kanzler
04-18-2001, 11:34 AM
Bir zamonlar kishilarni to'ylarini o'tkazib yuradigan, dostonlar aytadigan bir baxshi yigit bo'lgan ekan... Usha yigit tog'ni u tomoniga utib , bir odamni to'yini o'tkazib, o'z yurtiga qaytib kelayotsa, tog'ni bu tomonida cho'ldan kelayotgan bir karvonga ko'zi tushibdi... Va karvonboshini to'xtatib so'ray boshlabdi: "Bu tuyalarni ustida qizlar doira chalib, ashula aytishib, yigitlar ot o'ynatishib kelishyapti. Qayoqqa ketayapsizlar?", debdi.
Shunda karvonboshi yigitga javob qipti: "Biz falon qishloqdan falonchini qizini kelib qilib tog'ni bu tomoniga olib ketayapmiz", debdi.
Shu payt yigit bilibdiki, uzi ahdu paymon qilgan qizni o'sha karvonda kelin qilib olib ketishayotgan ekan. Yigit va karvonboshini savol-javobini eshitib, tuyani ustida yig'lab turgan qizga qarab, yigit shunday debdi:
"Peshonangga yozganidan ayrilma, yor,
Jonim chiqar, qo'shiq aytsam qayrilma, yor!"
Karvon ko'rdim tuyalari bo'zlab kelar,
Nortuyada meni yorim muzlab kelar.
Menga bergan va'dalari esdan chiqib,
Ostonasi tillo yurtni ko'zlab kelar.
Peshonangga yozganidan ayrilma yor,
Jonim chiqar, qo'shiq aytsam qayrilma, yor!
Karvon yo'li ketgunicha qizg'aldoqzor,
Yig'lamagin, yig'lagandan dunyo bezor.
O'ynab-o'ynab, kulib-kulib ketavergin,
G'amga o'zim xaridorman, o'zim bozor.
Peshonangga yozganidan ayrilma yor,
Jonim chiqar, qo'shiq aytsam qayrilma, yor!
Qorli tog'dan naridadir o'zga diyor,
O'zga yurtda kelin bo'lib qolishing bor.
O'zga yurtda o'z yurtingni eslab turgin,
Menga emas, o'z yurtingga bo'l intizor.
Peshonangga yozganidan ayrilma yor,
Jonim chiqar, qo'shiq aytsam qayrilma, yor!
Bilki, menga olam to'lar, alam to'lar,
Yoki shodlik, gohida ham nolam to'lar.
Bu dunyo kimning ko'nglin g'arib etdi,
Alam bilan kuylasam ham olam to'lar.
Peshonangga yozganidan ayrilma yor,
Jonim chiqar, qo'shiq aytsam qayrilma, yor!
Karvon ko'rdim tuyalari bo'zlab borar,
Nortuyada meni yorim muzlab borar.
Menga bergan va'dalari esdan chiqib,
Ostonasi tillo yurtni ko'zlab borar.
(c) by Asadbek
Shunda karvonboshi yigitga javob qipti: "Biz falon qishloqdan falonchini qizini kelib qilib tog'ni bu tomoniga olib ketayapmiz", debdi.
Shu payt yigit bilibdiki, uzi ahdu paymon qilgan qizni o'sha karvonda kelin qilib olib ketishayotgan ekan. Yigit va karvonboshini savol-javobini eshitib, tuyani ustida yig'lab turgan qizga qarab, yigit shunday debdi:
"Peshonangga yozganidan ayrilma, yor,
Jonim chiqar, qo'shiq aytsam qayrilma, yor!"
Karvon ko'rdim tuyalari bo'zlab kelar,
Nortuyada meni yorim muzlab kelar.
Menga bergan va'dalari esdan chiqib,
Ostonasi tillo yurtni ko'zlab kelar.
Peshonangga yozganidan ayrilma yor,
Jonim chiqar, qo'shiq aytsam qayrilma, yor!
Karvon yo'li ketgunicha qizg'aldoqzor,
Yig'lamagin, yig'lagandan dunyo bezor.
O'ynab-o'ynab, kulib-kulib ketavergin,
G'amga o'zim xaridorman, o'zim bozor.
Peshonangga yozganidan ayrilma yor,
Jonim chiqar, qo'shiq aytsam qayrilma, yor!
Qorli tog'dan naridadir o'zga diyor,
O'zga yurtda kelin bo'lib qolishing bor.
O'zga yurtda o'z yurtingni eslab turgin,
Menga emas, o'z yurtingga bo'l intizor.
Peshonangga yozganidan ayrilma yor,
Jonim chiqar, qo'shiq aytsam qayrilma, yor!
Bilki, menga olam to'lar, alam to'lar,
Yoki shodlik, gohida ham nolam to'lar.
Bu dunyo kimning ko'nglin g'arib etdi,
Alam bilan kuylasam ham olam to'lar.
Peshonangga yozganidan ayrilma yor,
Jonim chiqar, qo'shiq aytsam qayrilma, yor!
Karvon ko'rdim tuyalari bo'zlab borar,
Nortuyada meni yorim muzlab borar.
Menga bergan va'dalari esdan chiqib,
Ostonasi tillo yurtni ko'zlab borar.
(c) by Asadbek