naughty
08-18-2001, 04:22 AM
Aqllar johil, qalblar nursiz edi u zamon
U qalblar imon suvisiz, quruq biyobon
Hokim edi her yerda zulm va tug'yon
U kungacha yer yuzida, kufr hukmron
U kunda tug’ilib, munis bir O'g'lon
U kun ka’ba butlari, bo’lib yuztuban
Kisroda bor edi, ulkan bir ayvon
U kecha u ham yiqilib, boldi u vayron
Ular surib bolgandi, davr va davron
Koinot edi masrur, hursand va shodon
Ko’p bahtiyor edilar, yerlar va osmon
Chunki uzun yillardir, ular Uni kutgan
Shu kuyi katta boldi, u nurli O'g'lon
"Amin" ismin oldi, gapirmadi u yolg'on
Bir qancha oylar, kunlar o'tib oradan
Hiro g'origa borardi ahyon va ahyon
Bir kun edi yolg’z va halqdan pinhon
“O’qi” amrin eshitti, birdan nogahon
Shirin bir qo’qruv ila bo’lib u hayron
Usha choq Makkaga, qaytib u hamon
Yaqinlarga qildi u, arzi hol bayon
Hammasi Injilda, Tavrotta yozilgan ayon
Dedilar “sen qo’rqma Alloh mehribon
SENSAN DEMAK ASRLARDIR KUTILGAN INSON"
Ha U edi kutilgan, Rasul ur Rahmon,
Ham U edi olamga, Payg'ambar Zishon.*
Ayollardan Hadicha, ilk musulmon (RA)
Sadoqatli, muazzaz va ko’p pok domon
Erkaklardan Abu Bakr keltirib imon (RA)
Siddiq bo’ldi, do’st bo’lib, taqdirga shoyon
Ali ham Islom bo’ldi, bo’lib u mardon (RA)
Ham Zinnurayn bo’ldi, Usmon bir Avfon (RA)
Keyinroq Umar ul Faruq, qo’lida Furqon (RA)
Shu tariqa boshlanib da'voyi Qur’on
Koinotga u bo'lib, oliy bir Farmon
Ham bo'lib U hasta qalblarga darmon
Chunki oyatlarda bor edi mu'jizul-bayon
Shunda uni dedilar "Qur'oni Azimushshon"
Dunyolarni etib u, oydin va charog’on
Shu zaylda bo'ldi u, ham virdi zabon*
Lek, Abu Jahl, Lahab va Abu Sufyon*
Qarshi kelib u nurga, nodon notavon
Ham shu bilan Allohga ko'tarib isyon
Bilmadilar u-yerdagi bir Moh Tobon
O'ziga qorong'i qilar, ko'zlarin yumgan
Ularga boshliq edi u botil Shayton
Qora ruhlari uchdi, jahannam tomon
Halqlar shu tariqa qilib ahd paymon
Mu'minlar oz edi ko'p edi dushman
Johillar zulmiga uchrab beomon
Mu’minda imondan, zirhli bir qalqon
U qalqonki daf’iga bormi hech imkon?
U qalblar endi imon mevasi bergan
Munavvar, ulviy, buyuk bir bos’ton
U imon ki ta’rifi tillarda doston
U imon ki ta’rifida ojizdir lison
Guli Muhammadi (SAV) ila go’zal guliston
Dedilar “bu yo’lda mollarimiz ila jon
Alloh uchun, bo’lsin fido va qurbon”
Ham ko'rsatdilar, "Sobran Jamilan"*
Oradan 13 yil vaqt o'tib bir zamon
Shaxri Yasrib tomon, bo'ldi U ravon
Madina bo’ldi Unga nurli bir oshiyon
Nuri Qu’ron sekin asta, tarqalib har yon
Zulumat o’rtasida, misli bir shamdon
Johillar va kufforga bermasdan omon
Hamzalar, Sa'dlar ham Forsiy Salmon
Kurashdilar har biri bo'lib qahramon
Hayron qolardi, ko'rsa Rustami Doston
Zolimu mushriklarni etdilar yakson
Robbim mu'minlarga, etib lutf ehson
Makkaning fathi bo'ldi, bag'oyat oson
So'ng u nur sahobalar, tarqalib Jahon
Islom bo'ldi olamga odil bir Sulton
Taslim bo'lib mulki Rum, ham halqi Eron
Islom bo'ldi shunda, ham buyuk Turon
Keyinroq dunyoda, davlati Usmon,
Osiyoda katta bir, mulki Huroson,
Dunyoga tarqatib Islom va Irfon
har yerda imon nurin etib namoyon
U nur bilan olamni, etdi nurafshon.
Ularga yarashardi sharaflar va shon
ojizmiz, hato ko'p, nuqson behisob. Allohdan mag'firat so'rayman
Naughty
* Ma’lum ki Abu Sufyon keyinroq Islom bo’lgan
*virdi zabon-- tilda har doim takrorlanadigan zikr
*shon sharaf sohibi
*"Chiroyli sabr" (oyattan)
U qalblar imon suvisiz, quruq biyobon
Hokim edi her yerda zulm va tug'yon
U kungacha yer yuzida, kufr hukmron
U kunda tug’ilib, munis bir O'g'lon
U kun ka’ba butlari, bo’lib yuztuban
Kisroda bor edi, ulkan bir ayvon
U kecha u ham yiqilib, boldi u vayron
Ular surib bolgandi, davr va davron
Koinot edi masrur, hursand va shodon
Ko’p bahtiyor edilar, yerlar va osmon
Chunki uzun yillardir, ular Uni kutgan
Shu kuyi katta boldi, u nurli O'g'lon
"Amin" ismin oldi, gapirmadi u yolg'on
Bir qancha oylar, kunlar o'tib oradan
Hiro g'origa borardi ahyon va ahyon
Bir kun edi yolg’z va halqdan pinhon
“O’qi” amrin eshitti, birdan nogahon
Shirin bir qo’qruv ila bo’lib u hayron
Usha choq Makkaga, qaytib u hamon
Yaqinlarga qildi u, arzi hol bayon
Hammasi Injilda, Tavrotta yozilgan ayon
Dedilar “sen qo’rqma Alloh mehribon
SENSAN DEMAK ASRLARDIR KUTILGAN INSON"
Ha U edi kutilgan, Rasul ur Rahmon,
Ham U edi olamga, Payg'ambar Zishon.*
Ayollardan Hadicha, ilk musulmon (RA)
Sadoqatli, muazzaz va ko’p pok domon
Erkaklardan Abu Bakr keltirib imon (RA)
Siddiq bo’ldi, do’st bo’lib, taqdirga shoyon
Ali ham Islom bo’ldi, bo’lib u mardon (RA)
Ham Zinnurayn bo’ldi, Usmon bir Avfon (RA)
Keyinroq Umar ul Faruq, qo’lida Furqon (RA)
Shu tariqa boshlanib da'voyi Qur’on
Koinotga u bo'lib, oliy bir Farmon
Ham bo'lib U hasta qalblarga darmon
Chunki oyatlarda bor edi mu'jizul-bayon
Shunda uni dedilar "Qur'oni Azimushshon"
Dunyolarni etib u, oydin va charog’on
Shu zaylda bo'ldi u, ham virdi zabon*
Lek, Abu Jahl, Lahab va Abu Sufyon*
Qarshi kelib u nurga, nodon notavon
Ham shu bilan Allohga ko'tarib isyon
Bilmadilar u-yerdagi bir Moh Tobon
O'ziga qorong'i qilar, ko'zlarin yumgan
Ularga boshliq edi u botil Shayton
Qora ruhlari uchdi, jahannam tomon
Halqlar shu tariqa qilib ahd paymon
Mu'minlar oz edi ko'p edi dushman
Johillar zulmiga uchrab beomon
Mu’minda imondan, zirhli bir qalqon
U qalqonki daf’iga bormi hech imkon?
U qalblar endi imon mevasi bergan
Munavvar, ulviy, buyuk bir bos’ton
U imon ki ta’rifi tillarda doston
U imon ki ta’rifida ojizdir lison
Guli Muhammadi (SAV) ila go’zal guliston
Dedilar “bu yo’lda mollarimiz ila jon
Alloh uchun, bo’lsin fido va qurbon”
Ham ko'rsatdilar, "Sobran Jamilan"*
Oradan 13 yil vaqt o'tib bir zamon
Shaxri Yasrib tomon, bo'ldi U ravon
Madina bo’ldi Unga nurli bir oshiyon
Nuri Qu’ron sekin asta, tarqalib har yon
Zulumat o’rtasida, misli bir shamdon
Johillar va kufforga bermasdan omon
Hamzalar, Sa'dlar ham Forsiy Salmon
Kurashdilar har biri bo'lib qahramon
Hayron qolardi, ko'rsa Rustami Doston
Zolimu mushriklarni etdilar yakson
Robbim mu'minlarga, etib lutf ehson
Makkaning fathi bo'ldi, bag'oyat oson
So'ng u nur sahobalar, tarqalib Jahon
Islom bo'ldi olamga odil bir Sulton
Taslim bo'lib mulki Rum, ham halqi Eron
Islom bo'ldi shunda, ham buyuk Turon
Keyinroq dunyoda, davlati Usmon,
Osiyoda katta bir, mulki Huroson,
Dunyoga tarqatib Islom va Irfon
har yerda imon nurin etib namoyon
U nur bilan olamni, etdi nurafshon.
Ularga yarashardi sharaflar va shon
ojizmiz, hato ko'p, nuqson behisob. Allohdan mag'firat so'rayman
Naughty
* Ma’lum ki Abu Sufyon keyinroq Islom bo’lgan
*virdi zabon-- tilda har doim takrorlanadigan zikr
*shon sharaf sohibi
*"Chiroyli sabr" (oyattan)