Ko`rinmas rishtalar...

[Ismoilzoda]

Ming bor uzr,
ustida ishlab
tuzukroq ko`rinishga
keltirish lozim ekan.

[Ismoilzoda]

укишга бироз нокулай булса айбга буюрмайсиз, сабаб - техник носозликлар...

[kitayoza]

укишга бироз нокулай булса айбга буюрмайсиз, сабаб - техник носозликлар...
yana boshlandimi forum seriallari.:D
Ja ohirgi kunlarda odam zerikayotgan edi. Yaxshi bo'ldi, bekorchiliyda o'qib, o'zimizni ovutib turamiz.:D

Allah ilhom bersin.

[Izida]

yana boshlandimi forum seriallari.:D
Ja ohirgi kunlarda odam zerikayotgan edi. Yaxshi bo'ldi, bekorchiliyda o'qib, o'zimizni ovutib turamiz.:D

Allah ilhom bersin.


Мне всегда казалось, что мыльными операми интересуются исключительно особы женского пола. :lol:

[Nevidimka]

укишга бироз нокулай булса айбга буюрмайсиз, сабаб - техник носозликлар...
КЎРИНМАС РИШТАЛАР...

- 1 -

Ҳаёт денгизида ўз бахтини излаб саёҳатга чиққан ҳар қандай қалб кемаси бир кун келиб ўз оролини топажак, насиб қилса албатта. Ушбу саёҳат ҳар бир кема учун ўзига ҳос кечади. Бири ўзининг ҳақиқий қўнимига жуда қисқа вақт ичида етишса, бошқаси бунинг учун бир неча йил сарфлайди, учинчисига эса бу мақсад учун бутун умри ҳам етмаслиги мумкин ва у ўз қирғоғин тополмагач, алаоқибат орзу-армонлари ила уммон қаърига ғарқ бўлади.





*****



Деразани ёмғир томчилари черта бошлашига ҳамоҳанг бўлиб радиодан маъюс бир тарона садолари янграй бошлади. Майин товушли қўшиқчи севги бобидаги аламу-изтиробларини бир паст овозда, бир авжига чиқиб куйиниб-куйиниб айтарди. ”Соғиндим”, ”кутаман”, ”ягонам”, ”ташлаб кетдинг”, ”ёндим” сингари сўзлар билан жилоланган бу наво Бахтиёрнинг қалб оташига мой бўлиб қуйилди-ю, бу оташни аввалгидан ҳам кучлироқ ёнишга мажбур қилди.

Қўлидаги шароб тўлдирилган қадаҳни жаҳл билан деворга улоқтирди. Қадаҳ жимжимадор безакли қимматбаҳо осма гиламга бориб урилиб, ерга тўшалган, аввалгисиданда жимжимадорроқ бошқа гилам устига келиб тушди. Бу эса унинг қонини янада қайнатиб юборди. Ўрнидан туриб, уни синдиришга яна бир бор ҳаракат қилмоқчи бўлди-ю, бу иши дардини енгилламаслигига кўзи етиб, кайтиб чукди курсига.

Қўлидаги қадаҳни айлантирган эди, у уч қаватли қандилдан тушаётган нур таъсирида товлана бошлади. Бахтиёр унга бироз тикилиб, миясига келган фикрдан ўйланиб қолдики, бунинг бир сабаби бор эди. Меҳмон кутиладиган кенг хонадаги жиҳозларга разм солиб қарай бошлади. Юзаси ҳозиргина тўкилган шаробдан қолган қизил доғ билан безалган катта-катта гиламлар, усти чарм билан тортилган курсилар, қизил ёғочдан ишланган ҳорижий мебел, унинг жавонларини тўлдириб турган турли хилдаги чинни ва биллур идишлар, энг замонавий катта ўлчамли телевизор, ҳаво музлатгичи, карнайларининг бўйи одамнинг белигача келадиган мусиқа маркази-ю тепадан пастга қараб мажнунтол навдаларига сингари осилиб турган биллур қандиллар бир нарсадан далолат берарди. Яъни, бу уй соҳиблари ёмон яшамайдилар. Агар буларнинг ҳаммаси ҳориждан махсус буюртма билан келтирилганини ҳисобга олинадиган бўлса, демак хонадон эгалари - ўзига жуда тўқ одамлардан. Лекин шу онда Бахтиёр ўзининг даромади, эгаллаб турган мавқеи ёки обрў-эътибори ҳақида ўйламаётган эди. Унинг онгини биттагина савол чулғаб олган. ”Буларнинг бари ким учун?”. Бир неча дақиқа ўтгач бу савол ўзига қарши чиқаётган ҳамма жавобни енгиб, майда заррачаларга парчалаб ташлади. ”Ким учун?”, ”Ким учун?”, ”Ким учун?!!”. Унинг нафаси қайтиб, бўғила бошлади. Деразани очганида хонанинг ичига ташқарида зўр бериб ёғаётган ёмғирнинг томчилари отилиб кириб келди. Бироқ бу унга камлик қилиб, аввал бошини, кейин гавдасини деразадан чиқарди. Пастдаги манзара ҳар кунгидан фарқ қилаётгандек, кўчани чангитиб болалар югурмаётганилиги учунми, ёки қўшни аёлларининг бир ерга тўпланиб маҳалладаги охирги янгиликларни қизғин муҳокама қилмаётгани учунми, билолмади. Балки ҳамма ёқ кўлмакларга тўлиб кетгани учундир, балки қаттиқ эсган шамол қуритишга осиб қўйилган кимнингдир кийимларини ерга олиб тушиб, лойқа сувга қориштиргани учундир? Ҳозир Бахтиёрга буларнинг ҳеч бири қизиқ эмас эди. Бир зумда бошидан тортиб, уст кийимигача жиққа хўл бўлишга улгурганини ҳам сезмади. Фақатгина шиддатли ёмғир томчилари унинг кўзларини бироз ачиштирарди. Бахтиёрнинг нигоҳи бир неча йилдан бери бу ердаги болакайларни ям-яшил довуччалар билан ҳушнуд этаётган улкан ўрик дарахтига қадалгач, ўзига нима кераклигини англагандек бўлди. Бу дарахтнинг меваси пишганини унча-мунча одам эслай олмайди. Чунки довуччалар қолмагач, мева ҳам бўлмайди-да. Ёшлигида шу дарахтнинг шохларида у ҳам дўстлари билан соатлаб қолиб кетарди. Соатлаб...

- Қани энди шу ўрик бағрига яна кириб кетсам-у, барча ғамларни унутсам...,- Бахтиёр бу ҳаёли тилига чиққанини пайқамади.



Ўрик шоҳлари эса унинг фикрини маъқуллагандек ўз шоҳларини тебратишда тўхтамас, ёмғир юваётган бирглар эса ялтираб ўзига чорларди гўё. Йигит беихтиёр юқорига чиқа бошлади, ромнинг четларидан ушлаб қаддини ростлади. Кўкка боқди... ”Эй Худо, ёрдам бер!” деб кўзларини юмиб, чуқур-чуқур нафас ола бошлади... Ўнг оёғини одимлашга шайлаганида чўнтагидан... гўдак йиғиси эшитилди.

Сесканиб кетди. Ҳозиргина мутлақ бўшашган танаси бирдан жимирлаб, чумолилар тўдаси ичида қолиб кетгандек ҳис қилди ўзини. Олишга шошилмади. Лекин безовта қилаётган одам ҳам сабрли чиққач, бир қўли билан дераза ромини ушлаганича.. бўш қўлининг бармоқлари титрай-титрай телефонининг тугмасини босди.

”Сўнгги қўнғироқ” соҳибасининг нотаниш, майин овози янгради:

- Ассалому алайкум, Алишер ака...







- давоми бор -


ps: man kattalashtirib kuidim hehehe.... o'zim qiynalib ketodim o'qishga shunga to'g'rilab kuydim. qarshimassiz degan umidaman...:P

[AKULA]

Xuddi koreyskiy seriallarga o'xshab cho'zmasdan, Hammasini birdan qo'yishni iloji yo'qmi?

[AKULA]

Xolasayiz tugatishga yordam bervoraman.

Baxtiyor hayron qoldi, va teleponga qarab: OPOOO QIZ, KIMGA TELEFON QIVOSSIZ, ADASHDIZZ.... KO'ZIZGA QARASAYIZ BO'MIDIMI TELEPON TERISHDAN OLDIN....deb jahl qilgan payti, oyog'i sirpanib kallasi bilan aspalga tushid va tomi ketib qoldi.

Uzr, tragedya qivordim, zato tez tugadi. Odamla kutib qolishmiydi keyingi seriyalarini :D

[ikbaljohn]

Xolasayiz tugatishga yordam bervoraman.

Baxtiyor hayron qoldi, va teleponga qarab: OPOOO QIZ, KIMGA TELEFON QIVOSSIZ, ADASHDIZZ.... KO'ZIZGA QARASAYIZ BO'MIDIMI TELEPON TERISHDAN OLDIN....deb jahl qilgan payti, oyog'i sirpanib kallasi bilan aspalga tushid va tomi ketib qoldi.

Uzr, tragedya qivordim, zato tez tugadi. Odamla kutib qolishmiydi keyingi seriyalarini :D

http://img.uz/images/30048523.gif (http://img.uz)

Odam-padammasakansiz.Akula ekansiz:lol:

[Ismoilzoda]

"]] [/COLOR]
- Сиз... сиз...,- Бахтиёр нима дейишини билолмай қолди, - сиз бошқа рақамга тушдингиз шекилли
Ўртага бироз жимлик чўкди. Қиз яна бир уринишга ҳаракат қилиб:
- Алишер ака, яна ҳазиллашяпсизми? Ҳечам кулгили эмас-да! – деди бироз аччиқлангандек бўлиб.

“Бу қиз нега тушунмайди-я?” деган ҳаёл билан телефонни ўчириб қўйишга шайланган ҳам эди, бирдан кўкрагининг чап қисмида пайдо бўлган қаттиқ санчиқ уни чўккалаб ўтириб олишга мажбур қилди. Унинг қалбини тирнаб, онгини банд этган ва бугунги ҳолатига етаклаб келган ҳиссиётларининг барчаси шу он бир ерга тўплангандек ҳис қилди ўзини.
Чуқур-чуқур нафас ола бошлади, энди танасидаги жимирлаш ўтиб кетган, лекин илгари унга нотаниш бўлган янги оғриқ безовта қила бошлаган эди.

Қиз ҳам алоқани узиб қўйишга шошмади. Иккиланди-ю, бироқ Алишер акасининг бундай ҳазилларига кўникиб қолган эди. У қўпинча ўз товушини ўзгартириб олиб, суҳбатдошини асабини қитиқлашга ҳаракат қилар, кейин эса, айниқса қўнғироқ қилган киши унинг сўзларига ишонай-ишонай деганда бирдан хахолаб кулиб юборар ва “Ишонтирдим-а?” деб ўз “санъати”дан мағрурланиб қўярди ҳам. Ҳозир ҳам содда қиз Алишер акасининг баралла кулгусини кутиб турган эди. Аммо хушчақчақ товушлар ўрнига хўрсининш ила қоришган яна ўша нотаниш овозни эшитди:
- Синглим, бир савол берсам майлими?

Зиёда шундагина бу овоз ўзи излаган инсонга тегишли эмаслигига амин бўлди. Одатда, рақамда адашган пайтида қисқагина “Узр..” деб алоқани узиб қўядиган қиз бу сафар ўз одатига амал қилишга шошмади. Негаки гўшакдан янграётган маъюс овоз бошқа бўлса-да ўзига таниш туюлди. Йўқ, Зиёда бу бу инсон билан илгари гаплашмаган, лекин сўзларидан унинг ғамгинлиги яққол сезилиб турар, бу эса қизга жуда ва жуда яқин бўлган туйғу эди. Ўртадаги сукунат чўзилаётганини эътибор бергач тезроқ бирор қарорга келишини англаб, жавоб қайтаришга аҳд қилди:
- Майли..

Энди жимлик навбати Бахтиёрга ўтганди. Қизнинг розилигини олгач, бироз аввал дераза токчасидан хонага қайтиб тушишга ўзида куч тополмаётган йигит ҳали ҳам шиддат билан ёғаётган ёмғир оқимидан ўзини олиб қочди. Бу вақтга келиб унинг кийимлари ёмғир сувини ўзига тамоман сингдириб олишга улгурган эди. Костюмини ечиб, курсига чўкди. Ўтиргач юрак ҳуружи бироз қўйиб юборгандек бўлди ва яна бир зум сукут сақлаб, бермоқчи бўлган асосий саволининг ўрнига бошқа нарса ҳақида сўради:
- Нега ҳаёт бунчалик бешавқат?

Бу сафар Зиёданинг юраги зирр этди. У ўзининг “Майли..” деган ризолиги билан нотаниш йигитнинг саволи ўртасидаги салкам икки дақиқалик жимлик вақтида йигит бериши мумкин бўлган саволларнинг бир қанчасини ҳаёлидан ўтказишга улгурган эди. “Исмингиз нима?”, ёки “Танишсак бўладими?”, ёки бу вазият учун ноўрин туюлса-да “Бу рақамни қаердан олдингиз?”, ҳаттоки “Кечирасиз, Алишер сизга ким бўлади?” каби кўринишидан ўзига ҳос, лекин мантиқий саволни кутганди. Йигит эса... “Нега ҳаёт бунчалик бешавқат?”...

Оҳ! Зиёда бу саволни ўзига неча марта берганини суҳбатдоши билармикан? Қаердан ҳам билсин? Буни ҳаттоки қизнинг ўзи ҳам билмайди, ёлғиз Аллоҳга аён. Бир вақтлар бу савол қизнинг онгини қийнаб неча-неча бедор тунлар, ҳаловатсиз кунларига сабаб бўлган эди. Шу даражагача олиб келгандики, бу дунёда бу саволдан бошқаси йўқдек, атрофидаги барча нарса шунга олиб келиб тақаб қўяётгандек туюлар эди гўё.
“Нега ҳаёт бунчалик бешавқат?”. Бу саволнинг минг ҳил кўриниши бор. “Қайси гуноҳим учун?”, “Нега пешонам бунчалик шўр экан?”, “Нега мен бахтсизман?”... Бир қарашда турлидек кўринса ҳам, аслида мазмуни битта. Яъни – ношукрлик. Зиёда бу оддий ҳақиқатни тушуниб етганига анча бўлган. Аммо гўшакнинг у бошидаги инсон ҳали буни англамаганига шубҳа қилиб, жимликни бузди:
- Ҳаёт аслида бешавқат эмас. Бу дунёда ҳеч бир инсон бундай деб ўйлашга асос йўқ. Нимаики қийинчилик, қандайин мусибат бўлмасин, бари Аллоҳнинг бизларга юборган синовларидир.

“Ёшгина қизга ўхшайди. Файласуфларга берилиши керак бўлган саволимга жавобни қайдан ҳам билсин. Бошимдан шунча мусибатни кечирган мен билмайман-ку.” Бу фикр Бахтиёрнинг онгида қизнинг жавобини кутаётган онларда туғилган эди.
Суҳбат орасидаги тобора ортиб бораётган жимлик эса бу фикрнинг тасдиқлаётгандек. Шунинг учун қизнинг жавоби уни бироз шошириб қўйди. Кафти билан сочларида пешонасига оқиб тушаётган сувни сидириб ташлаб, ўйланиб қолди. Қизнинг сўзларида жон бор эди.
Бахтиёрга бу сўзларни илгари айтишмаганми? Айтишган, у эса эшитган. Фақат бу оддий ҳақиқатни тан олишни истамас, шукр қилиб яшашда давом этиш ўрнига ўзи учун қийин ва гуноҳга олиб борувчи йўлни танлашни афзал кўрган эди. Яъни ўзини бундай саволлар билан қийнаб, изтироб чекиш йўлини.
- Сиз айтган мусибатлар одамни ўз жонига қасд қилишга олиб келса-чи? Ҳаётдаги йўқотишлардан тўйиб кетган бўлса-чи?

Бахтиёрнинг бу гапларидан сўнг ҳам ушбу мулоқот учун ёзилмай ўрнатилган қоидага зид бўлмаган равишда янги сукунат туғилди. Умуман олганда, ушбу, бир-бири учун умуман бегона бўлган икки инсон сўзлашуви икки аразлашган ёрнинг суҳбатини эслатар эди. Гўёки шахмат тахтаси ёнида соат ўрнатилгани каби ҳар бир тараф ўз юришидан кейин соатни босади-ю, қарши тараф жавобини кутади. Айтилажак гаплар жуда кўп, лекин ҳар бир пиёдасининг қадрига етадиган шахматчи сингари ўзининг ҳар бир сўзини етти ўчлаб айтадиган ақлу-заковатли инсон ҳам сукунат олиш зарурлигини жуда яхши фаҳмлайди.

Зиёда яна жавоб беришга шошмади. Йигитнинг охирги саволини эшитганида ичидан кечган ҳиссиётлар уни бу тун узоқ вақт ухлолмаслигига сабаб бўлади. Ҳозир эса ҳамсуҳбатининг кўнглига таскин берувчи сўзларни айтиш жоиз эди. Чунки бу инсоннинг тушкунликка тушганини Зиёда унинг “Нега ҳаёт бунчалик бешавқат?” деб сўраганидаёқ сезишга улгурган. Ўз жонига қасд қилиш ҳақидаги аччиқ сўзлари буни тасдиқларди. Чуқур нафас олиб, фикрини бир ерга жамладида жавоб қайтарди:
- Ундай деманг, ака. Бу жуда катта гуноҳдир. Агар бундай ёмон ҳаёлларга йўқотишлар олиб келган бўлса, яхши маслаҳат беришим мумкин. Ёнингизда қоғоз-қалам борми?

Шу бугун ҳаётга қизиқиши тамоман сўниб, атрофдаги барча нарсага бефарқлик туйғуси Бахтиёрнинг онгида якка ҳукмронликка эришган эди. Ўлимдан бир қадамда турганида кутилмаган бу қўнғироқ аввалига унинг юрагида умид учқунини ёқгандек бўлди. Бу нотаниш инсоннинг мазмунли гапларидан кейин эса бу учқун йигитнинг қалбида секин-аста ўрнашишга ҳаракат қила бошлади. Қизнинг охирги сўзлари Бахтиёр учун кутилмаган ҳол бўлди. “Нимани айтмоқчи? Нимани ёзиб олишим керак экан? Бу менга ёрдам берармикин?”. Йигит қиздан “Ҳаммаси яхши бўлади. Сиқилманг. Ҳаёт ҳали олдинда”га ўхшаш тасаллиларни кутган эди. Бахтиёр бундай гапларни кўп эшитган, лекин бир бошга кетма-кет мусибат келса, ҳар қандай метин асабли инсон ҳам букилиб қолиши ҳеч гап эмас экан. Фақатгина иймони мустаҳкам бўлганларгина ҳаёт синовларидан ношукрлик қилмай, сабр ила ўта оладилар. Қизнинг нима янгилик айтишига қизиқиб кетган Бахтиёр дарров қоғоз ҳам, қалам ҳам топди.
- Айтинг...

Ёзаётганларидан бирортасини тушунмаётган йигит қизнинг лабларидан чиқаётган ҳар бир калимани қайта-қайта сўраб олар, қийналиб бўлса-да, бехато қилиб ёзишга ҳаракат қиларди. Шу вақтгача муаммонинг ўтиб кетиши ҳақида сўзлаган яқинларининг ҳеч биридан бундай маслаҳат бермаган. Балки берганда ҳам Бахтиёрнинг бир қулоғидан кириб, бошқасидан чиқиб кетармиди? Лекин ҳозир унда иккинчи нафас очилиб, чўкаётган киши сомонга бўлса ҳам ёпишиб оладигандек шоша-пиша қоғоз қоралаш билан банд эди. Бир неча дақиқа аввал ўзининг оқлиги билан кўзни қамаштира оладиган бир парча қоғоз жимжимадор ҳарфлар билан бирга йигит енгидан чиқаётган намликни ҳам ўзига шимиб олаётганди. Шу вақт гўшакнинг у бошида эшитила бошлаган суҳбатнинг чала-ярим сўзлари Бахтиёрнинг қулоғига чалина бошлади... [/SIZE][/B]


-давоми бор-

[Ismoilzoda]

Яна бироз вақт ўтгач эса Зиёданинг сокин товуши эшитилди:
- Ёзиб бўлдингизми? Яхши. Айтганларимга амал қилиб кўринг. Иншааллоҳ, натижасини кўрасиз. Фақат сабрли бўлишингиз керак.
- Албатта, ҳаракат қиламан.. ,- деди Бахтиёр ҳам бироз ҳотиржам оҳангда.
- Унда менга рухсат. Онамлар чақиряптилар.. Ўзингизни эҳтиёт қилинг.


Узун, лекин сўзларга бой бўлмаган суҳбат якун топди. Бахтиёрнинг кўзлари бир чеккада сочилиб ётган суратларга тушгач, уларни олиб қўллари титраган ҳолда бирма-бир кўра бошлади. Аччиқ ёш кўзига келгач эса, расмларни жавонга қўйдида, столнинг устидаги қоғозни олиб ёзилганларни диққат билан ўқий бошлади...


...Сергап ҳайдовчи ўн беш дақиқа ичида бир нечта мавзуга кириб-чиққан бўлса ҳам ёнидаги мижозни гапга сола олмади. Фақат олдинга қараб нималардир ҳақида ҳаёл суриб кетаётган йигитнинг сочларига оқ оралаган, кўринишидан ёши чамаси ўттизларда эди. Ҳайдовчи бу одамдан садо чиқмаслигига амин бўлгач, радионинг овозини кўтарди. Ҳушига маъқул келган қўшиқни топгунича деярли барча каналларга камида икки мартадан айланиб чиқди. Лекин бу ҳам ўйчан мижозни ўз ҳаёллари оғушидан олиб чиқа олмади.


Яна бироз йўл юришгач қаршиларидан ДАН ходими пайдо бўлди-ю, таёқчасини кўтарганча бир қанча машинани бир қаторга тизилишга мажбур қилди. Уларнинг ортидан бошқа қатор пайдо бўлди, ортидан яна ва яна. Бир зумда йўлнинг ярми машиналар билан лиммо-лим тўлди-қўйди.
Ана шундагина йигит тилга кирди:
- Нега турибмиз?
- Бирорта меҳмон келган шекилли, йўлларни тўсишди.
- Узоқ турамизми? – йигитнинг товушида безовталик сезила бошлади.
- Чамаси ўн беш - йигирма дақиқагача чўзилса керак.

Йигит келишилган пулни бериб, тушиб кетишга шайланди.
- Ҳой тўхта, ўзим олиб бориб қўяман. Барибир бошқа машина ушлолмайсан ҳозир.


Аммо йигит эътибор бермай, тўсилган йўлни яёв кесиб ўтиш учун тез-тез қадам ташлаб нари кетди. Унинг мақсади – кўзлаган манзилига тезроқ етиб олиш. Шу пайт қўнғироқ бўлиб, гўшакдан бир аёлнинг ўта ҳаяжонланган овози эшитилди:
- Нодир ака!.. Илтимос тезроқ етиб келинг!.. – йиғламсираб давом этди,- Абдувоҳиднинг иситмаси тушмаяпти. Қирқдан ошиб кетди.
- Дўхтирлар нима деяпти? - Ҳозир укол қилишди, яна... Ўзимни қаерга уришни билмай қолдим, - энди аёл ўзини тутолмай йиғлай бошлади.
- Ман ҳозир етиб бораман, йўлда кетяпман. Ўйлама, ҳеч нарсани ўйлама. Ҳаммаси яхши бўлади. Албатта соғайиб кетади.


Нодирнинг қадами янаям тезлашди, салкам югура бошлади. “Кейинги кўчагача етиб олсам бас, у ердан бирор машина топилади.” Орқасидан машина сигнали эшитилди. Эшикни очиб энди манзилни айтаман деганда, хайдовчи ўзи гап бошлади:
- Айтдимку, ука! Бошқа машина ушлолмайсан деб,- кулимсираб туриб давом этди,- ўтир, пулимни ҳалоллаб олай.

Бу ёғига гаплашиб кетишди. Ҳайдовчи кўп гапиришини ҳисобга олмаса, жуда яхши инсон бўлиб кўринди Нодирга. Назарида илгари қаердадир кўргандек бўлди-ю, сўрашга ботинолмади. “Ўзи шундоқ ҳам гапириб тинмас экан, яна бундан ҳам кўпроқ саволлар бериб ташласа-я?” деб ўйлаб, умуман бу нарса тўғрисида оғиз очмасликни ўзига маъқул кўрди.

[Ismoilzoda]

Касалхонага етиб келишгач Нодир шошиб ичкарига кириб кетди. Тезкор ёрдам бўлимига кириб келганида қаршисидан ҳижобли жувон чиқиб келди. Унинг кўзлари қизарган, йиғидан ишиб кетган эди.
- Ассалому алайкум, Нодир ака..
- Алайкумассалам, Абдувоҳид тузукми. - Ҳозир иситмаси бироз тушди. Лекин..., - нигоҳини четга олиб қочди.

Нодир гап нимада эканлигини йўлда келаётибоқ фаҳмлаган, лекин шундай бўлса ҳам сўради:
- Рўйҳат ёнингдами? Уялма, мендан нега уяласан. Бегона эмасман-ку. Ҳижолат бўлмаслигинг керак.
Жувон ҳамёнидан дорилар ёзилган рўйхатни минг ҳижолат бўлиб Нодирга узатди.
- Аллоҳ рози бўлсин...

Касалхона дарбозасидан чиққанида ўнг тарафдан шовқин эшитилди. Шу ерда киракашлик қилаётганлар бояги ҳайдовчини талашаётган экан. У эса норози бўлиб: “Жойни сотиб олганмисизлар? Насибага қараб ўтиради-ку мижоз ҳам” деб ўзини ҳимоя қилаётган эди. Нодир уни чақирди:
- Ҳой, ака! Кутиб тураман дегандингиз, қани кетдик. Шошяпман.
Ҳайдовчига жон кириб кетди. “Ана, кўрдиларингми?!” дегандай “маҳаллий” киракашларга ўқрайиб қўйди-да, машинасини ўт олдирди. Йўлда кетаётиб яна ўн дақиқача уни касалхона олдидан қувишга ҳаракат қилганлардан ўз норозилигини билдириб кетди.
Бироз ҳовуридан тушганидан сўнг:
- Укам, миянгизни ачитиб юбормадимми ишқилиб? – бир кулиб олиб яна давом этди, - сизни дардингиз ўзингизга етади шекилли. Сир бўлмаса, касалхонада кимингиз ётибди?
- Яқин инсоним,- Нодирнинг жавоби қисқагина бўлди.

Унинг фикру-ҳаёли ҳозир дориларга қаердан пул топиш ҳақидаги ўйлар билан банд эди. Орқа чўнтагида Лазокатнинг туғилган кунига асраб қўйган битта қоғозча бор эди.
Лекин уни дорига сарфлайдиган бўлса, севгилиси совғасиз қолади. Унинг нозик феълини жуда яхши билган Нодир икки йўл ўртасида қолган эди. Пулини хайрли ишга сарфлаб савоб олиш ва бу билан виждонини тинчлантириш ёки унча-мунчага кўнмайдиган Лазокатнинг кўнглини олиш. Ўйлай-ўйлай бир ечимга келди.

- Яқин орада пул алмаштириш пункти борми, ака?
- Ээ, укам. Мана менда – пул алмаштириш пункти. Қанча бор? - Юз. Бир зумда олди-берди амалга ошди.
- Сени Худо етказди укам, бугун ижара пулини беришим керак эди. Яна битта сендака клиент учраса эди.

Улар яна анча вақтгача брга юришди. Бу орада керакли дориларни олиб касалхонага яна бир бор келишди.
Ҳижобли жувон Нодирни тинмай дуо қиларди:
- Нодир ака, сизнинг олдингизда жуда ҳижолатман. Аллоҳ рози бўлсин. Йўқотганларингизни ўрнини ўн ҳисса қилиб тўлдирсин, - рўмолчасини яна кўзларига олиб борди, - яхши кунларизда қайтарайлик.
- Қўйсанг-чи. Қайтаришни ўйлама, хафа бўламан-а!..,- Нодир жилмайиб туриб унга таскин берди,- менга Абдувоҳид соғайиб кетса, шунинг ўзи кифоя.

Хайрлашгач, яна ўша таксига ўтирди.
- Ака, шунча вақт бирга юриб танишмабмиз ҳам, - бироз чеҳраси очилиб, қўлини узатди, – исмим Нодир.
- Меники Алишер, танишганимдан бағоятда хурсандман, - деди хайдовчи расмий оҳангда.
- “Салом – шоҳ!” демадингизда ака..
Иккови ҳам кулиб юборишди.
- Хўш, ҳазилкаш укам, энди қаерга борамиз?
- Навоий кўчасига..

Кечки салқин Нодир қўлида катта гулдаста билан кафе остонасида турар экан вақтнинг тез ўтиб кетаётгани ҳақида ўйланиб қолди. Яқиндагина Лазокат уни масҳара қилиб атрофида югуриб юрган қичкина қизалоқ эди, мана кўз очиб юмгунча йигирмани ҳам қаршилаб қўйди. Улар доим ёнма-ён бўлишган, фақатгина уч йил аввал ўз туйғуларини бир-бирига ошкор қила олдилар. Бунга ҳам бир воқеа сабаб бўлди. Кунларнинг бирида дўстини кутиб турган Нодир узоқдан Лазокатнинг тез-тез қадам ташлаб келаётганини кўриб аввалига ҳайрон бўлди. Қиз яқинлашиб келди-да унинг қўлидан тутиб олди. Нодир унинг бу ишини тушунмай тикилиб қолганди.

Кейин билса, қизнинг ортидан бегона бир йигит кузатиб келаётган экан.
- Қани менга кўрсат-чи, бир таъзирини бериб қўяй,- деди Нодир атрофга аланглаб.
- Сизни кўриб кетиб қолди, энди кузатмаса керак.
- Нега? – деди Нодир таажубланиб.
- “Йигити бор экан..” деб ўйласа, кузатмайди, - Лазокат кўзларини яшириб, ўгирилиб олди.
- Шунақами? – деди Нодир қандайдир ҳижолатлик сезиб.
- Шунақа...



- давоми бор -

[rosefire]

Шу вақтгача муаммонинг ўтиб кетиши ҳақида сўзлаган яқинларининг ҳеч биридан бундай маслаҳат бермаган. -

Ismoilzoda;966077]Яна бироз вақт ўтгач эса Зиёданинг сокин товуши эшитилди:

- Ёзиб бўлдингизми? Яхши. Айтганларимга амал қилиб кўринг. Иншааллоҳ, натижасини кўрасиз. Фақат сабрли бўлишингиз керак.
qanday maslahatlar bergan ekan qiz? bilgisi kelarkan odamni. o'shani ham yozib o'tsangiz undanam qiziq bo'lardi (uzr balki bu hikoyangizning yozilish usuliga ziddir)
rahmat

[Ismoilzoda]

Шу вақтгача қизга ўз синглисидек қараб келган йигитнинг юрагида бир нарса ўзгаргандек бўлди. Энди улар бир-бирига бошқа кўз билан қарар, ҳазиллари ҳам ўзгача тус олганди. Яъни камроқ кулишиб, жиддийроқ бўлиб қолишган эди. Бирор тўй ёки йиғинда дуч келиб қолишса қисқагина саломлашиб қўярлидар. Гўёки уларни атрофдагилар пойлаётгандек бир-бирлари билан узоқ гаплаша олмасдилар.
Бунинг устига доимо дўстларининг қадам ташлашларидан огоҳ бўлиб, вақти келса қаттиқ жеркиб ташлашдан тоймайдиган Абдулқодир ҳам ушбу йигинларда ҳозиру-нозир эди.
Хуллас, агар киши ўз кўз олдида катта бўлган, оиласидагилар, маҳалласидагилар жуда яхши танийдиган қизга нисбатан илиқ туйғулари бўлса ўз ҳиссиётларини бировга билдириб қўйишдан чўчиб турар экан. Агар бу қиз яқин дўстининг синглиси эканлигини ҳисобга олинса, бундай алоқани яширишга астойдил ҳаракат қилар экан.

Нодир ва Лазокатларнинг муносабатлари бошқаларнинг севгисидан фарқ қилган тарафи яна шундаки, улар кўчада етаклашиб юришмайди. Жуда кам учрашадилар. Тўй-хашамда бир-бирлари билан бир-икки сўз алмашишади, яна туғилган кунлар ёки байрамлар сабабли кўришишлари мумкин. Албатта, ҳаммадан сир сақлаган ҳолда.
Телефонда эса деярли кунора гаплашиб турадилар. Қизиғи шундаки, уларнинг бундай муносабатларига уч йил бўлган бўлсада, шу вақтгача бир-бирига севаман деб айтмаганлар. Ўзаро ҳиссиётларини кўзлардан билиб оладилар.

- Ассалому алайкум, Нодир ака.
Таниш овозга ўгирилиб қараган йигит қаршисида турган қизни танимади. Узун кўйлак, сочлар йиғилган, соддагина пардоз. Фақат кўзларини тамоман беркитиб турувчи қора кўзойнак уни бироз замонавий қизларга ўхшатиб турарди. Қиз қўлларини чалиштирганидан Нодир унинг кимлигини билди.
- Ваалейкум ассалом, - деди йигит қўлидаги гулларни узатар экан,- туғилган кунинг билан. Бахтимизга доим соғ бўлгин.
- Рахмат,- Лазокат гулларни юзига олиб бориб тўйиб-тўйиб ҳидлай бошлади.
Уларнинг ҳушбўй ҳиди димоғига урилгач юзига табассум югуриб, қўшиб қўйди:
- Ўзингиз ҳам соғ бўлинг.
- Бугун бошқачасан. Тинчликми? – деди Нодир ўзининг хурсандлигини яширишга ҳаракат қилиб.
- Сизни хурсанд қилай дедим-да... Ўзингиз айтасизку, эркакка ўхшаб кийинган аёлни лаънатланган деб..

Нодир ҳақиқатан ҳам доим унинг кийинишига танбеҳ бериб келган. Кейинги йилларда унинг бундай нарсаларга эътибор бера бошлаганида Абдулқодирнинг ҳам ҳиссаси бор эди. Дўстининг гапларига қулоқ тута бошлаганидан бери ҳаётдаги баъзи ечимсиз туюлган муаммоларни осонликча ҳал қила олиш йўллари билан танишди. Дунёга бошқа нигоҳ билан қарай бошлади. Лекин баъзи ҳолларда унга қатъийлик етишмас, ўз эътирозларини билдирарди-ю натижаси учун курашмасди. Лазокатнинг ўзига ҳос қайсарлиги кўпинча йигитнинг сўзларидан устун келар, Нодир эса ўзига-ўзи “Уйланиб олсам, кейин яхшилаб тарбиялаб оламан” деб қўя қоларди.

Қизнинг бугунги либоси эса одатий кийинишидан жуда фарқ қилмоқда эди. Доим ёйилиб турадиган сочлари йиғилган, тор шим ва калта футболканинг ўрнига узун кўйлак. Илгари ҳам туғилган кунларда, байрамларда узун кўйлак кийган Лазокатнинг бу либосининг аввалгисидан фарқи шунда эдики - унинг енглари ҳам узун, бўйин қисми ёпиқ.
Бу қизнинг кўринишига ўзгача латофат, ибо, иффат баҳш этарди. Уни бошқа, оддий кундаги кийимида кўрган инсон ҳозир танимай қолиши ҳеч гап эмасди, Нодир бунинг яққол мисоли бўлди.

- Кўз тегмасин, давомли қилсин..

[Ismoilzoda]

Бир соатдан ортиқ гаплашиб ўтиришди.
Бу икки ёш учун бундай учрашувлар ғаниматдек бўлиб, уни жуда кутишади. Телефонда бир-бирига айтолмаган баъзи гапларини кўз-кўзга тушганда сўзлаш учун асраб қўйадилар. Баъзида Лазокат Нодирга бирор янгилик айтмоқчи бўлади-ю, у буни қандай қабул қилишини кўриш учун мана шундай дамларни кутади. Йигитда ҳам шундай.

Иккови учун ҳам муҳим бўлган янгиликлар билан алмашгач Нодир ўнг қўлини столнинг устидан узмай туриб Лазокат тарафга сурди.
Кафтининг орасида кўринган тўртбурчак қутича қизнинг юрак уриши тезлаштирди.
- Нима бу?..,- йигитдан қимматбаҳо совға кутмаган қизнинг нафаси зўрға чиқиб.
- Бу сенга. Бугун мени жуда хурсанд қилдинг, мен ҳам сени кўнглингни кўтарай дедим.

Қиз индамай қутичани очди ва...
- Нодир ака! Бунинг гўзаллигини қаранг! – деб севиниб кетди, ва шу оннинг ўзида ўйланиб қолди,- бу жуда қиммат-ку... ”Пулни қаердан олдингиз?..” деб сўрашга ботинолмади. Нодир ўртамиёна оиладан, даромади ҳам шунга яраша. Буни қиз жуда яхши биларди. Бундай деб сўрамаслигига бошқа сабаб ҳам бор. Лазокат ўзига жуда тўқ оиладан. Шунинг учун, бошқа масалалардан фарқли равишда гап пул ҳақида кетганида йигитнинг ғурурига тегиб кетмаслик учун ўзини эҳтиётроқ тута биларди.

- Сен ҳам бегона эмассан-да, - Нодирнинг юзида самимий табассум пайдо бўлди.
- Раҳмат.
Ўртага жимлик тушди. Лазокатнинг билагини яна битта занжир безайдиган бўлди. У бошқаларидан арзонроқ бўлса ҳам, қиз учун қадри баланд бўлиб қолади.

- Бахтиёр яхшими? Аҳволи қандай?
- Анча яхшилар шекилли. Биласизку, ичларидан кечаётганларни сездирмасликка ҳаракат қиладилар. Фақат...
- Нима бўлди? Яширма, мазаси йўқми? – деб сўради Нодир ҳавотирлдана бошлаб.
- Икки кун аввал уйларига борган эдим. Қўнғироқни босганимда жавоб бермадилар, ўз калитим билан очиб кирдим, - Лазокат шарбатдан бир хўплаб, нафасини ростлаб олди-да давом этди,- меҳмонхонанинг ўртасидаги курсида бир аҳволда ўтирган эканлар. Уст-бошлари жиққа хўл. Қўлларидаги қандайдир қоғозга қараб ниманидир ўқиётгандилар. Мени кўриб ўрниларидан турмадилар ҳам. Ўтирган ерларида кўришиб қўя қолдилар.
- Ҳаa. Унга ҳам қийин бўлди. Бунчалик темир асабли одамни кўрмаганман. Майли, ўйлама. Ўзим эртага ундан хабар оламан..

Қайтаётганларида Лазокат унга кутилмаган савол бериб қолди: - Айтганча, дорихонада нима ишингиз бор эди?
- Қайси дорихонада? – сир бой бермай саволга савол билан жавоб берди.
- Дугонам билан гаплашган эдим. Сизни дорихона олдида кўрган экан, - Нодирнинг бир нарсани яшираётганига шубҳа қилиб савол аралаш боқиб.
- Бошим оғриганди, шунга киргандим..
Бошқа бу масалага қайтишмади. Лазокат маҳалласига кириб кетаётиб:
- Етиб олганиздан кейин қўнғироқ қилинг, - деди ва кетидан Нодирга эшиттирмасдан қўшиб қўйди,- хавотир оламан...

Нодир ёлғон гапиришни хуш кўрмас, лекин дорихона тўғрисида сўралганида мажбур бўлди. Агар касалхонага борганини, кимнинг олдига борганини айтганида Лазокатнинг яхши кайфиятини бузилишини, аразлашиб қолишга баҳона туғилишини жуда яхши биларди.
”Тушунолмайман. Нега унга муносабати ёмон. Ёки рашк қилармикан? Очиқдан-очиқ айтақолмай доим у ҳақида гап кетганида қовоғини солиб олади. Менга бегона эмаслигини билади-ку! Балки Лазокатга умуман у ҳақда гапирмаганим маъқулмикин?”

Шуларни ўйлаб, юраги сиқила бошлади. Уйига боргач эса биринчи бўлиб Абдувоҳиднинг ҳолидан хабар олиш учун гўшакни кўтарди. Боланинг онаси билан гаплашиб бўлганидан сўнг кўнгли тинчигач, Лазокатнинг рақамини терди.
Бироз гаплашишди. Қизнинг ”Нега уй телефонидан қиляпсиз?..” деган саволига ”Шунчаки..” деб қисқагина жавоб берди. Нодирнинг қўл телефони бугун бошқа одамга ўтиб кетгани ва ортга қайтиб келмаслиги ҳақида албатта қизнинг хабари йўқ эди, қўлидаги ялтираб турган занжир эса унинг пулига...


...Бахтиёр бармоқларини клавиатура устига олиб келганида негадир улар унга бўйсунмаётгандек туюлди. Ўзида куч топиб, чуқур нафас олдида бир неча соат аввал Зиёдага берган ваъдасига мувофиқ ўз воқеасини ёза бошлади:

”Биз уч дўст эдик...
Мен, Нодир ва Қодир, яъни Абдулқодир.
Бошимдан кечирганларим эса Ойдинни учратган кунимиздан бошланди.
Ойдин... Ойдин...”

Шу ерга келганида чуқур ўйга толди...



-davomi bor -

[Ismoilzoda]

Assalomu alaykum aziz forumdosh.

Ming bor uzr, ba`zi sabablarga ko`ra hikoyani internet-kafega kirib qo`yishga majburman. Shu sababli ba`zi texnik muammolarga e`tibor bermaysiz deb umid qilaman.

Hikoyani esa ertadan sekin-asta qizdirib boramiz.
Xozircha asosiy qaxramonlar bilan oz bo`lsada tanishtirib o`tdik.
Buyog`iga esa hikoya ritmi o`zgarishi kutiladi.

"ho`sh.. ho`sh" deb tursangiz bo`ldi ;)

Rosefire, siz aytib o`tgan masala albatta yoritiladi. ungacha istasangiz so`ragan narsangizni PM ga yuborishim mumkin.

Kitayoza, iliq so`zlar uchun raxmat.

Dilhirojhonim, Alloh rozi bo`lsin. Yordamiz uchun raxmat.

qolgan birodarlarimiz va opa-singillarimizga ham vaqtlarini ayamay tashrif buyurishgani uchun kata raxmat.

PS. Nu chto dorogie, vspomnim prejniye vremena?

[rosefire]

Rosefire, siz aytib o`tgan masala albatta yoritiladi. ungacha istasangiz so`ragan narsangizni PM ga yuborishim mumkin.


agar keyinroq yoritiladigan bo'lsa, pmda jonatishiz shart emas. Kutamiz, hikoyangiz davomida yoritib o'tarkansizku.

qiziq, shunday hikoyalarga ideani qaydan olasiz? rosa hayotiy tuyuladi, bo'lgan voqeadek

ijodingizga baraka, rahmat juda yahshi chiqyapti. davomiga omad

[mastura]

qanday maslahatlar bergan ekan qiz? bilgisi kelarkan odamni. o'shani ham yozib o'tsangiz undanam qiziq bo'lardi (uzr balki bu hikoyangizning yozilish usuliga ziddir)
rahmat

Assalomu alaykum.
Manimcha duolar o'rgatgan bo'sa kere.. yana bilmadim..:uups: Lekin rasa qizig'akan raxmat!! Davominiyam kutamiz..

[Ismoilzoda]

Ming bor uzr,
ustida ishlab
tuzukroq ko`rinishga
keltirish lozim ekan.

[Ismoilzoda]

Ming bor uzr,
ustida ishlab
tuzukroq ko`rinishga
keltirish lozim ekan.

[AKULA]

:) :) :)
Cho'k go'zal...

[mastura]

Assalamu alaykum.
Iltimos davomini tezroq qo'ying.......

[_DIVA_]

Zo'o'o'r hikoyekan lekin oxiri yo'ligi yomon..