Avrupa Birliği yerine Akdeniz Birliği mi?

[hsr_1979]

Avrupa Birliği yerine Akdeniz Birliği mi geliyor?
Getirdikleir ve Götürdükleri nelerdir?

[Malkoc]

Birlik sadece ekonomik alanda olacaksa, iyidir.

[hsr_1979]

Le Monde: Türkiye ikna olmadı
Le Monde Gazetesi, Sarkozy'nin 'Akdeniz Birliği' projesinde Türkiye'de kimseyi ikna etmediğini yazdı.

Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy'nin öncülük yaptığı 'Akdeniz için Birlik' projesinin Türkiye'de hiç kimseyi ikna etmediğini belirtti.

Gazete, Ankara'da projenin, Güneydeki ülkelerden AB'ye göç dalgalarını durdurmak ve Türkiye'yi katılım müzakerelerinden uzaklaştırmak gibi iki açıklanmamış amacı olduğu için 'kötü bir başlangıç' yaptığını düşünüldüğünü yazdı.

Le Monde gazetesi, çeşitli Akdeniz ülkelerin 'Akdeniz için Birlik' projesine yaklaşımına ilişkin analizinde Kuzey Afrika ülkelerindeki halkın projeyi 'mesafeli', 'ilgisiz' kaldığını belirtti. "Akdeniz için Birlik, Türkiye'de hiç kimseyi ikna etmedi" ifadesini kullanan Le Monde şunları yazdı:

"Nicolas Sarkozy'nin projesi, Ankara'nın değerlendirmelerine göre kötü bir başlangıç yaptı, iki başlıca ve açıklanmamış hedefinden dolayı: Güneydeki ülkelerden AB'ye göç dalgalarını durdurmak ve bir alternatifini önererek Türkiye'yi katılım müzakerelerinden uzaklaştırmak."

Bazı Türk aydınlarına projeye ilişkin görüşlerini de yansıtan gazete, "Üstelik, bazı Türk aydınlarına göre, Türkiye'nin gerçek bir Akdeniz kimliği veya politikası yoktur. Elbette Fas ve Tunus gibi bazı ülkelerle serbest ticaret anlaşmalarını geliştirdi, Ortadoğu'da faal, Afrika'da yer almaya çalışıyor ancak özellikle Yunanistan ve Kıbrıs (Rum kesimi) gibi bazı Akdeniz ülkeleriyle karmaşık ilişkileri var" şeklinde yazdı.

Kaynak: ANKA

http://www.dunyabulteni.net/news_print.php?id=47308

[hsr_1979]

Seyfi Şahin


http://www.ortadogugazetesi.net/images/yazar/YazarRes_14.gifAkdeniz İçin Birlik



Fransa Cumhurbaşkanı Sarkozy, Türkiye'yi Avrupa birliğinden dışlamak için yeni bir ekonomik, kültürel ve yarı siyasi bir oluşum meydana getiriyor. Bu kuruluştan maksat Türkiye'ye İsrail ve Araplar arasında arabuluculuk yaptırmak, İsrail'e destek sağlamanın ötesinde oyalamak, avutmak ve etkisiz hale getirmektir.
Türkiye bunu daha önce hissetti. Bu kuruluşa katılmayacağını bildirmişti. Ama ne oldu bilmiyoruz? Sayın Tayyip Erdoğan her zaman yaptığı gibi birden bire çark etti. Daveti kabul ederek, Paris'e gitti.
HAYIR DİYEBİLEN TÜRKİYE
Üzülerek ifade edelim ki, çok eskiden beri Türk dışişleri hiçbir konuda Batılılara hayır diyemiyor. Sanki mahkummuş gibi, ne derlerse evet diyor. Eski dışişleri bakanlarından birisi de bu konuda bir kitap yazdı ve adını da "Hayır diyebilen Türkiye" koydu. Demek ki, Türkiye hiçbir şeye hayır diyemiyor. Velev ki AB tarafından veya bir Avrupa ülkesi tarafından Türkiye aleyhine bir karar alınmış olsa bile...
Gerçekten direkt Avrupa birliği parlamentosu veya Avrupa konseyi birçok karar alırken, çok açık ve net olarak Türkiye aleyhine karar çıkmış, Türkiye bunları hazmetmiştir. Mesela Türk Ermeni meselesinde, Kıbrıs'ta Türk Rum meselelerinde AB kararları Türkiye aleyhine olmuştur.
Maalesef, Fransa her zaman olduğu gibi, açıktan Türk düşmanlığı yapmış. Türkiye yüzünden Fransa halkı AB anayasasını ret etmiş, Sarkozy Cumhurbaşkanlığı seçiminden hep Türk düşmanlığını tema olarak işlemiştir. Bunun ötesinde Fransız Parlamentosu Ermeni soykırımını kabul etmiş, Türk milletini soykırımcı olarak ilan etmiştir. Türkiye dışişleri ve TBMM bu konuda köklü kararlar alamadığı için bu olay da yapanın yanında kalmıştır. Türkiye Avrupa ve diğer dünya devletleri nazarında kendi hak ve hukukunu savunamayan aciz, pısırık ve ahmak bir ülke durumuna düşmüştür.
Türkiye'nin bu konuda alacağı karar en azından ekonomik olmalı idi. Mesela Türkiye'ye Fransız malları girmemeli idi. Fransız şirketleri Türkiye'de faaliyet göstermemeli ve yatırım yapamamalı idi. Fransız vatandaşları Türkiye'de mülk edinememeli ve Türkiye'ye vizeli girmeli idi. O zaman görecektik ki, bakalım Fransız Parlamentosu bu kararında direnecek mi idi? Hatta Askeri ihalelere Fransız şirketleri girmemeli idi. Ama Türk silahlı kuvvetleri şükürler olsun ki, bu konuda daha şuurlu ve kararlı görünerek son yapılan Helikopter ihalesinden Fransız şirketi çıkarılmış idi. Bu konu için Türkiye'ye gelen Fransız bakan bunu da not ettik diyerek bizi tehdit etmişti. Ama ne yazık ki Fransız Parlamentosunun aldığı Ermeni kararına karşı biz de bunu not ettik diyemedik.
Şimdi benim anlayamadığım şu; hedefinde Türkiye'nin AB'den dışlanması,
Türkiye'nin kenara itilmesi veya politik bir oyunla oyalanması manasına gelen "Akdeniz için Birlik" planını, AKP hükümeti veya Başbakanın nasıl olup da kabul etmiştir. Bu olay için hele Paris'e gitmek ne kadar da apolitik bir davranıştır?
Üzülerek ifade edelim ki, Türkiye küçülmüş ne yapacağını bilmeyen bir ülke haline gelmiştir. Yahut daha önce açıklandığı gibi oraya gitmeyecek ve bu kuruluşa üye olmayacak Türkiye'nin ilan ettiği sakıncalara rağmen tükürdüğünü yalar hale gelmiştir.
Burada şunu söyleyelim ki, büyük devletleri büyük adamlar yönetir. Böyle olunca da o devlet ve millet yükselir.
Bu gün ortada görülen siyaset Türk milletinin lehine değildir. Hatta aleyhinedir. Sayın Başbakanın bunları görecek kadar ferasetli olması beklenir. Allah Türk milletine ve devletine yardım etsin Vesselam...

http://www.ortadogugazetesi.net/images/gazete001.gif
http://www.ortadogugazetesi.net/makale.php?id=1274

[hsr_1979]

Ayça SEZER


http://www.ortadogugazetesi.net/images/yazar/YazarRes_59.gifAkdeniz İçin Birlik Projesi Ve Düşündürdükleri



Biliyorsunuz Başbakanımız bir süredir Paris'teydi. Bağdat'ta BOP eş başkanlığı görevini ifa ve ilzam ettikten sonra acele Paris'e gitmiş ve kadim(!) dostumuz Sarkozy ile yeni ve alternatif (!) bir projenin toplantılarına katılmıştı.
Konu: Akdeniz İçin Birlik toplantısı ve Akdeniz Birliği.
Refakatçiler; Nicolas Sakozy, Merkel, Borosso vs…
Sarkozy kim? Türkiye' nin Avrupa' da işi yok deyip gezen bir devlet başkanı. AB' nin kötü polisi. Kaç Ülke katıldı: 40
Aralarında kimler var? 3 çeşit ülke var açıkçası. Bunlar AB üyesi ülkeler, Arap Ülkeleri ve diğerleri. (Bizim hangi gruba girdiğimizi tahmin etmek zor değil.)
Bu Akdeniz Birliği hikâyesini ilk kim atmıştı ortaya? Nicolas Sarkozy…? HAYIR. İlk atan o değildi. Aslında 1995 ' de benzer bir Barcelona süreci vardı. O dönemde Yaşar Kemal gibi bazı yazarlar da Akdeniz Kültürü üzerine bol bol konuşup durmuşlardı hatta.
Ama son zamanlarda Sarkozy çok sık dillendirdi ve kendisi biraz popüler bir kişi olduğundan, hemen duyuldu.
Proje ile ne amaçlanıyor? Avrupa Ülkeleri ile Akdeniz ülkeleri arasında işbirliğini artırmak.
Türkiye, Kuzey Afrika ve Ortadoğu hattında (Yani Akdeniz Hattı' nda) bulunan ülkeler ile Avrupa'nın güçlü ve etkin olacağı bir birlik kurmak. AB' nin özellikle Ortadoğu etkinliğini devam ettirmek.
Peki Ortadoğu' da ABD varken ve Türkiye mevcut hükümet ile ABD müttefiki ve BOP eşbaşkanı iken, Avrupa' nın Ortadoğu' da ki etkinliğini artırmayı hedefleyen böyle bir projede Türkiye ne yapmaktadır.?
İşte bu noktada birde bakıyoruz ki, İsrail' de katılımcı devletlerarasında. Üstelik Lübnan, Mısır ve Suriye' de aynı birliğe katılmak yolunda toplantıya katılmışlar.
Şimdi biz bütün bunlardan ne çıkarıyoruz?
AKDENİZ BİRLİĞİNİN BAZI SONUÇLARI
1- Öncelikle Avrupa ile ABD' nin çıkarları zaman zaman çatışsa bile hiçbir zaman birbirlerini örselemezler. Ve zaten buradaki asıl hedefte Ortadoğu ülkeleri üzerinde Avrupa'nın mutlak otoritesini kurmak değil, başka bir şey. O halde örneğin ABD; Irak politikalarında, yanında İngiltere ve İspanya gibi devletleri görmekten nasıl ki rahatsız olmadıysa (ki olmadı) Akdeniz Birliği' nden de muzdarip olmayacaktır.
2- Bu proje İsrail açısından son derece önem arz eder ve onu korur. Zira Arap devletleri ile İsrail' in ilişkileri bu proje ile gelişebilir. İsrail, her ne kadar güçlü bir devlet olsa da dört bir yanı araplarla çevrilidir sonuçta ve bu gibi yatırımlar yapmak zorundadır.
3- Fransa; Özellikle eski sömürgeleri olan, Kuzey Afrika ve bazı Arap Ülkelerinde, sömürge sürecinden gelen mevcut bir güce zaten sahiptir. Bu gücünü devam ve muhafaza ettirmesi için Akdeniz Birliği Projesi iyi bir sunumdur. Ancak Fransa' nın özellikle Kuzey Afrika Ülkeleri' nde ki petrol olanaklarını da gözden kaçırdığını sanmamaktayım.
4- Proje, Karadeniz Ekonomik İşbirliği Projesi' nin Karadeniz'e kıyısı olmayan bazı ülkeleri de kapsadığı gibi; bazı Akdeniz' e kıyısı olmayan ülkeleri de kapsayabilirdi aslında. (Mesela Irak ve Ürdün gibi.) Ancak bu iki devletin katılmayacağı şimdiden tahmin edilebilir. Zira Ürdün, iyi bir ılımlı İslam modeli olarak, ABD' nin ve Avrupa' nın emrine zaten amadedir. Kapılarından hiç ayrılmaz. Üstelik BOP Projesinin de en avantajlı ülkelerinden biridir zaten. Irak konusuna gelince. Ona hiç girmiyorum bile.
5- Türkiye'' ye gelince; Türkiye bu proje için, her ne kadar AB sürecine alternatif değil dese de önemli olan bunu, izafe etmek değil ispat etmektir. Yani kabul ettirebilmektir. Zira AB' nin kötü polisi Fransa, Türkiye' yi AB yerine, alternatif birliklerde görmek arzusundadır.
Ayrıca bu gibi projeler, genelde, umulduğundan farklı sonuçlanmaktadır. Mesela Balkan Paktı Projesi (Batıdaki komşularımızla) ve Sadabat Paktı projesi (Doğudaki komşularımızla) de bölgesel nitelikte idiler. Ama 2. Dünya Savaşı süreci ve sonrası oluşan kutuplaşma ve en önemlisi Atatürk' ün ölümü bu projeleri işlevsiz hale getirmişti.
Sonuçta gerçek şudur. Dirayetsiz, kukla ve teslimiyetçi politikacıların yönetimde olduğu bir süreçte, katılınacak her türlü birlik; Daha çok emperyalist kuşatma, toprak satışı ve sömürü malzemesi olarak bize geri dönecektir.
Yoksa Sarkozy' nin "Türkiye' nin AB üyeliğini engellerken bir yandan da iyi niyetli bir alternatif sunması" gibi, bize hiçbir fayda getirmeyecek bir imajla karşılaşmak ve aşağıdaki "tehlikeli soruların tehlikeli cevaplarına" ulaşmak pekâlâ mümkündür.
TEHLİKELİ SORULAR?
1- Akdeniz Birliği söylemi ile davet edilen Arap ülkeleri ve Ortadoğu ülkeleri' nin, BOP (Büyük Orta Doğu Projesi) denilen projenin kapsamındaki ülkelerden olmaları bir tesadüftür mutlaka. Ama bu tesadüfün sonuçları ne olabilir.?
2- Türkiye yukarıda saydığımız 3 grup ülkeden hangisine girmektedir? Bana sanki Ortadoğu grubu olan; Suriye, Lübnan, İsrail grubuna dâhil edilmiş gibi geldi. Böyle bir durumda BOP (Büyük Orta Doğu Projesi) adlı proje ile bu birliğin çatıştığı ve uzlaştığı noktalar neler olacaktır. (Bu da ayrı bir yazı konusudur zaten.)
3- Güney Kıbrıs Yönetimi bu birlikte olacak mıdır? Adada son günlerde çok ilginç gelişmeler olmaktadır. Bu gelişmelerde sık sık geçen bir de söylem vardır. O söylem de şudur; "Kıbrıs için Tek devlet, tek millet !" Aynı günlere denk gelen bu söylemle Akdeniz Birliği projesi arasında nasıl bir bağ kurulabilir?
4- Türkiye bu birliğe katılır ve Sarkozy' nin istediği şekilde, bir de lider ülke olursa, "AB alternatifi birlik" söylencesi ne aşamaya gelecektir? Türkiye, öte yana atılan bir ülke pozisyonuna girer mi?
5- Bu proje, "Avrupa-İslam diyalogu" anlamında, ne ifade etmektedir.?
6- Türkiye bildiğiniz gibi, "Karadeniz Ekonomik İşbirliği Anlaşması' na" da taraftır ve fayda görmektedir. Ancak bilinmeyen, daha doğrusu duyulmayan bir şey vardır. O da Avrupa Ülkelerinin de, Karadeniz' de aynı "Akdeniz Birliği" gibi, bir "Karadeniz Birliği Projesi'" nin hazırlığı içinde olduğudur. Ve bu müstakbel oluşumda da amaç, Karadeniz Ülkeleri ile Avrupa Ülkeleri' nin işbirliğini artırmaktır.
Hem güneyden ve hem de kuzeyden gelen bu birlik sevdası (!) sadece bir birlik sevdasından mı ibarettir.?
Şimdi tüm bu tehlikeli sorularla ve eş zamanlı oluşumların düşündürdükleriyle sizleri baş başa bırakıyorum.
Sevgiyle kalın,

http://www.ortadogugazetesi.net/images/gazete001.gif
http://www.ortadogugazetesi.net/makale.php?id=1280

[hsr_1979]

http://www.haberinyeri.net/images/cgazetesi.gif Zirve bildirisi düzeltilecek
15-07-2008 03:07
AB üyesi ülkeler ile Kuzey Afrika ve Ortadoğu’dan birçok hükümet ve devlet başkanının katılımıyla yapılan “Akdeniz İçin Birlik” projesi zirvesinin sonuç metninde yer alan bazı ifadeler nedeniyle İsrail ve Filistin tarafları arasında gerginlik yaşandığı bildirildi.

Fransa Dışişleri Bakanı Kouchner, İsrail ve Filistin temsilcileri arasında son dakikada ortaya çıkan anlaşmazlık nedeniyle sonuç bildirisindeki bazı ifadelerin değiştirileceğini söyledi. Kouchner, sorunun kaynağının, İsrail’in “ulusal ve demokratik devlet” olarak tanımlanmasından kaynaklandığını, bu ifadelerin on binlerce Filistinli mültecinin geri dönüş hakkı gibi konulardaki anlaşmazlıkları gündeme getirdiğini belirtti. Filistin Dışişleri Bakanı Riyad el Maliki de metindeki “Yahudi devletine” gönderme yapılan ifadeleri kabul etmelerinin mümkün olmadığını kaydetti.

Akdeniz İçin Birlik zirvesi nedeniyle Paris’e giden Suriye Devlet Başkanı Beşşar Esad’ın dün Fransa’nın ulusal bayramı olan Bastille Günü kutlamalarına katılması ülkede tartışma yarattı.

Champs-Elysees meydanında düzenlenen askeri geçit törenini izleyenler arasında, Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy’nin misafirleri olarak BM Genel Sekreteri Ban Ki-mun, Mısır Devlet Başkanı Hüsnü Mübarek, Filistin yönetimi başkanı Mahmud Abbas, İsrail Başbakanı Ehud Olmert ve Almanya Başbakanı Angela Merkel yer alırken, Esad’ın da tribünde bulunması tartışma yarattı. Törende, “Suriye’ye özgürlük” diye bağıran bir grup Sınır Tanımayan Gazeteciler üyesi polis tarafından gözaltına alındı. Şam’ın 1983’te, Beyrut’ta 58 Fransız askerinin ölümüne yol açan bombalama eyleminin arkasında olduğuna inanan eski Fransız askerleri birliğinin başkanı Jean-Luc Hemar, “Bu konuda rahatsızlık hissediyoruz” dedi. Fransa Cumhurbaşkanlığı’ndan yapılan açıklamada ise 1983’teki olayın sorumlusunun Suriye değil, Lübnan’daki Hizbullah örgütü olduğu savunuldu.

http://www.haberinyeri.net/Dunya/Zirve-bildirisi-duzeltilecek_24174.html

[TÜRKÇE]

Fransanın oldugu yerde birlikde olmaz kardeşlikde

[hsr_1979]

Bunun ötesinde Fransız Parlamentosu Ermeni soykırımını kabul etmiş, Türk milletini soykırımcı olarak ilan etmiştir.
¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨ ¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨
Akdeniz İçin Birlik zirvesi nedeniyle Paris’e giden Suriye Devlet Başkanı Beşşar Esad’ın dün Fransa’nın ulusal bayramı olan Bastille Günü kutlamalarına katılması ülkede tartışma yarattı.(...)Esad’ın da tribünde bulunması tartışma yarattı. (...) Şam’ın 1983’te, Beyrut’ta 58 Fransız askerinin ölümüne yol açan bombalama eyleminin arkasında olduğuna inanan eski Fransız askerleri birliğinin başkanı Jean-Luc Hemar, ”Bu konuda rahatsızlık hissediyoruz” dedi.


Bir yerde yapmadığımız, hatta mağduru olduğumuz bir soykırımdan suçlanıyor ve Soykırımcı ilan ediliyorz. Öte yanda bir eylemin araksında olduğuna inandığı için bir ülkenin devlet başkanına Fransız Sivil Toplum Örgütleri protesto edebiliyor. bu ne yaman çelişkidir anlamadım gitti.

Öte yandan Avrupa birliğinin egemenlik alanımızı daralttığına ve Türkiyede bunan inanan kişi sayısının arttığına innanıyorum. Solcu veya sağcı bir çok insan Türk birliğinden bahsetmeye başladı bu girşimleirn önünğü tıkamak için Akdeniz Birliğinin yeni bir "kemik" olarak önümüze atıldığına inanıyorum.

[TÜRKÇE]

Korkak PISIRIK maşa Turkiye de cezayir soykırımını tanıyamamış, hatta sırf blof icin gundeme bile getirememiştir.

[BOZ-OK]

Bos dunyanin bos isleri bunlaarrr... Akdeniz birligiymis... Peehhh... Al agzina bir keci boynuzu, kemir babam kemir... Bir gram bal almak icin bir cuval odun ye... :cool:

[Kur_Sad]

Onun yerine "babanın beki birliği" öneriyorum...
Daha hayırlı olur...

[Malkoc]

(ALINTI)
FRANSA’NIN YARDIM İÇİN ÖNÜMÜZE DİZ ÇÖKTÜĞÜ GÜNLER
Erhan DEMİRUTKU
1541 yılıydı. Kanunî Sultan Süleyman Macaristan seferine çıkmış, Barbaros Hayrettin Paşa da 70 kadırga ile onu denizden desteklemek üzere Akdeniz'e yelken açmıştı. Karada ve denizde Türk kasırgasının estiği o şanlı yıllardı. Adriyatik denizinde ikmal nakliyatının güvenliği sağlanmış, Cezayir'deki Türk denizcilerinin katılması ile de bütün Akdeniz'deki Hıristiyan kıyıları vurularak karşılarına çıkacak düşman bulunamayınca Türk donanması İstanbul'a dönmüştü.http://www.akintarih.com/turktarihi/osmanli/kapitulasyon/osmanli11.jpg

Türk donanmasının Akdeniz'den çekilmesini fırsat bilen İspanyolların, sahillerine devamlı akınlarda bulunan Cezayir'deki Türkleri İmparator Charles Quint'e (Şarlken) şikâyet etmeleri üzerine, karada karşısına çıkamadığı Türkler'den intikam almak üzere Afrika seferini başlattı. Emrindeki Andrea Doria komutasındaki 507 parça gemi ve 12.000 gemici, 20.000 piyade askeri, 5.000 süvari ile kendilerine katılan İtalyan, İspanyol ve Maltalı birlikler ve şövalyeler ile birlikte İspanya'dan Cezayir'e hareket etti. Fakat onları Cezayir'de Barbaros oğlu Hasan Bey (Barbaros'un oğlu ve Turgut Reis'in de damadıdır) karşıladı. Emrinde bulunan 600 Türk ve 2000 Arap atlısıyla birlikte büyük bir cesaret ve kahramanlıkla karşı koydu. 1541 yılının Aralık ayında yaptığı ünlü bir gece baskını ile bu haddini bilmezleri geri çekilmeğe mecbur etmişti. Bu mağlûbiyet Charles Quint'e o kadar ağır geldi ki, Avrupa'da üstünlük kurma sevdasından vaz geçerek, meydanı Türkler'e bırakıp çekildi. Almanya ve İspanya devletleri birbirinden ayrıldı. Charles Quint'in tek erkek kardeşi, I.Ferdinand, Almanya imparatoru; büyük oğlu II. Philipp de İspanya kralı oldu.

FRANSA KRALI YARDIM İSTİYOR

İşte o sıralarda Fransa İspanya savaşı patlamış, İspanya İngiltere'den yardım istemişse de bir sonuç alamamıştı. Zira İngiltere bu savaşta Türkler'in Fransa'ya yardım edeceğini hissediyor. Bu yüzden bir deniz savaşına girmeğe cesaret edemiyordu. Üstelik Osmanlı donanmasının İspanyollar'ı iyice hırpalayacağını bildiğinden böyle bir durumun çıkarılmasının daha uygun düşeceğini hesaplıyordu. Nitekim Fransa Kralı I. François (Fransuva) İspanya ile başa çıkamayacağını belirterek Kanunî'den yardım istemişti. Israrla Türk hakanından "bir milyon altın borç, Korsika adasının İspanya'dan koparılması ve İspanyol cephesine asker ve donanma gönderilmesi" hususunu rica ediyordu.

Osmanlı devletinin o günkü dünya politikasına göre bu savaşa Fransa yanında katılmak çıkarlarına uygun düştüğünden, Kanunî Sultan Süleyman da I.François'nın devamlı yalvarmalarına olumlu cevap verdi. Öte yanda, Fransız siyaseti Divan-ı Hümayun’da devamlı tenkit ediliyor, ikide bir küçük hesaplar peşinde koşarak, menfaatler elde etmek için Alman İmparatoru Charles Quint'e yaklaşmaları tepki uyandırıyordu.http://www.akintarih.com/turktarihi/osmanli/kapitulasyon/fransuva.jpg

1. François, Baron de la Garde unvanı altında Paulin (Polin) adlı bir elçiyi, Kanunî'nin Belgrad'da bulunduğu sırada yanına göndermişti. Bu elçi kralından aldığı emir ve direktifler uyarınca, Türk hakanına "efendisinin Almanya aleyhine harbe hazır olduğunu, Türk donanması Fransa'ya yardım ettiği takdirde hemen harekete geçeceklerini" gözyaşları içinde, yalvarıp yakararak anlatmaya çalışıyordu. Oysa Türkler'in bu yardıma ihtiyaçları olmadığı gibi, Kralları François'in devamlı ihanetleri sebebiyle, Türkiye nazarında Fransa'nın hiç bir haysiyeti ve itibarı kalmamış ve horlanmaya başlanmıştı.

FRANSIZ ELÇİSİNE DİVANDA HAKARET EDİLİYOR

Bunun sebebi pek çoktu. Bir kere zayıf ve fakir gördükleri Fransa'ya, acıyarak askerî ve malî yardımlar yapılmış, karada ve denizde korktukları amansız ve ezelî düşmanları olan Almanya'ya karşı devamlı himaye edilmişlerdi. Hatta Fransızlar'ı müttefik saymak tenezzülünde dahi bulunarak, aralarında bir anlaşma yapılmış. Özellikle Fransa'yı iktisaden güçlendirmek amacı ile iktisadının düzelmesi için, sonradan başımıza belâ olacak, bütün Hıristiyan devletlerin, Türkiye'yi batırıp, tarih sahnesinden yok etmek için el birliği ile sıkı sıkıya sarılacakları, "Capitulation-Kapitülasyon" adı altında bir takım ticarî ayrıcalıklar bile tanınmıştı.

Bütün bunlara rağmen Fransa, o günden bu güne her devrede Türkler'e karşı minnet duygusunu, hiç kaybetmediği aşağılık kompleksi ile göstererek, daima aleyhimize çalışmış, karşımızda küçüldükçe küçülmüştür... Dahası, Fransa'yı himaye için giriştiğimiz harplerde Fransızlardan ihanet görerek, arkamızdan vurulmakla kalmayıp, 18 Haziran 1538 yılında, Fransız kralı ile Alman İmparatoru Charles Quint arasında Türkiye aleyhine gizli bir antlaşma "Trevede Nice" imzalanmıştı. Buna göre Savoie Dukalığı arazisinin Fransa'ya bırakılması karşılığında, I. François Türk ittifakından ayrılmışlardı.

Ne var ki, Osmanlı Divanı yine de Fransa'yı desteklemenin, Türkiye'nin yüksek menfaatleri açısından gerekli olduğu kanaatindeydi. Kanunî'nin, İstanbul Seferine katılan Fransız elçisi Polin, İstanbul’a döndüğünde, Divan’da Sadrazam Süleyman Paşa tarafından, Fransa'nın "Trevede Nice" gizli andırmasından ve 1537 yılında İtalya seferi sırasındaki ikiyüzlü siyasetinden dolayı çok ağır ve hakaret edici sözlerle tahkir edilmişti. Ama padişahın damadı, olan ve büyük nüfuza sahip bulunan Rüstem Paşa'nın himayesini kazanmayı bilen Fransız elçisi Paulin, sonunda Kanunî'ye ve Divan’a "Türk yardımı olmazsa Fransa’nın Charles Quint tarafından kolayca yutulacağı" görüşünü benimseterek, bu devlete her türlü yardımın yapılması kararını verdirmiş ve kuvvetli bir donanmanın hazırlanması için de Barbaros görevlendirilmişti.

Kaptan-ı Derya Barbaros Hayrettin Paşa, Kanunî'den aldığı buyruk üzerine, 28 Mayıs 1543 Pazartesi günü beraberinde sefir Paulin de olduğu halde irili ufaklı 150 parça gemi ve 30 bin askeri ile İstanbul'dan hareket etti. 23 gün sonra Osmanlı donanması Messina boğazına giriyordu. Boğazın iki yakasında çok önemli iki kale vardı. Bunlardan biri; Sicilya adasının kuzey doğu ucunda bulunan Messina kalesi ile diğeri, İtalya'nın güney ucundaki Reggio kasabası idi. Bunlar İspanyol donanmasının üsleri ve ticaret şehirleri idi. Bu iki kale de Barbaros'un bir işareti ile tek top dahi atmadan teslim olmuş, o da bu iki şehrin bütün tahkimatlarını yerle bir etmesine rağmen yağmalattırmamıştı.
http://www.akintarih.com/turktarihi/osmanli/kapitulasyon/fr-map.jpg
Büyük Türk amirali donanmasını buradan Tiren denizine çevirerek, kuzeye doğru yönelmiş, İtalya kıyılarını takiple Napoli'nin 70 km kuzey batısında bulunan Gaeta körfezine giderek Gaeta limanına demir atmıştı. Kale kumandanı Don Diego Gaetano adlı İspanyol asilzadesi, Barbaros'un "teslim o!" teklifine kaleden üç top atışı ile cevap vererek, üç levendimizin şehit olmasına sebep olmuştu. Şanlı amiralimiz hemen karaya 12 bin asker çıkardı. Gemilerden açılan top ateşleri ile müstahkem mevki yerle bir edildi. Türk askerleri kısa sürede şehri ele geçirip, pek çok ganimet ve esirle gemilerine geri döndüler. Esirler arasında, genel vali ve kale kumandanı Don Diego Gaetano, karısı ve bütün Avrupa'ca güzelliği dillere destan olan 18 yaşındaki kızı Dona Maria ile nişanlısı Don Alvarez de Guyman da bulunuyordu. Bu güzel kızın Müslüman olması üzerine Barbaros bu kızı çok sevdi. Hemen bu arada babasını ve annesini de affederek serbest bırakan Barbaros, nişanlısı Don Alverez'e de lütufkâr davranmayı unutmadı.

[Malkoc]

İTALYA HALKI DEHŞET İÇİNDE

Türk donanması sahil boylarını takiben kuzeye doğru devamla, Roma'nın 16 km güney batısında bulunan ve Türkler'in "Tiber" adını verdikleri, Fransızlar'ın "Tibre", İtalyanlar'ın da "Tevere" dedikleri nehir ağzındaki Ostia limanına geldi. Papalığın ve Hıristiyanlığın can evi olan Roma’nın bu ileri karakoluna, Türk donanmasının girerek su alması, hele hele amiralinin de Barbaros olması, Avrupa'daki korku ve heyecanı son haddine vardırmıştı.

Bu müthiş panikle, rahip ve rahibeler başta olmak üzere, kadın erkek bütün halk dağlara kaçışmış, şehir ve çevre kasabalar "Barbaros geliyor!" vaveylaları ile inlerken, Divan-ı Hümayun’dan bu yolda bir emir alınmamasına rağmen, Roma'ya girerek bir gövde gösterisi yapmak isteyen Barbaros, bu yönde bir hareket serbestîsine de sahip bulunuyordu. O şanlı elini uzatarak Türk ırkının asırlardır düşlediği "Kızıl Elma"ya kavuşması an meselesi idi. O gece Türkler'in bir kaç saat içinde Roma'yı ele geçirmeleri işten bile değildi. Ne var ki, yanında kuvvetini zilletinden alan, horlamaya alışmış biri vardı. Bu da Müslüman Türkler'den Hıristiyanlık âlemine karşı kralının talimatı ile yardım isteyerek, bütün Avrupa'nın nefret ve lanetini üzerine çeken ikiyüzlü Fransızlar'ın sefiri Paulin'den başkası değildi. Efendisinin daveti üzerine yola çıkardığı Türk donanması, Ostia ve Roma kaleleri ile Vatikan kulelerine, Türk bayrağının çekmesi demek, Papa'nın l. Francois'ı afaroz etmesi ve Fransa krallığının Katolik aleminden ebediyen ayrılmasını sağlamak demekti.

Bu sebeple elçi Paulin derhal duruma müdahale ederek, gözyaşları içinde, Türk amiralinin ayaklarına kapanıp yalvarıp yakarmağa başlamıştı. Böyle bir hareketin Fransa'yı kurtaracağına büsbütün batıracağı. Bütün ihanetlerine rağmen Fransa'yı kurtarmak görevi ile sefere çıkan Barbaros yalnızca onu dinlemekle kalmamış, Türk'e has o acıma duygusu ile (o merhametimiz bize her devirde başımıza belâ olmuş(ur) üstelik Paiulin'e bizzat götürüp vermesi için bir de bu şehirlere dokunmayacağına dair teminat mektubu vermişti. Fakat halk, Türk donanması çekilip gidinceye kadar bu panikten kurtulamayıp, Ostia ve Nettuna halkı, Türk donanmasına erzak ve meyveler taşıyarak, hizmet ve gayretleri ile Barbaros'un merhametine sığınmışlardı.

Türk donanması yeniden demir alarak kuzey batıya yöneldi. Sardunya ile Korsika arasındaki Benifaco boğazından geçti. Böylece Tiren denizinden batı Akdeniz'e çıktı. Kuzey batı istikametini takiple, 11 Temmuz'da Fransa'nın Akdeniz'deki amirallik merkezi olan Toulon'a varıldı. Türk donanmasının limana girişi çok muhteşem olmuştu. Toulon'da bulunan bütün Fransız harp gemileri direklerine Türk bayrağı çekili olduğu halde, Kaptan-ı Derya Türk Amirali Barbaros Hayrettin Paşa ve donanmasını top atışlarıyla selâmlıyordu.

Burada bir süre kalındıktan sonra 21 Temmuz sabahı, Akdeniz'in büyük bir limanı olan Marsilya'ya gelindi. 44 parçalık Fransız donanması direklerine Türk bayrakları çekili olarak onları karşıladı. Barbaros, filo komutanları ve büyük Türk kaptanları beraberinde olduğu halde, üzerlerinde Fransızlar'ın gözlerini kamaştıran sırmalı elbiseleriyle karşılanarak karaya ayakbastı. Kendisi Cezayir hükümdarı sayıldığı için krallara mahsus bir karşılama töreni hazırlanmıştı. Türk amiralini ve kaptanlarını kral adına karşılamaya, Fransız Deniz Kuvvetleri Komutam Prens Conte d'Enghien François de Bourbon (23 yaşında ve müstakbel Kral IV. Henri’nin amcası). "Provenco" Valisi Baron ele Grignan ve birçok Fransa asilzadesi karşıladı. Şereflerine verilen ziyafet ve törenler çok parlak oldu. Fakat Barbaros hemen harp hazırlıklarını öğrenmek istedi. Ama daha hiç bir hazırlığın yapılmadığını öğrenince de, orada bulunan bütün ileri gelenlere bağırıp çağırarak, çevresinde titreyen yetkililere hakaretler yağdırmaya başladı. Comte d'Enghien kendisini güçlükle teskin etmeye çalıştıysa da, Barbaros ziyafetin hemen ardından büyük bir hiddet içinde amiral gemisine döndü.

FRANSIZLAR DÖNEKLİK EDİYOR

Türk donanması boşuna Marsilya önlerinde beklemekte, hatta büyük iaşe sıkıntısına sebebiyet vermekteydi. Fransızlar yine tutarsız bir siyasete başlamışlardı. Türk donanmasını çağırdıkları için Katolik âleminden korkmaya başlamışlar, Charles Quint'e karşı I. François'nin Avrupa'ca hain ilân edileceğinden çekinerek; gelen yardımdan pişman olmuşlardı. Barbaros'u oyalayamayacaklarını, hele onun hiç bir şey yapmadan geri dönmeyeceğini çok iyi bildiklerinden, önemsiz bir hareketle işi bitirme sevdasına kapılmışlardı. Bu sebeple de Niş (Nice) şehri üzerine bir sefer açmakla işi kapamak istiyorlardı. Barbaros, bundan hiç hoşlanmamıştı. Kendisinin büyük bir sefer için geldiğini söylemesine rağmen, Fransa kralı adına böyle bir sefer de açamayacağı için, çaresiz. Niş harekâtına katılmaya rıza göstermişti.

Marsilya'da 16 gün kalındı. Türk leventleri şehri ve çevreyi gezerken, Fransız halkı tarafından büyük hüsni kabul gördüler. 5 Ağustos günü Fransız donanmasını da yanına alan Barbaros, Toulon'a hareket etti. 10 Ağustos'ta 208 parçadan oluşan müttefik donanma Toulon şehrine geldiğinde Kanunî de Estergon kalesini fethetmişti. I.François'nın emriyle Toulon şehri Türkler'e verilmiş, kalesine de Türk bayrağı çekilmişti. Zira Divan-ı Hümayun ile yapılan anlaşma böyleydi. Bu konuda Fransız halkına bir krallık emri bile neşredilmişti. Toulon artık bir Türk şehri olmuştu. Şehir halkı da bundan ziyadesiyle memnundu. Zira Türkler'in ahlâk ve civanmertliğinden hoşlanmışlardı. Leventler isledikleri yere girip çıkarken büyük ilgi görmekteydiler. Beş bin kişilik şehir halkı, otuz bine yakın Türk askerini âdeta bağrına bastı. 1544 yılının Nisan ayına kadar da tam sekiz ay Türk idaresinde bir Türk şehri olarak kaldı Toulon... Bu süre içinde Avrupalı bütün seyyahların da sitayişle bahsettiği gibi, gürültüden hoşlanmayan Türkler'in yönetimi sırasında en küçük bir inzibat olayı dahi vuku bulmadı...

Barbaros, donanmasını harekete geçirdiğinde, kendisine kuru bir gösterişten ibaret olan önemsiz bir Fransız donanması da katılmıştı. Osmanlı tarihlerine göre 4 kalyon ve 8 kadırgadan oluşan 12 gemilik bu filoyu Fransız kaynakları kendilerine ait şeyleri çok büyük gösterme sevdasına müptelâ olduklarından, François de Bourbon komutasında 22 kadırga, İstanbul sefiri Paulin komutasında 18 küçük gemi ve Kont Dela Anguılara komutasında da 4 kalyondan ibaret olduğu belirtilir. Asker sayısını da abartarak 7 binden başlayıp 18 bine kadar yükseltirler.

Disiplinden yoksun, eğitimsiz ve deniz savaşlarına karşı bilgisiz ve cesaretsiz olan Fransız askerlerinin hareketleri Türk donanmasının disiplinli ve saygılı tavırları ile ünlü kaptanlarını ve yiğit leventlerimizi çok şaşırtmaktaydı. Küçük Fransız filosu Conte d'Enghien komutasına verilmişti. O da doğrudan doğruya Barbaros'un emir ve komutası altındaydı, Toulon'dan hareket ettiklerinden beri devamlı Barbaros'tan barut ve gülle istemeye bağlamışlar, isabetsiz ve rast gele yaptıkları ateşleriyle de, seferin sonuna kadar Türk donanmasına hiç bir faydaları dokunmamıştı. Üstelik bu istekleri de bitip tükenmemişti. Hatta bu tutumları o kadar can sıkmıştı ki, Fransız kaynaklarına dahi geçmiş olan Barbaros'un "şu Fransız askerliğine diyecek yok doğrusu, gemilerine şarap fıçıları doldurmayı unutmuyorlar da barut fıçılarını unutuyorlar" sözlerine muhatap olmuşlardı...

[Malkoc]

NİŞ KALESİ TÜRKLERİN ELİNE GEÇİYOR

Niş o sıralarda Alman İmparatoru Charles Quint'e bağlı bulunan Savoie (Savoja) Dukası’nın elindeki tek şehirdi. Türk Donanması Niş kalesini hemen bombardımana başlamıştı. Bombardımanın en ateşli anında, Fransız donanması ateş kesti. Bu anı duruma şaşırıp çok kızan Barbaros, Prens François de Bourbon'u hemen gemisine getirtip bu hareketin sebebini sordu. Barutlarının tükendiğini, Marsilya'da gemilere yüklenen fıçıların şarapla dolu olduğunu öğrenince, hiddeti daha da arttı. Çok ağır bir dille hakaretler yağdırarak, prensi gemisine geri gönderdi. Kaybedecek vakti olmadığından planını değiştirip, Niş kalesini arkadan, kara kısmından da çevirmek amacı ile donanmasını yakındaki Villa Frans (Villle France) limanına sokan Barbaros, burayı bombardıman sonucu işgal etti. Bataryalarını dağlardan aşırarak Niş şehrinin bütün ümitlerini ortadan kaldırdı. Bir yandan Niş kalesi hedefi şaşmayan Türk toplarının ateşleriyle dövülüyor, öte yandan çevresine tabyalar yapılarak hendekler kazılıyordu... Bu işlerin bu derece süratle ve akıl almaz bir maharetle yapılışını Fransızlar, uzaktan hayretle ve şaşkınlıkla seyrediyorlardı. Sonunda 20 Ağustos 1543 Pazartesi günü, Nisliler Türkler'e kaleyi teslim etmekten başka çare bulamadılar.

Barbaros Hayrettin Paşa anahtarları bizzat getiren validen, bunları Kanunî Sultan Süleyman adına teslim aldı. Vali şehrin affı için kendisine yalvarıp yakardı. Soylu Türk amirali, şehir kendiliğinden teslim oldu diye bu affı kabul ederek yağmalamadan vaz geçti. Bu savaş sırasında Türk leventleri yalnızca 100 şehit vermişlerdi.

Bütün bunlar olurken, şehrin Fransızlar'a teslimi için, Fransız gemilerinden savaşı seyredenler, Nislilerle gizli bir pazarlığa başvurarak, şehrin servetinin Türk ordusunun eline geçmemesi yolunda entrikalara başlamışlardı. Türk ordusunun kendileri gibi aç gözlü olmadıklarını düşünememişlerdi. Nitekim bunu vaktinde haber alan Barbaros, öylesine hiddetlendi ki, François de Beurbon ile sefir Paulin'i idam edilmekten ve ağır bir dayak cezasından güç halle kurtarabildiler. Buna rağmen, o asil soylu yiğit ve mert insan, şehri teslim aldıktan sonra anahtarları yine de Fransızlar'a vererek, donanmasıyla birlikte Toulon'a hareket etti. Fakat Fransızlar Nis'i feci şekilde yağmalamakla kalmayıp, suçu da Türkler'in üzerine attılar. Fransız tarihçileri minnet duygusundan uzak ve sorumsuz yazıları ile devamlı Barbaros ve Türk leventlerini hep barbar olarak gösterirken, gerçeğin bu olmadığını Enghien Dukasının amcası Vieillevîlle Markisi, hatıralarında şöyle yazmaktan kaçınmamıştır. "Nice şehri, teslim şartlarına aykırı olarak yağmalandı, sonra yakıldı. Bu hâdise Türkler'e isnat edilmek istendi. Fakat yağma başladığı vakit Barbaros ve bütün Türkler, Nice'den çoktan uzaklaşmışlardı. Bununla beraber hâlâ Fransa'nın ve Hıristiyan dininin şerefini korumak maksadıyla bu çirkin olay, zavallı Barbaros'a yüklenmek istenmektedir".

FRANSIZ YÖNETİCİLERİ O GÜNDEN BU GÜNE HİÇ DEĞİŞMEDİ

Fransa'nın XVI. yüz yılda Alman istilâsından kurtuluşu, Türk himayesi ve yıllarca Almanya'ya yapılan Türk saldırıları sayesinde olmuştu. Charles Quint'in zindanlarında ölümü bekleyen I. François'yı kurtarmak amacı ile açılan Mohaç seferi sayesindedir ki, Fransa ve kralı yeniden hayat bulabilmiştir. Alman İmparatorluğu Türk Askerî gücü karşısında sinmeseydi, bu gün Fransa diye bir devlet belki de olmayacaktı. Buna rağmen, o günden bu güne Fransızlar nedense, Türk himayesini daima nankörlükle karşılayıp, kendilerini kurtarmaya gelen Barbaros'u bile asırlar boyu barbar göstermekten vazgeçmemişlerdir. Daha Kanunî devrinde başlayan ve ancak Hıristiyan Fransa'ya yakışacak tavır ve hareketler, hâlâ da devam etmiyor mu? Osmanlı devletinin zayıf düştüğünü hissettikleri günlerde ortaya çıkarttıkları asılsız Ermeni meselesini körükleyerek, düzmece tarihler ve olaylar yaratarak tarihî bile saptırmaları, sırf Türk'ün yüceliği karşısında yenemedikleri aşağılık komplekslerini tatmin etmek değil de nedir? Elbette, yardım diledikleri günlerden kalan atalarımıza olan minnet borçlarını ödeyecekleri gün olacaktır. ve yine İstanbul'a yardım için gönderecekleri elçileri çıkacaktır.
__________________________________________
Fransız'ın özünde vardır kancıklık. 1000 yıllık politikaları bu.