CUTE
11-22-2000, 04:16 PM
Mana endi har kuni yo’lingdan yurmayman, seni qidirmayman, hatto ko’rmayman. Seni har doim qidiradigan ko’z endi qidirmaydi, ana o’sha qidirish hissiyoti yo’q endi, buni o’rnini bosishga esa hech narsa topa olmadim, har qayoqqa alanglagani alanglagan. O’rganib qolgan shunga, oldin hohishini qoniqtirardi seni ko’rib, hozir esa o’zimga o’hshab hayron nima qilsam ekan deb. Oyoqlarim shoshmaydi endi seni ko’raman deb, yetadigan manzili yo’q. Qonimni aylanishi ham sekinlashganday. Hamma narsa o’zgarib ketti, faqat aqlim o’zimni his qilishim o’sha-o’sha seni eslaydi, o’ylaydi. Vujudimning hamma bo’lagi alohida o’z-o’zicha seni yo’qotti. Lekin men hali yo’qotmadim seni, yo’qotmayman ham.
Ovozing, yuzing, o’ylaring hammasi turibdi ichimda. Esingdami… ha yo’q sen bilmaysan. Gapirayotganingda ko’zlaringga tikilardim, tim qora, porloq ko’zlaring… Tikilib yiqilardim ichiga, qorong’u… Lekin ohiri ko’rinmasdi uni, chuqur va qorong’u… tagiga ketganim sari o’zimni noiloj his qilardim qutulib bo’lmasdi. “Ey meni eshitayapsizmi?” deb qutqarib qolarding, o’zimga kelib savolingga javob berolmasdim. O’shanda javob olmaganingdan keyin qovog’ingni solishing qanchalar shirinligini bilmagan ekanman. Uzun uzun sochlaring, ularning qora rangi ko’zlaring bilan birga boshqacha chiroyli turardi. Qanchalar qattiq bog’lanib qolganligimni bilmagan ekanman, hayollarim, o’ylarim sochingning tolalari olasida qolib ketgan, haliyam qutulisholmaydi. Bilmadim hozir vujudimning, o’ylarimning qanchasi sen bilan qoldiyu qanchasi men bilan. Hech hayolingga kelganmikin qanchalar seni sevishim? Ozgina bo’lsayam bilarmikinsan? Mendan eshitgan gaplarim tuyg’uni kichkinagina bir qismini ham ifoda qila olmasdi. Ich-ichimga sig’may qoldim, yuragim baqiradi lekin men eshitmayman. Hozirgi qayg’ularimning, balki qayg’umning hammasi kerak menga, qayg’u bo’lsayam nimanidir his qilib turibman, nimadir bor ichimda. Ana shu narsa meni kelajakka umid qildirayapti, har doim ham umid qildirgan. Hech qachon tark etmasa kerak meni.
Ovozing, yuzing, o’ylaring hammasi turibdi ichimda. Esingdami… ha yo’q sen bilmaysan. Gapirayotganingda ko’zlaringga tikilardim, tim qora, porloq ko’zlaring… Tikilib yiqilardim ichiga, qorong’u… Lekin ohiri ko’rinmasdi uni, chuqur va qorong’u… tagiga ketganim sari o’zimni noiloj his qilardim qutulib bo’lmasdi. “Ey meni eshitayapsizmi?” deb qutqarib qolarding, o’zimga kelib savolingga javob berolmasdim. O’shanda javob olmaganingdan keyin qovog’ingni solishing qanchalar shirinligini bilmagan ekanman. Uzun uzun sochlaring, ularning qora rangi ko’zlaring bilan birga boshqacha chiroyli turardi. Qanchalar qattiq bog’lanib qolganligimni bilmagan ekanman, hayollarim, o’ylarim sochingning tolalari olasida qolib ketgan, haliyam qutulisholmaydi. Bilmadim hozir vujudimning, o’ylarimning qanchasi sen bilan qoldiyu qanchasi men bilan. Hech hayolingga kelganmikin qanchalar seni sevishim? Ozgina bo’lsayam bilarmikinsan? Mendan eshitgan gaplarim tuyg’uni kichkinagina bir qismini ham ifoda qila olmasdi. Ich-ichimga sig’may qoldim, yuragim baqiradi lekin men eshitmayman. Hozirgi qayg’ularimning, balki qayg’umning hammasi kerak menga, qayg’u bo’lsayam nimanidir his qilib turibman, nimadir bor ichimda. Ana shu narsa meni kelajakka umid qildirayapti, har doim ham umid qildirgan. Hech qachon tark etmasa kerak meni.