın aşkları asırlardır hiç tükenmedi.
Anonim halk hikayesi. XII. Yüzyilda tesekkül ettigi yorumlanan, Kerem ile Asli hikayesi anonim halk hikayelerimizin karakteristik özelliklerini tasir. Hikaye kahramani Asik Kerem, Asli isimli bir Ermeni kizina asik olur. Onu kendisinden kaçiranlarin ardindan arkadasi Sofu ile saz çalarak, türkü söyleyerek diyar diyar dolasir. Büyük bir askin, ugrunda ne ölçüde fedakarlik yapilacak bir kuvvet oldugunu isaret eder. Zorlu macerasinin sonunda, Haleb"de Asli"ya kavusan Kerem tam onunla evlenecekken bir kesis büyüsüne kurban gider. Bir büyü ile tutusup yanar, kül olur. Bu külün kivilcimi ile saçlarindan tutusarak, ayni akibete ugrayan Asli ile ancak cennette bulusurlar...

Hikaye boyunca Kerem arkadaşı Sofu'yla birlikte uzun yollar aşar.Anadolu'nun birçok yerini gezer,hanlarda kahvelerde şiirler söyler,yollara,dağlara,akarsulara, hayvanlara Aslı'ya benzettiği güzellere şiirler söyleyerek derdini anlatır.Aslı'yı yakından görebilmek için kızın annesine bütün dişlerini çektirir.

Hikayeye olağanüstü ögeler de karışmıştır.İki sevgilinin doğumları bir dervişin verdiği sihirli elmayla olmuştur.Zorda kalan Kerem'i Hızır kurtarır.Dağlar ırmaklar o şiir söyleyince geçit verir.

Sevgilisine kavuşma yolunda çileler çeken ve onun uğrunda yanan Kerem , modern edebiyatta bir ülküye bağlanıp can verebilen kahramanın simgesi sayılmıştır.


Ala gözlerine kurban olduğum
Hep senin derdinden yanar ağlarım
Kime arzedeyim garip halimi
Ellerin yanında görür ağlarım ..

Benden kaçar sevdiğim, gayrden kaçmaz
Dahi pek küçüktür, aşıkın bilmez
Yalvarsam Mevla'ya dileğim geçmez
Yüzümü yerlere sürer ağlarım ..

Yine düşt'ayrılık vücut şehrine
Yürek mi dayanır dilber cevrine
Sürülünce insan mahşer yerine
Hak'kın divanına durur ağlarım ..

Kerem der bu firkatla yanarsam
Tükenir ömrümüz bir gün ölürsem
Bu hasretle kıyamete kalırsam
Kefenim boynuma sarar ağlarım ...

Aşık Kerem

[afsharkizi]

KЦROĞLU DESTANI

Kцroğlu, 15. yьzyılda yaşamış, efsaneleşmiş bir halk kahramanıdır. Burada, efsaneleri dağları aşan KOCA KЦROĞLU DESTANI'nı yazıyla ve koşuklarıyla anlatmaya зalışacağım.

Kцroğlu'nun babası, Bolu'ya bağlı Зamlıbel kasabasında yaşayan зok tanınan bir seyis idi.Halka cefa yapan, bьyьk vergiler alan,acımasız Bolu Beği, atlarını buradan alır, adam ile alış-veriş yaparlardı.

Birgьn Bolu Beği : "bana цyle bir at verki,kimsede olmasın; geзti mi yel estirsin, gцk yağdırsın" demiş.Bunun ьzerine seyis de kendindeki gerзekten de en gьzel baktığı atını gцnderir.Ama bu at oldukзa зelimsiz, oldukзa gьзsьzdьr.Bunu gцren Bolu Beği, hemen seyisi зağırtır ve bunu kendi şahsına hakaret saydığını sцyleyerek gцzlerini mimletir ve seyisi kцr eder.Atı da adamın yanına verir ve eve yollar.

Gьn olur, gьn olur...Ve yıllar geзer.Yıllarla birlikte o зelimsiz "Kırat" da bьyьr,gцsterişli,vвkarlı, cьsseli bir at olur. At ile birlikte de seyisin yiğitler yiğidi, mertler merdi bir koзyiğidi de yetişir.

Zamanında atı beğenmeyen,hatta, зelimsiz olduğu iзin seyisinin bile gцzьnь mьhьrleten Bolu Beği, atın bьyьyьp de bцyle vвkarlı olduğunu duyunca, askerlerini salar ve o atı getirmesini ister.Yalnız artık seyis onu vermek istemez.Askerler eve zorla girmeye зalışırlar ancak; ahırdan зıkan Kцroğlu, bu askerlerin hepsini biзer ve kıratıyla dağlara зıkar.

Bolu Beği'nin halka yaptığı zыlmlere artık kendi başına karşı koyacaktır. Bunu duyan birkaз yiğit de Kroğlu'nun kızanı,yandaşı olmağa, Kцroğlu'nun yanına giderler.Ve Kцroğlu, цmrь boyunca bu zыlme, haksızlığa karşı koyar, цmrь boyunca Bolu Beğ'iyle savaşır.Sonunda ise Bolu Beğ'ini tьm yandaşlarıyla birlikte geberterek Зamlıbel ve tьm Bolu Halkını bu zыlmlerden kurtarır.

Halk efsanesinin sonunda, halkımız bu koз yiğidi hep yaşatmak iзin şцyle bitirir :
"Sonunda Kцroğlu,atı "Kırat" ile dağdan fışkıran вb-ı hayat suyunu iзerler ve sonsuza kadar nerede bir haksızlık varsa, nerede bir adaletsizlik varsa oradan, oraya koşarlar..."

Kцroğlu, ayrıca halkın kцtь yцnetimine karşı bir ayaklanmanın da bir imgesi durumuna gelmiştir.Цrneğin ; Tьrkmesintan'ın Rusya tarafından işgalinden sonra Rusya'ya karşı Tьrkmenler "Kцroğlu" ruhunu benimsediklerini dile getirmişler, ve bu uğurda, bu şekilde onlar da koşuklar yazmışlardır (Kцroğlu Destanı, yalnız anadolu da değil, tьm Tьrk İllerinde bilinmekte ve etkisi sьrmektedir)

(Alıntı: N.Minnetoğlu)

[Seckjin Khan]

GЦZTEPE EFSANESİNİN ЬSTЬNE EFSANE TANIMAM :P


http://www.goztepe.org.tr/imgeler/amblem.jpg

1925 yılında kurulan Gцztepe'mizin, tarihi başarılarla dolu. İki kez Tьrkiye Kupası'nı kazanan, bir kez de Cumhurbaşkanlığı Kupası'nı mьzesine gцtьren Gцztepe'miz, Avrupa'da yarı final oynayan ilk Tьrk takımı ьnvanına da sahip.

http://img253.imageshack.us/img253/9829/alefs0067fo.jpg

Avrupa'da Destan Yazdık

Yıl 1969... Avrupa Fuar Şehirleri Kupasi'nda (şimdiki adiyla UEFA Kupası) Beograd'i yenen Gцztepe'miz, Avrupa Kupaları'nda ilk kez bir Tьrk takımına Зeyrek Finalist ьnvanını almayı başardı.

O zamanın gazeteleri haberi manşetlere taşımış "Zafer Bizim", "Gцztepe'miz 4. turda", "Tьrk futbolunda altın sayfa aзıldı" başlıkları atmıştı. Gцztepe'mizin, Зeyrek Final'deki rakibi ise Hamburg'tu. Hamburg'un ısrarla ilk maзı Tьrkiye'de oynamak istemesi, bunun sarı-kırmızılı ekibimiz tarafından reddedilmesi ve Hamburg'un kupadan зekilmesiyle yari final oynama hakkı kazanan Gцztepe'miz Tьrk futbol tarihine geзmiş oldu...

Ujpest Dozsa'ya Elendik

Fakat Yarı finalde Macar takımlarından Ujpest Dozsa ile eşleşen Gцz-Gцz'ьmьz, rakibi karşısında tutunamayarak 1-4 ve
4-0'lik yenilgilerle kupaya veda etti. Gцztepe'miz 5 tur atlayarak 72 takım arasından yarı final hedefine ulaşır. Bu başarı hem de tamamı yerli futbolcularla gerзekleştirmiştir.

Atletico Madrid Zaferi

Gцztepe'miz Avrupa'daki ilk yillarinda deneyimizdir. 1964-65'te Gцztepe'miz Romen Petrolьl'e elenir. Ikinci yil 1860 Mьnih faciasi yasanir. Izmir'de 2-1 galip gelen GцzGцz Mьnih'te sefilleri oynar ve elenir. Giderek deneyim kazanan Gцztepe'miz, Anwers'le baslayan zaferlere imza atar. Bu yillarin en bьyьk zaferi kuskusuz Izmir'de Atletico Madrid'e karsi yasanmistir. 1967-68 Fuar Sehirleri 2. Turundaki o maзin bir numarali kahramani "Bombaci" Halil Kiraz o gьn 3-0 kazandiklari maзta biri penaltidan iki gol atmisti. Attigi penalti golь ise kalecinin bakislari arasinda aglari yirtmisti. Gцztepe'miz Atletico Madrid'i eler ama bir tur sonra Yugoslav Voyvodino'ya elenir. GцzGцz'ьmьz 1968-69 sezonunda kupanin en gьзlь takimi olarak nitelendirilen OFK Beograd'la yaptigi ilk maзta 3-1 malup oldu. Bu Gцztepe'mizi ьmitsizlige dьsьrьr. Ancak GцzGцz rцvans maзini 2-0 kazanarak 4. tura зikar. Hamburg зekilince 5. tura yani yari finale yьkselmeyi basarir. Fakat Macar Ujpest Dozsa karsisinda tutunamaz, 1-4 ve 4-0'lik yenilgilerle elenir. Gцztepe'miz 5 tur atlayarak 72 takim arasindan yari final hedefine ulasir. Ama yillar sonra Galatasaray 64 takimla 4 tur geзerek bu hedefe ulasir. Gцztepe'miz bunu tamami yerli futbolcularla gerзeklestirmistir...


3.tura yьkseldik
1969-70'te ise Gцztepe'miz Kupa Galipleri'nde Galler'in Cardiff City takimiyla eslesti. Besiktas'in eski зalistiricisi Toschack bu takimda oynuyordu. Izmir'deki maзi Gцztepe'miz 3-0 kazandi. Rцvansta ise stat tiklim tiklim doluydu. Nasi olur da bir Tьrk takimi bizi yener diyen herkes oradaydi. Teknik Direktцrьmьz Adnan Sьvari ilk defa o maзta adam adama markaj yaptirdi. Цzer'i Toschack'in ьstьne oynatti. Ali Artuner, 5-6 gol kurtarinca Gцztepe'miz cesaretlendi. Fakat 75. dakikada yedigi golle Cardiff maзi 1-0 kazandi, turu atlayan taraf ise GцzGцz oldu. Gцztepe'mizin bu dцnemdeki basarilari sadece Avrupa Kupalari'nda degildir. GцzGцz'ьmьz Tьrkiye Kupasini 1968-69 ve 69-70'te ьst ьste iki kez kazanir. Cumhurbaskanligi Kupasi'ni ilkinde Galatasaray'a karsi kaptirirlar ama, ikincisinde Fenerbahзe'yi Ankara'da 3-1 yenerek Izmir'e getirirler. Bu kupa Izmir'de ve Ege'de tek olarak kalir... Daha цnce 5 yil kupaya uzanmaya зalisan Gцztepe'miz bьyьk bir hayal kirikligi yasamistir. 1966-67 finalinde 2-0 цnde gцtьrdьgь maзta Altay'la 2-2 berabere kalip, kupayi kura sonucunda Altay'a kaptirmistir. Ama bu arada ligde de ьз bьyьk denilen stanbullularin korkulu rьyasi olup, sampiyonlugu zorlamis ve ьзьncьlьk basarisi gцstermistir. Gцztepe'miz 1968-69 Kupa Finalinde Izmir'de Galatasaray ile yapilan maзi Ertan'in golьyle 1-0 kazanir. Istanbul'daki beraberlik de kupayi GцzGцz 'ьmьze getirir. Koca Kaptanimiz Gьrsel Aksel sonraki yillarda bu finali sцyle anlatir: "Istanbul'a ьmitli gitmistik. Tьrkiye'nin en iyi futbol oynayan ekibi ьnvanini koruyacak sekilde aзik ve atak oyunu tercih etmistik. Ilk yariyi 23. dakikada yedigimiz golle 1-0 yenik bitirdik. 90 dakika da bu skorla kapandi. Uzatmalarda 91. dakikadan itibaren Galatasaray kalesine bir kabus gibi зцktьk. 100. dakikada Nihat tek basina ataga kalkti. Ceza sahasina girdigi an bomba gibi bir vurusla topu aglara asti. Artik Istanbul seyircisi de bizi alkisliyordu.

http://img250.imageshack.us/img250/6774/alefs0036hz.jpg


http://img101.imageshack.us/img101/7668/alefs0107cx.jpg

http://img406.imageshack.us/img406/9704/alefs0083zw.jpg

http://img161.imageshack.us/img161/555/goztepegk1gl4gt.jpg

[benay]

çok oldu bir kitap'da okumusdum....tam olarak hatirlamadigim bir kisa hikaye...


Hasta yataginda son günlerini yasayan bir kadin, adi Yasemin olsun, kocasina söyle diyor, adi Yusuf olsun, Sevgilim, ölecegim, yakisiklim seni o kadar çok seviyorum ki hiç bir kadinla bu sicak yatagimizi paylasmani istemiyorum, sadece benim ol baska hiç kimsenin olmani istemiyorum, bana söz ver, sevgilim, yoksa ruhum rahat olamaz....Yusuf'da diyor, Tamam canim, söz...Yasemin'de uyariyor, sozunu tutmazsan, seni rahat birakmam ! Sonra kari oluyor...
Aradan üç ay geçiyor, ve Yusuf baska bir kadina tutuluyor ve onunla beraber yasamaya basliyor, akilsiz koca karinin yatagina degil, kendi yatagina giriyor ve verdigi sözu tutmuyor...
Gece Yasemin, Yusuf'a soyle diyor, Eyyyy Yusuf !! Bunu bana nasil yapabildin ! Gece seni onunla gordum, ona hediye ettin,....Her detaylariyla herseyi anlatiyor Yasemin...
Yusuf'da devam ediyor ama geceleri uyuyamiyor, o zaman bir gün ona yardim edecek, psikolog gibi birinden yardim ister, o kisi Gülay isminde olsun, güzel isim bence, Gülay'da söyle diyor, sen o kisiyi çok dusunuyorsun, aklindan çikmiyor, o kisi bir daha gelirse sunu bunu yap der ve gider diyor ve ekliyor bu sorun aslinda senin kafanda yarattigin bir film olabilir diye...
Yaseminin ruhu geliyor ve diyor, Gülay'a gittin bana nasil yapdin bunu !! Hemde 14 subat sevgililer gunu yaklasiyor ! Her seyi anlatiyor...Yusuf'da avucuna çokca leblebi aliyor ve soruyor, canim benim, sevgilim çok sey biliyorsun çok, simdi avucumda kaç tane leblebi var ? ve Yaseminin ruhu kayboluyor...

Son

Ayle'den gelme falan degil, yabanci...çok oldu okuyali, Türklestirdik iste hikayeyi...

[ulaskirim]

Marmaris e karayolu ile 1,5 saat uzaklıkta bulunan Kız Kumu nun hikayesi!... :cry:

Eski zamanlarda civarın kralının kızı ile bir balıkçı birbirlerine aşık olmuş. Ancak, kral kızı balıkçıya varamaz... Hal böyle olunca, kız ile delikanlı gizli gizli buluşuyorlar tabii... Kral baba bunu zaman içerisinde öğreniyor ve bir gece takip ettiriyor kızını... Diyorlar ki;
“balıkçı denizden geliyor, kız kumsalda onu bekliyor, bulunduğu yeri ışıkla işaret ediyor delikanlıya... Ve kral kızı ile delikanlı, gün ağarana kadar aşk oyunları yapıyorlar birbirlerine...”

Kral bir gece askerlerine kızını yakalamalarını ve kumsalda ışıkla balıkçıya işaret göndermelerini buyuruyor. Delikanlı ışığı görünce atlıyor kayığına ve kürek çekiyor bir manga askerin üzerine doğru... Kız askerlerin elinden kurtuluyor ve koşmaya başlıyor sevdiğini kurtarabilmek için ama koyun taaa öbür ucuna yetişmesi imkansız... Ama sevda bu; kural falan dinlemez, atıyor kendini sulara... İşte o anda bir mucize gerçekleşiyor! Kızın adım attığı her yer kumsala dönüşürken peşinden koşan askerler bastıkça denize gömülüyor onca ağırlıkla... Kız kayığa kadar koşabiliyor... Ancak bir okçu tam o anda delikanlıyı hedefleyip salıyor okunu... Heyhat! kız ile delikanlı birbirlerine sarılmışlardır bile ve ok gelip kızla buluşuyor...

Derler ki; o kumlar, kızın kanı denize karışınca kırmızıya boyanmış... Delikanlı ise aldığı gibi gidiyor kızı, sonrasını ne gören var ne duyan!...

http://bote.balikesir.edu.tr/~emin/images/stories/kizkumu.jpg

[afsharkizi]

Ferhat İle Şirin Efsanesi

Ferhat, nakkaşlık yapan, Şirin’e sevdalı yiğit bir delikanlıdır. Saraylar sьsler, fırзasından dцkьlen zarafetin Şirin’e olan duygularının ifadesi olduğu sцylenir.

Amasya Sultanı Mehmene Banu’ya, kız kardeşi Şirin iзin, dьnьrcь gцnderir Ferhat. Sultan; Şirin’i vermek istemediği iзin olmayacak bir iş ister delikanlıdan. “ Şehir'e suyu getir, Şirin'i vereyim” der, demesine de su, Şahinkayası denen uzak mı uzak bir yerdedir.

Ferhat'ın gцnlьndeki Şirin aşkı bu zorluğu dinler mi? Alır kьlьngь eline, vurur kayaların bцğrьne bцğrьne. Kayalar yarılır, yol verir suya. Zaman geзtikзe aзılan kayalardan gelen suyun sesi işitilir sanki şehirde.

Mehmene Banu, bakar ki kız kardeşi elden gidecek, sinsice planlar kurarak bir cadı buldurur, yollar Ferhat’a. Su kanallarını takip edip, kьlьngьn sesini dinleyerek Ferhat’a ulaşır. Ferhat’ın dağları delen kьlьngьnьn sesi cadıyı korkutur korkutmasına da, acı acı gьler sonra da. “Ne vurursan kayalara bцyle hırsla, Şirin'in цldь. Bak sana helvasını getirdim” der. Ferhat bu sцzlerle beyninden vurulmuşa dцner. “Şirin yoksa dьnyada yaşamak bana haramdır” der. Elindeki kьlьngь fırlatır havaya, kьlьng gelir başının ьzerine bьtьn ağırlığıyla oturur. Ferhat'ın başı dцner, dьnyası yıkılmıştır zaten “ŞİRİN !” seslenişleri yankılanır kayalarda.

Ferhat'ın цldьğьnь duyan Şirin, koşar kayalıklara bakar ki Ferhat cansız yatıyor. Atar kendini kayalıklardan aşağıya. Cansız vьcudu uzanır Ferhat'ın yanına.

Su gelmiştir, akar bьtьn coşkusuyla, ama iki seven genз yoktur artık bu dьnyada. İkisini de gцmerler yan yana. Her mevsim iki mezarda da birer gьl bitermiş, sevenlerin anısına, ama iki mezar arasında bir de kara зalı зıkarmış. iki sevgiliyi, iki gьlь ayırmak iзin.

Gьzelce Kız (Aynalı Mağara Efsanesi)

Gьzelce Kız, bir kral kızıdır. Dьnyalar gьzelidir. O kadar gьzeldir ki; gцrenler dayanamaz, yıldırım dьşmьş gibi kendilerinden geзerler. Bu yьzden genз kız, hep peзeli gezer, gьzel yьzьnь kimseye gцsteremez.

Artık zamanı gelmiştir diye dьşьnen babası, dцrt bir yana haberciler зıkarır kızını evlendirecektir ama kim kızının peзesini aзıp gьzelliğine dayanır, onu dьnya gцzьyle seyredebilirse kızını ona verecektir.

Bu зağrıya yedi iklim, dцrt bucaktan şehzadeler, vezir зocukları, dьnya zenginleri, yiğitler, bilginler, kısacası genзliğine, bilek gьcьne gьvenenler dцrt nala Amasya’ya gelirler.

Amasya meydanında kurulan цzel bцlьmde bulunan Gьzelce Kız bekleyedursun. Kendine gьvenen delikanlılar cesaretlerini toplayamaz, yanına yaklaşan ise peзesini kaldırmak istediğinde eli titrer, dizlerinin bağı зцzьlьr. Bu sahneler gьnlerce devam eder. Bir gьn fakir mi fakir, ama yiğit mi yiğit, gerзekten gьzel, alımlı bir delikanlı “Ben de şansımı denemek istiyorum!” diye destur alıp tahtın yanına yaklaşır. Herkesin şaşkın bakışları arasında hiз vakit geзirmeden Gьzelce Kız'ın peзesini kaldırır. O an цyle bir elektriklenme olur ki, bir aydınlanma, bir alev, bir ateş sarar etrafı. Kimse ne olduğunu anlayamaz. Meydanda bulunanlar korkudan yerlere kapanır. Sonra, sonsuz bir sessizlik iзinden kцmьr kesilir iki genз, yan yana uzanmış şekilde.

İki gencin cesedi, şehre yakın yerdeki bağ ve bahзelikler yanında bulunan kaya mezar iзinde iki ayrı odaya gцmьlьr. Bu kaya mezarının dışı gьneşle birlikte Gьzelce Kız’ın yьzь gibi parlamaya başlar. Bu parlaklığından dolayı da, daha sonra kaya mezarın adı " Aynalı Mağara" diye ьnlenir.

İğneci Baba

İğneci Baba ile kardeş olan Serзoban, Amasya merkeze bağlı Karasenir Kцyь’ne yerleşir. Зobanlık ile geзimini sağlayan, hal ve hareketleri, ibadetinin sadeliği ile tanınır.

Bir gьn Amasya’da ayakkabıcılıkla geзimini sağlayan ağabeyi İğneci Baba’yı ziyarete gelir. Beraberinde de koyunlarından sağdığı sьtь bir mendiline зıkılayıp hediye olarak getirir. Amacı, kendi mendiline koyduğu sьtьn, mendilden sızmadığını gцstermektir. Serзoban mendilini kunduracı dьkkanının duvarındaki bir зiviye asar. Bu sırada İğneci Baba dьkkanında bir bayanın ayak цlзьnь almaktadır. Serзoban, bayanın topuklarını gцrьnce, “ne kadar da gьzel” diye aklından geзirdiğinde зiviye asılan mendilden sьt yavaş yavaş damlamaya başlar.

İğneci Baba, kardeşinin niyetinde bozulmalar olduğunu sezer ama hiз birşey belli etmez. Bayan ayak цlзьnь verip dьkkandan ayrılınca, İğnecibaba, kardeşi Serзoban’a “ Keramet dağ başında ermekte değil, keramet burada, зıkındaki sьtь damlatmamakta” der.

Mezarı bugьn цzel bir mekan olarak hazırlanmış, Kocacık Зarşısı’ndadır.

Serзoban

Serзoban, Amasya merkezdeki Kocacık Зarşısı’nda tьrbesi bulunan İğneci Baba ile kardeştir. İğneci Baba ayakkabı tamiri, kardeşi Serзoban ise зobanlık yapar.

Serзoban, bir gьn dağda sьrьlerini otlatırken kaзan oğlağı yakalamak ister, Serзoban kovalar, oğlak kaзar, iyice yorulan Serзobon "Seni yakaladığımda keseceğim" der. Sonunda yakaladığı oğlağı sцzьnь yerine getirmek iзin tam kesmek ьzere iken mahzun ve etkileyici bakışları ile karşılaşan Serзoban, duygulanır “ Beni de зok yordun mьbarek ” der ve yakaladığı oğlağı serbest bırakır.

Serзoban цldьğьnde, sьrьdeki hayvanların her biri ağaca dцnьşьr ve bir orman oluşur. Mezarın bulunduğu mevkii kendi adı ile adak ve mesire yeri olarak ziyaret edilir. Yцre insanı oradaki ağaзları kesmenin kendilerine kцtьlьk getireceğine inanır.

[Mgas]

Yusuf ile Zuleyha, Ferhat ile Sirin, Romeo ile Juliet... :D

Surusune bereket :)

Hepsi faso fiso. Ben iki kara sevdalı bilirim "İskender ile Yogurt" Yazarken ile agzım sulandı :D

[eflatunn]

Efsane değil ama güzel bir hikaye buraya koymak uygun olur diye düşündüm.


PAPATYANIN AŞKI

Koskoca bir bahçede harikulada çiçekler içinde bir papatya.. Ve papatya aşık olmuş, yanmış tutuşmuş ak sakallı bahçıvana..

Bir ümit bekliyormuş. Yüzlerce çiçeğin arasından Onunla, sadece onunla saatlerce ilgilensin.. Buz gibi suyunu sadece ona döksün istiyormuş.. Sadece ona değsin makası, Sadece ona gülsün dudakları.. Kıskanıyormuş bahçıvanı, Kırmızı güllerden, Sarı lalelerden, Mor menekşelerden.. Zambaklardan... Papatya, sadece bahçıvan için açıyormuş, Bembeyaz yapraklarını..

Bir gün, Aşkı öyle büyümüşki.. Papatya yapraklarını taşıyamaz olmuş.. Eğilivermiş boynu.. Toprağa bakıyormuş artık.. Bahçıvanın sadece sesini duyuyormuş.. Ayaklarını görüyormuş.. Bunada şükür diyormuş.. Yetiyormuş ona, bahçıvanın varlığını hissetmek.. Zaman akıp gidiyormuş.. Papatya bahçıvanın yüzünü görmeyeli çok olmuş.. Ne var sanki boynumu kaldırsa Bir kerecik daha görsem yüzünü diyormuş..

Ve işte bir gün..

Bahçıvan papatyaya dopru yaklaşmış.. İncecik bedenini ellerinin arasına almış.. Elindeki sopayı, köklerinin yanına, toprağa sokmuş bir iple papatyanın gövdesini bağlayıvermiş sopaya.. Papatya o an daha çok sevmiş bahçıvanı.. Hala göremiyormuş onu, ama bedeni kurtulmuş..

Uzun bir müddet sonra, Bahçıvan uğramaz olmuş bahçeye.. Gelen giden yokmuş.. Kahrından ölecekmiş papatya.. Ama işte bir sabah... Hortumdan akan suyun sesiyle uyanmış.. Derin bir oh çekmiş.. Çılgıncasına sevdiği bahçıvan geri gelmiş.. Birden, kendisine doğru gelen iki ayak görmüş.. Bu onun delicesine sevdiği bahçıvan değilmiş.. Başka birisiymiş.. Adamın elinde bir de makas varmış.. Papatyanın kafasını kaldırmış yukarıya doğru..

Ne güzel açmışsın sen öyle demiş.. Bu gencecik, yakışıklı bir delikanlıymış.. Gözleri gök mavisi, saçları güneş sarısyımış.. Ama gövden seni taşımıyor demiş. Elindeki makası papatyanın boynuna doğru uzatmış.. Ve bir hamlede bağını gövdesinden ayırmış.. Papatya yere düşerken hatırlamış sevdiğini.. O ak saçlı, ak sakallı, yaşlımı yaşlı bahçıvanı hatırlamış.. Birde o gencecik, yakışıklı delikanlıyı düşünmüş.. Ve o an anlamış, neden o yaşlı bahçıvanı sevdiğini.. O her şeye rağmen, papatyaya emek vermiş.. Ona hiç bir zaman güzel olduğunu söylememiş, ama onu aslında hep sevmiş..

Papatya anlamış artık..

Sevgi, emek istermiş...

Yere düştüğünde son bir kez düşünmüş sevdiğini.. Teşekkür etmiş ona içinden.. Son yaprağıda kuruduğunda, biliyormuş artık..

Gerçek sevginin, söylemeden, yaşamadan ve asla kavuşmadan varolabileceğini...

[Mgas]

Asık olan papatya olagan ustu bir varlıktır :) Efsane diyebiliriz.

[eflatunn]

Asık olan papatya olagan ustu bir varlıktır :) Efsane diyebiliriz.

Tebrik ederim Mgas :frndshp:
Çok yaratıcı bir düşünce.Bu şekilde düşünmemiştim.:)